شمال ما؛
طبق آمار، سالانه دستکم هفتاد هزار ایرانی به دلیل مصرف دخانیات جان خود را از دست میدهند و به گفته برخی، اگر به همین شکل پیش برود در چند سال آینده این رقم به ۲۰۰ هزار مرگ و میر در سال نیز خواهد رسید. چند روز پیش یکی از مسئولان اعلام کرد روزانه چیزی حدود سی میلیارد تومان در کشور، صرف مصرف سیگار و قلیان میشود. یکی از وجوه حساسیت این امر هم از آنجا ناشی میشود که مصرف سیگار و قلیان در موارد زیادی، میتواند مقدمه درگیر شدن فرد با مسأله اعتیاد هم باشد. علاوه بر این، ارتباط بین مصرف مواد دخانی و بیماریهایی نظیر سرطان، مشکلات قلبی و عروقی، حمله قلبی، سکته مغزی و آمارهای ابتلا و مرگ و میر در اثر این بیماریها در کشور ما، اهمیت قضیه را دوچندان میکند.
امسال سازمان بهداشت جهانی «دخانیات و بیماری قلبی» را به عنوان شعار روز جهانی بدون دخانیات انتخاب کرده بود و برنامههای مربوط به این هفته در کشورمان هم با شعار ملی «قلیان؛ سمی برای سلامت خانواده» برگزار شد. هر چند در طول یک هفتهای که گذشت، از سوی برخی سازمانها و نهادها، برنامههایی به همین مناسبت در نظر گرفته شده بود، اما واقعیت این است که کار اصلی برای بهبود وضعیت کشور در زمینه مصرف مواد دخانی، دقیقا از امروز شروع میشود. چرا که محدود و منحصر کردن پارهای اطلاعرسانیها به هفته بدون دخانیات و عدم تعمیم آنها در طول سال، نمیتواند به اندازهای که انتظار میرود، اثربخش باشد. در این زمینه نیاز به برنامههای مستمر و مداومی هست که بتواند تا شروع هفته بدون دخانیات سال بعد، وضعیت ما را در زمینه دخانیات، جابجا کرده و کمی بهبود بخشد.
در حال حاضر، در کنار آمارهای بالای مصرف مواد دخانی، پایین آمدن سن مصرف دخانیات در کشور ما موضوع دیگری است که به اهمیت ماجرا دامن میزند. هرچند بیش از یک دهه پیش، قانون جامع کنترل دخانیات مورد تصویب قرار گرفت و طبق آن، فروش دخانیات به افراد زیر هجده سال، ممنوع شد، اما این قانون هرگز آن گونه که باید و شاید، اجرایی نشد و صرفا بر روی کاغذ باقی ماند. ضمنا، با وجودی که سالهاست بسیاری از کشورها، استعمال سیگار در اماکن عمومی نظیر دانشگاهها، پارکها، کنار سواحل، کلیه مکانهای سرپوشیده عمومی، فرودگاهها، بیمارستانها، مدارس، ادارات دولتی، رستورانها و کافهها و… را ممنوع اعلام کردهاند و با اینکه طبق تبصره یک ماده سیزده قانون جامع کنترل و مبارزه ملی با دخانیات، سیگار کشیدن در اماکن عمومی یا وسایل نقلیه عمومی جزای نقدی دارد و جرم محسوب میشود، اما در عمل، در کشور ما این منع استعمال و برخورد قانونی با آن، بیشتر در ایستگاههای مترو جدی گرفته شده و در موارد دیگر، هیچ گاه شاهد اجرای درست و دقیق این قانون نبودهایم.
اعمال قانون منع استعمال دخانیات در فضاهای سرپوشیده عمومی و تدوین برنامهای جامع برای پیشگیری هر چه بیشتر از گرایش جامعه به مصرف دخانیات، در جامعه ما که مصرف مواد دخانی نظیر قلیان، تبدیل به یک سبک و شیوه گذران اوقات فراغت شده، و همین طور اطلاعرسانیهای هر چه بیشتر درخصوص مضرات فردی و اجتماعی استعمال دخانیات برای جسم و روح میتواند موجب شود رفته رفته وضعیت جامعه ما در این زمینه به نقطه استاندارد و قابل قبول نزدیک شود.
منبع: روزنامه آفرینش
دیدگاهتان را بنویسید