
شمال ما.
دکتر سید هاشم موسوی:
در مرور وقت های خوش زندگی به یاد می آورم پنجم آذر سال 1388 خورشیدی را ، شبی که تالار پاپیتال هتل بزرگ گیلان (کادوس) شبی گرم و دلپذیر و ماندنی را تجربه کرد . احباب و اصحاب فرهنگی جمع شده بودند تا شست سالگی فعالیت گیلان ما را جشن بگیرند ، مرد فرزانه ی گیلانی پروفسور فضل اله رضا که نتوانسته بود خود را از اتاوای کانادا به این محفل انس برساند ، پیامی را ارسال کرده بود ، این دانشی مرد که به قدر و قیمت فرهنگ اشراف و باوری عمیق دارد آورده بود « فرخنده باد گیلان ما ، که بر دشواریها چیره شد و سرش از تیغ شست آسیب ندید و اکنون می تواند سرفرازانه بگوید
دیر بماندم در این سرای کهن من
دیربماندم که شست سال بماندم
گیلان ما همچنان به همراه مدیر مسئول فرهیخته اش دکتر محمد علی فائق عزیز پایمردی می کرد و استوار و محکم به پیش می رفت ، راقم این سطور در مقاله ای شرح دلدادگی های خود را در ستایش پزشک فرهنگ پرور گیلان ما در کتاب قریب الانتشار شناخت نامه فائق « نگاشته ام و از قضا یکی از هزار شایستگی های او را در کنار سایر محاسن و فعالیت های فرهنگی انتشار منظم و به موقع و مسئولانه فصلنامه گیلان ما و دوماهنامه ره اورد گیل قلمداد کرده ام .
این مرد برای کمک به رشد و بالندگی جامعه و ترویج آگاهی ، راستی و درستی و … از هیچ کوششی دریغ نکرده است نخستین شماره گیلان ما به سال 1328 خورشیدی به صاحب امتیازی و مدیر مسئولی روحانی وارسته حاج علی فائق پدر دکتر فائق راه اندازی و بعد هم توسط فرزند خلفش استمرار و دوام خود را حفظ نموده است. اما و هزار اما وقتی آخرین شماره فصل نامه گیلان ما را می گشائیم به جای آنکه در آستانه ی نوروز و نوسال 1392 خورشیدی ، امید رویش و پویش و بوی بهار را به مشام ما برساند ، کام ها را تلخ می کند و بیشتر ما را با استاد رحمت موسوی و شعر مندرج او در همین شماره به همزبانی و همدلی می خواند .
مثل ز خود تهی شدگان گریه می کنیم
چون ابر بر زمین و زمان گریه می کنیم
انگار اشک ، همره و همزاد ما بود
تنها نشسته با دل و جان ، گریه می کنیم
آن سرمقاله با عنوان « درد دل با خوانندگان « یک دنیا نگرانی و غم در دل و جانمان می ریزد ، نشریه ای که قریب هفتاد سال در اشاعه ی فرهنگ و ادب و با هدف آگاهی بخشی و روشنگری و وفادار به آرمان های فرهنگی و اجتماعی بوده را درک کنیم ، می شود با درک شرایط حاضر و دشوار در سایه ی تدبیر و تخصیص منصفانه امکانات ، سازمان های متولی فرهنگ شرایط را به گونه ای پیش ببرند که مردان فرهیخته ای چون مدیر خدوم و فداکار گیلان ما که نقد عمر و مالش را به فرهنگ و فرزانگی اختصاص داده و از این منظر شهره شهر است و این را سنگلاخی را قریب هفتاد سال با همکاری همکاران فرزانه ، آبرومند و دلباخته فرهنگ این خطه به پیش برده است ، خسته و آزرده نگردد تا جائیکه خبر از تعطیلی و یاد دست کم تعویق انتشار فصلنامه تا اطلاع ثانوی نماید نگذاریم و نخواهیم این خاطره و حافظه جمعی خاموش و فراموش گردد ، ان شاءاله که در سایه حمایت همه ی اهالی دانایی و توانایی این چراغ روشن بماند که در آیین چراغ خاموشی را جایی نیست .
والحمداله اولاً و اخراً
عضو هیات علمی دانشگاه گیلان و سردبیر هفته نامه مسائل روز
با نهایت تاسف درگذشت نویسنده و محقق و ادیب توانای گیلان بهزاد موسائی را تسلیت می گوئیم.