به گزارش خزرآنلاین، یک هفته از ناپدید شدن شادی در حین تمرین در تالاب انزلی می گذرد. ملی پوش قایقرانی گیلان درحالی تسلیم تالاب شد که هنوز علی رغم تلاش های فراوان، گروه های جستجو موفق به پیداکردن پیکر او نشده اند. در همین راستا برای روشن شدن پاره ای از ابهامات گفتگویی را با پدر شادی انجام دادیم.

نعمت سرخیل، با ابراز رضایت از فعالیت گروه های جستجو با بیان اینکه هنوز هم پیکر شادی پیدا نشده است، می گوید: ” از همه نهادها آمدند و با ما همکاری کردند. دادستان محترم، فرماندار و سایر مسئولین تمام تلاش شان را برای پیداکردن پیکر شادی به کار بستند اما ای کاش جستجوها در روزهای اول هم به همین نحو گسترده بود”

وی دلیل اصلی پیدا نشدن پیکر شادی را نبستن دهانه جریان آب می داند و می گوید: “شدت فشار آب به حدی بوده است که در همان دقایق ابتدایی شادی را با خود برده است”

پدر شادی با بیان اینکه با توجه به بارندگی روزهای قبل، آب با شدت و فشار بسیار زیادی در حال جریان بوده است، می افزاید: “در آن فشار آب اصلا تمرین ممنوع بوده است. نباید اجازه می دادند که در آن فشار کسی تمرین کند”

وی در خصوص اظهارات مربی شادی درباره اینکه شادی از پوشیدن جلیقه نجات امتناع کرده است، می گوید:” خانم مرادی اصلا مربی شادی نبوده است وی مربی رشتاه کانادایی بوده و با فاصله در حال تمرین دادن شاگردان خود بوده است و مربی و سرپرست شادی و هم تیمی هایش خانم حسینی همسر مدیرعامل باشگاه قایقرانی ملوان بوده که البته در آن روز اصلا بر سر تمرین قایقرانان حاضر نبود!”

سرخیل ادامه می دهد: “شادی به فنون شنا آشنایی داشت اما فشار آب به قدری شدید بود که حتی اگر شادی جلیقه نجات هم بر تن داشت نمی توانست در برابر فشار آب ایستادگی کند و آب او را به سرعت برد. اصلا تمرین در آن شرایط ممنوع بود. مگر قرار بود در آب های خروشان مسابقه بدهند؟!  اینکه می گویند شادی خودش جلیقه بر تن نکرد تنها به این خاطر است که بر کم کاری های خودشان سرپوش بگذارند که البته حتی در آن صورت هم اگر می خواستند می توانستند مانع از تمرین شادی شوند”

سرخیل ادامه می دهد: “بر طبق گفته های شاهدان عینی تنها یک قایق پشتیبانی در محل حضور داشته که یک سرباز آن را هدایت می کرده است و البته فاصله اش هم با قایقرانان در حدود 600 متر بلکه بیشتر هم بوده است و اینکه می گویند تنها 80 متر فاصله داشته دروغ است!”

پدر شادی می افزاید: ” قانوناً می بایست دو قایق پشتیبانی در آن روز حاضر می بود که یکی در جلوی تیم و دیگری در پشت تیم حرکت می کرد اما آن روز تنها یک قایق بود که بیش از 600 متر با شادی فاصله داشت”

وی در پاسخ به این سوال که چرا شادی پس از واژگونی قایقش هیچ تلاشی برای رسیدن به قایق نکرده و حتی گفته می شود دست و پا هم نزده، می گوید: “وقتی که قایق پشتیبانی 600 متر فاصله داشته و فشار جریان آب به قدری قوی بوده که به محض واژگونی قایق شادی، فشار آب سایر هم تیمی هایش را به سرعت از او دور می کند و تا وقتی که برگردند و به محل غرق شدن شادی برسند، حداقل چهار دقیقه طول کشیده است، چطور ادعا می کنند که شادی دست و پا نزده است؟! اگر هم در آن دقایق دست و پا می زد، مگر کسی می دید؟ متاسفانه هیچ مربی در محل حاضر نبود و قایق پشتیبانی هم تا برسد حداقل 4 دقیقه طول کشید که البته وقتی رسیدند مسلم است که دیگر اثری از شادی نبوده است”

پدر شادی با بیان اینکه در روز قبل از حادثه نیز یکی از قایقرانان به داخل آب می افتد اما با کمک صیادان محلی نجات پیدا می کند، می گوید:” متاسفانه خانم حسینی صیادان محلی را مورد عتاب قرار می دهد که چرا این دختر را نجات دادید؟ خودمان این کار را می کردیم!! و به همین دلیل روز بعد که شادی در آب افتاد صیادان محلی حاضر در صحنه از کمک به او خودداری کردند!”

وی حرف و حدیث هایی را که حکایت از واژگونی یک قایق قبل از قایق شادی داشته، نادرست خوانده و گفت:” اینکه گفته می شود یک قایق دیگر واژگون شده بود و تیم پشتیبانی ابتدا برای نجات آن رفته و بعد تا به محل واژگونی قایق شادی برسد، زمان سپری شده است دروغ است”

شادی سرخیل قایقران ملی پوش گیلانی 17 آبان ماه بر اثر واژگونی قایق اش در حین تمرین ناپدید شد و تاکنون جستجوها برای یافتن پیکر وی بی نتیجه مانده است.