شمال ما
مجید بی‌گناه میکال: نماینده محترم شهرستان‌های لاهیجان و سیاهکل!

اجازه دهید اندکی رک و بی‌پرده از سوی جمعی از مردم رنج‌دیده دیلمان با شما سخن بگویم. خدمات شایسته شما در سال‌های گذشته و در منصب نمایندگی مجلس شورای اسلامی آن‌چنان برای مردم دیلمان دلنشین و گوارا بود که در انتخابات قبلی حتی بر سینه نماینده سابق و بومی خود دست رد نهادند.
آری! این مردم به حقیقت دریافته بودند که خدمتگزاران و مدیران شایسته الزاماً نباید هم‌محلی‌های‌شان باشند. از شما چه پنهان، بودند دیلمیانی که در جهت اعتلای دیلمستان بی هیچ چشم‌داشتی برای پیروزی شما بسیار تبلیغ نمودند؛ امروز نیز چشم امید این مردمان دگربار به مدیریت سازنده شما دوخته شده است.
آن روز که داستان احداث کارخانه سیمان در دیلمستان بر سر زبان‌ها افتاد، بسیاری از مردمان این خطه، خوشحال و سرمست از اشتغال دو هزار نفری دیلمیان در سرزمین آباء و اجدادی خود سخن می‌گفتند. اگرچه تجربه کم من گواهی می‌داد هیچ کارخانه سیمانی، اشتغالی این‌چنینی ندارد، اما امید به روزهای خوش آینده همچنان نگاه ما را به‌سوی شما نگاه داشت.
روزها گذشت و گذشت تا به امروز؛ امروزی که نه‌تنها شیرینی امید دیروز را به همراه نیاورده، که بار یأس فردایی شاید تلخ را ملازم خود ساخته است. امروز نه‌تنها خبر از اشتغال قابل توجه جوانان منطقه در کارخانه مذکور نیست، بلکه این مردم همان داشته‌های اندک‌شان را نیز به یغما رفته می‌بینند.


آری! داستان این روزهای جاده دیلمان، داستان تلخ مظلومیت دیلمیان است؛ داستان ارمغان تلخ ناخواسته کارخانه سیمان برای مردمان من. زیرسازی شاید نه‌چندان مطلوب جاده در گذشته و یا شاید هم توقع و انتظار بیش از حد از این زیرساخت اساسی منطقه، تصاویری را در طول مسیر سیاهکل به دیلمان خلق نموده که دل هر بیننده‌ای را به درد می‌آورد. این‌که چند خودرو به طرق مختلف و ناگهانی از این ارمغان تلخ نصیب برده‌اند، آماری نمی‌توان یافت، اما بدیهی است اگر چاره‌ای عاجل برای این مسأله اندیشیده نشود، این جاده دیگر کسی را خوشحال به مقصد نخواهد رساند.
در سال‌های گذشته، همگام با پیشرفت ساخت کارخانه، خبرهایی مبنی بر احداث جاده مناسب برای ماشین‌های سنگین کارخانه، خیال مردم منطقه را تا حدودی آسوده کرده بود. اما صد افسوس، دامنه عمل این خبر تنها صفحه اینترنت بود و کاغذ نشریات. امروز نیز افتتاح کارخانه سیمان تمام کورسوهای امیدمان را به ناگاه به یأسی دلسرد کننده تبدیل کرد؛ چرا که ترمیم و اصلاح جاده ـ آن‌هم در قسمت کوتاهی از راه در نزدیکی‌های سیاهکل و با سرعتی نه‌چندان دلچسب ـ را نمی‌توان گامی اساسی ارزیابی نمود. این ترمیم‌ها تنها مرهم کوچکی است بر پیکره زخم‌خورده این جاده شصت کیلومتری. پس به این مردم حق دهید آینده جاده‌شان را با کارکرد بیشتر کارخانه سیمانی که هیچ نفع مستقیمی برای‌شان ندارد، تیره‌تر از این پیش‌بینی کنند.


نماینده محترم شهرستان‌های لاهیجان و سیاهکل!
اینک چشم امید ما دگربار به‌سوی شماست تا راه حلی مناسب برای این مشکل بیابید. درخواست از دست‌اندرکاران کارخانه سیمان برای حمل بار توسط خودروهایی با ظرفیت کمتر تا رسیدن به محل مناسب و همچنین تسریع در بازسازی نقاط آسیب‌دیده جاده و تعجیل در احداث جاده مناسب از سمت “برسر” می‌توانند گزینه‌های مناسب و قابل بررسی برای شما و سایر دلسوزان این مردم باشد.
امید است با بررسی‌های همه‌جانبه شما، در آینده‌ای نه‌چندان دور شاهد رفع این مشکل بزرگ منطقه باشیم.

 

منبع: لاهیگ www.lahig.ir

 


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *