• صفحه نخست
• درباره ما
• تماس با ما

به گزارش روابط عمومی سازمان حفاظت محیط زیست، لاکپشت‌ها در سه شکل یا ساختار کلی خشکی زی، آب شیرین و دریائی از جنبه های مختلف اکولویکی، فرهنگی و اقتصادی یکی از بخش های مهم تنوع زیستی جانوری جهانی به شمار می آیند که نقش های مختلفی را فراخور زیستگاه خود در طبیعت ایفا می‌کنند.

در میان این گونه ها طیف بسیار متفاوتی از انواع با توان جابجائی بسیار کم و محدود در لاکپشت های خشکی زی تا توان جابجائی هزاران کیلومتری در لاکپشت های دریائی میتوان یافت.

آنها به عنوان کنترل کننده بوم شناختی در زیستگاه خود عمل کرده و در چرخه مواد مغذی و کنترل گونه ها نقش ایفا می‌کنند.

در بسیاری از نقاط جهان آنها از نظر اقتصادی و تامین نیاز غذائی و همینطور فرهنگی نقشی بسیار پررنگ و برجسته دارند و گاه مسئولیت سنگین حمل یا نگهداری کره زمین بر دوش آنها است.

اما این گونه ها شبیه زندگی آرام خود، به شدت و به آرامی متاثر از عوامل تهدید کننده بوده و بسیاری از آنها در معرض تهدید انقراض قرار داشته و جمعیت های وحشی بسیاری از گونه ها تهی و به شدت کاهش یافته است.

تغییر، تبدیل و تخریب زیستگاه های خشکی، تالابی و ساحلی-دریائی، برداشت غیر قانونی و بیش از حد، تاثیرات تغییرات اقلیمی، توسعه فعالیتهای کشاورزی و صنعتی، انواع آلاینده های شیمیائی از مهمترین عوامل تهدید کننده این گونه ها به شمار می روند.

در حال حاضر ۳۶۴ گونه مجزا و توصیف شده از این گروه در جهان حیات دارند که ۷ گونه از آن متعلق به لاکپشت های دریائی است.

۱۹۶ گونه از این تعداد (حدود ۵۴%) در فهرست سرخ اتحادیه جهانی حفاظت (IUCN) در معرض تهدید انقراض هستند که وضعیت برخی بحرانی است و این در حالی است که اهمیت و ارزش آنها از جنبه های مختلف هنوز ناشناخته باقی مانده است.

در کشورمان تعداد حداقل ۹ گونه لاک پشت از نوع دریائی؛ خشکی زی و آب شیرین وجود دارد که در بخش های مختلف کشورمان پراکنش داشته و ازاین تعداد ۶ گونه در معرض تهدید انقراض قرار دارند.
در مقایسه با سایر گروه های جانوری این میزان بسیار نگران کننده است و گونه های لاک پشت دریائی منقار عقابی و گونه لاک نرم فراتی بدترین وضعیت حفاظتی را دارند.

توجه بیشتر به این گونه ها، جلوگیری از تخریب زیستگاهها، ارتقای دانش و آگاهی عمومی، جلوگیری از برداشت و کشتار، ایجاد مناطق حفاظت شده و تدوین و اجرای برنامه های حفاظتی از نیازهای اصلی و پایه ای برای بهبود وضعیت جمعیتی و حفاظتی آنها است.