مقصود از خواندن قرآن، پي بردن به خصوصيات جهان ابدي و ريزه كاري هاي جهان هستي و راهنماييهاي ديني، اخلاقي، عبادي، اجتماعي، سياسي و تاريخي، صنعتي و صدها امور ديگر كه نيازمند به تفكر و تدبر دارند مي باشد.

البته نکته مهمتر این است که بعد از تفكر و تدبر به آيات به آن عمل نماييم، زيرا معرفت و آشنايي به احكام و دستورات الهي، مقدمه عمل به آنهاست و با عمل، اجتماعات ترقي كرده و زنده خواهد شد و عمل است كه آدمي را محبوب ساخته و با ترك آن مطرود مي سازد.

از جمله آداب خواندن قرآن این است که آشكارا، شمرده، با صوت خوش، با حضور قلب، رو به قبله و با طهارت باشد. همچنین باید بكوشيم قبل از قرائت مسواك بزنیم و در حال خواندن با انگشت آيه ها را بشماريم، زياد بخوانيم و تا می توانيم درباره عظمت صاحب قرآن فكر كرده و او را چنان بينيم كه گويا در مقابل او قرارگرفته و با او سخن مي گوييم و به آيات بهشت كه مي رسد از خدا آنها را مسئلت نماييم و زماني كه به آيات جهنم و عذاب مي رسد،به خدا پناه بريم و در دل خوفي پيدا كنيم و اميد از آنها بگذرد.

منبع: مهر