در حالیکه حجم زیادی از سفرهای درون شهری ، خریدها و خیابان گردی ها مربوط به پیاده روی می شود اما در خیابان های شهرهای مختلف کشور ما بیشتر به حرکت ماشین توجه شده و به حرکت انسان ها کمتر اهمیت داده شده است.در حالیکه ایجاد فضای مناسب پیاده روی می تواند منجر به حفظ کیفیت زندگی شهری و شادابی شهروندان شود.همچنین پیاده روی تاثیر زیادی برسلامت جسمی و روحی وکاهش آلودگی ها داردو با اشراف به این موضوع مهم،امروزه پیاده روی در بین اقشار مختلف مردم رونق پیدا نموده است.
پیاده روی فرهنگی خیابان علم الهدی شهر رشت که شهرداری را به سبزه میدان وصل می کند یک ابتکار مورد توجه در خدمات شهری بود که در سالهای اخیر در سطح شهر بسیار پرتردد رشت انجام پذیرفته است و از آنجاییکه این خیابان یکی از قدیمی ترین محورهای اداری و تجاری شهررشت است در طراحی آن به مسایل فرهنگی و اجتماعی نیز توجه شده است.با توجه به ترافیک سنگین انسانی در محوطه مرکزی رشت حوالی میدان شهرداری و سبزه میدان، به واقع باز شدن همچین معبری برای استفاده پیاده ها لازم و ضروری بود. هر رهگذری هنگام عبور ازپیاده روی علم الهدی احساس خوبی دارد و راحتی حتی در تنفس به او دست می دهد مخصوصا راحتی عبورو مرور برای زنان و سالخوردگان فراهم شده است.علاوه بر آن با نصب مجسمه هایی از شخصیت ها و مشاغل بومی و بعضی از ویژگی های خیال انگیز نوعی حس نوستالوژیک هم به هر رهگذری منتقل می نماید.
اما به نظر نگارنده بزرگترین نقطه ضعف این طرح فضای سبز بسیار کم آن است ظاهرا طراحان یا مجریان در فکر آن نبوده اندو اصلا فضای سبز در طراحی آنان جایی نداشته است.درشهرهای مناطق مرکزی ایران که آب و هوای خشک و بیایانی و حسرت سرسبزی دارند ،با درک اهمیت طبیعت تلاش فراوان نموده اند که محیط زندگی خود را به زینت درخت و سبزه و طبیعت آراسته نمایند وچقدر مسئولانه با درختان و سرسبزی شهری برخورد می کنند و برای نگهداری آنها هزینه می نمایند. اما سرانه فضای سبز شهری رشت بسیار پایین تر از میانگین کشوری است. ارقام سرانه فضای سبز برای شهر رشت ۳ متر مربع است که این رقم در سطح کشور ۸ تا ۱۲ متر مربع و در سطح جهان ۲۰ تا ۲۵ متر مربع می باشد.
شاید ما به دلیل نزدیکی به طبیعت خدادادی سبز از محیط سبز شهری غافل شده ایم.گرچه دست یابی به جنگل و فضای سبز برای ما ساکنان شمال کشور آسان و دست یافتنی است .اما این دلیل کم توجهی به محیط شهری نمی شود.
در محیط شهری درختان فواید بسیار زیاد و غیر قابل تصوری دارند .آنها می توانند محیط آلوده و مصنوعی شهر را تمیز و تلطیف نمایند . در زمانی که زندگی در میان آهن و بتن و ترافیک، آرامش و آسایش را از انسانها گرفته بدست آوردن هوای پاک و سرسبزی و حتی شنیدن صدای یک پرنده کوچک به ما نشاطی دوباره بخشیده و باعث خواهد شد تا طبیعت را با تمام زیبائی هایش لمس نموده و روح و روان خود را پالایش نمائیم و این معجزه طبیعت است . ما می توانیم طبیعت را در کنار خود داشته باشیم.ثابت شده است که محیط سبز حتی در کاهش خشونت نیز موثر است. نگاه کردن به یک درخت با لذت بسیاری همراه است و این لذت در مناظر تصنعی شهری با مشاهده شاخ و برگ طبیعی درختان در مقایسه با اشکال مختلف ساختمان ها لذت بیشتری دارد. درختان ، رنگ ، بافت و اشکال مختلفی را در محیط های مسکونی ایجاد می کنند. رنگ آنها در فصول مختلف موجب تنوع و شادابی بسیار در محیط می شود . مزایای درختان از جذبه بصری نیز فراتر می رود . صدای شاخ و برگ های درختان در اثر وزش باد انسان را به یاد طبیعت روستاها می اندازد و ذهن را از صداهای آشفته شهری دور می کند.
یک تک درخت، به تنهایی به اندازه ده کولر هوا را مطبوع و خنک می کند .درختان در کاهش میزان سرب به ویژه در حاشیه جاده ها و خیابانها نقش مؤثری دارند. درختان کربن را جذب می کنند و در تعدیل آب و هوا و همچنین کاهش آلودگی صدا نیزنقش اساسی دارند. اثرات فضای سبز در جذب گردشگر نیز غیر قابل انکار است.کاشت درختان و ارتباط با آنها اغلب خاطره انگیزنیز هست. نتیجه اینکه درختان در سلامتی و آسایش ساکنان شهرها سهم بسیاربزرگی دارند و این همه خوبی را بی منت در اختیار ما می گذارند.با این همه مزیت حال چرا درخت کاری،باغچه سبزه و گل و ایجاد فضای سبز در پیاده راه فرهنگی علم الهدی رشت مورد توجه نبوده جای سوال دارد.بهتر است این پیاده راه تبدیل به تونل سبزی شود که سبزه میدان را به میدان شهدای ذهاب پیوند می دهدشکی نیست که پیاده راه فرهنگی سبز مناسب تر خواهد بود.
دیدگاهتان را بنویسید