مهیار مرادی
شمال ما؛
شاید ابتدا باور این نکته برای همه سخت باشد ولی در شرایط کنونی که فارغ التحصیلان دانشگاهی به شدت از نبود کار سخن می گویند، صنعتگران کمبود نیروهای متخصص دانشگاهی را یکی از بزرگترین مشکلات خود می دانند. به راستی حلقه مفقوده ارتباط بین دانشگاه و صنعت کجاست و چه عواملی این گسست را به وجود آورده اند؟
هدفمند نبودن تولید علم یکی از عواملی است که دراین زمینه می توان به آن اشاره کرد.حتی گاهی پروژه هایی از سوی نهاد های دولتی تعریف و پیشنهاد می شود که اساسا هیچ نیازی به آنها وجود ندارد.نکته قابل توجه این است که طبق آمار و ارقام کشور ما از نظر تولید علم در منطقه پس از ترکیه در رتبه دوم قرار دارد اما عملا این حجم از تحقیقات دانشگاهی منجر به حل معضلات کشور نمی شود،گویی ما وارد یک بازی ریاضی شده ایم که تنها هدف ما عبور از اعداد و رکورد هاست.دانشگاه راه خود را جدا کرده است و صنعت نیز راه خودش را می رود و مشخص نیست این حجم از پروژه ها و تحقیقات علمی که برای برخی از آنها وقت و هزینه زیادی صرف می شود کجا باید مورد استفاده قرار گیرد. در حالی که برخی تصور می کردند با ایجاد مراکز رشد و پارک های علمی و تحقیقاتی این گسست ایجاد شده کمتر شود اما این مراکز هم تجربه چندان موفقی برای کشور نبودند.در استان گیلان هم به علت فقدان شرکت ها و واحدهای تولیدی بزرگ تجارب علمی دانشگاهی جایگاه چندانی برای عرضه ندارند اما صنعت گران فعال در استان نیز رغبت چندانی برای استفاده از نیروهای آکادمیک در حوزه صنایع خود نشان نمی دهند.
متاسفانه این نکته در حوزه های دیگر هم مصداق دارد مثلا در حوزه ورزش نیز با اینکه اساتید زبده ،با تجربه و با سوادی در استان حضور دارند اما عملا استفاده چندانی از این افراد در پست های مدیریتی و اجرایی نمی شود.اساتیدی که استفاده از یافته های علمی و تجاربشان می تواند ورزش استان را در مسیر درست قراردهد بدون اینکه از آنها برای عرضه این یافته ها در حوزه ورزش دعوت شود تنها در دانشگاه ها مشغول مسائل تئوریک هستند.یکی از عوامل دیگری که منجر به بیشتر شدن این فاصله شده است این است که دانشگاهیان ما از جامعه فاصله گرفته اند طوری که حضور آنها در بین مردم کمرنگ شده است و این فاصله موجب عدم درک نیاز های عامه مردم شده است. تجربه کشورهای پیشتاز در حوزه صنعت نشان می دهد که هر زمانی سه ضلع دولت ،دانشگاه و صنعت به خوبی در کنار هم قرار گرفته است پیشرفت صنایع شتاب زیادی گرفته است در این کشور ها حتی دانشگاه به حوزه بازاریابی و شناسایی بازار برای صنایع ورود کرده است.
یکی از کارهایی که می تواند در این زمینه انجام گیرد تغییر معیارهای ارزشیابی اساتید دانشگاهی از انتشار مقالات و پژوهش ها در نشریات علمی بین المللی به ارزیابی تعداد پژوهش های کاربردی و اقدامات اجرایی برای حل مشکلات اقتصادی و صنعتی است که می تواند انگیزه دانشگاهیان را برای تعامل بیشتر با صنعت افزایش دهد.در پایان ذکر این نکته ضروری است که توسعه ی پایدار هر کشور نیازمند پیوند مستحکم بین دانشگاه و صنایع است.
تمام حقوق مادی و معنوی این سایت برای " شمال ما " محفوظ میباشد.
طراح و کدنویس " گیل دیزاین "
دیدگاهتان را بنویسید