نگین شهر رشت؛



 

شمال ما: «دانای علی» که مقبره‌اش در ابتدای محله چمارسرا قرار دارد در محله «سیاه اسطلخ» به‌دنیا آمده است. «قاسم غلامی کفترودی» در کتابی درباره این عارف گیلانی نوشته:
عارف باالله و سالک الی الله، آقا دانای علی رحمه علیه در سال‌۱۲۱۲ هجری قمری در خانواده ای مذهبی در روستای سیاه‌اسطلخ در حومه رشت پا به عرصه وجود نهاد. از پدر، مادر، خانواده، پیر، استاد و تحصیلات احتمالی وی اطلاعی در دست نیست. تنها به‌صورت سایه‌روشن از زندگانی وی روایات و داستان‌های رمزگونه و تمثیلی در فرهنگ عامه گیلان وجود دارد. آنچه از لابه‌لای این روایات بر‌می‌آید این است که وی عارفی وارسته و مردی متقی و پرهیزکار بود که به مقام ابدال در عرفان رسیده بود و معراج روحانی که از آن به عنوان طی الارض یاد می‌شود از مهم‌ترین کرامات این مرد مقدس محسوب می‌شد که بر اساس آن نماز روزانه اش را در مکه معظمه می‌خواند.
هنگامی که عده ای از مردم منطقه به مکه معظمه و سایر عتبات عالیات مشرف می‌شدند، بارها او را مشاهده می‌کردند که در صف نمازگزاران به نماز ایستاده است و یا در لباس احرام به طواف خانه خدا مشغول است و بر همین اساس هنگامی که سرانجام راز او فاش شد، از آنجایی که او از جمله پیران «سریه» بود و ‌باید به صورت گمنام به هدایت مردم مشغول باشد، پس از چند روز در ۴۴‌سالگی به احتمالی در سال ۱۲۵۶ هجری قمری وفات کرد و بزرگان محله چمارسرای رشت برای اجر نهادن به مقام عرفانی این مرد بزرگ، پیکرش را با تشریفاتی در خور توجه به قبرستان محله چمارسرا منتقل کردند و به خاک سپردند و آرامگاهش را زیارتگاه خود ساختند.

.

http://www.emamzadegan.ir/_WebAppFiles/portal/PhotoGallery/Images/a4c9c200-7709-44ce-a440-4aca3456f6f2.jpg

.
گفتنی است در سال ۱۳۴۰ شمسی و در زمان ریاست «محمد علی دادور» بر شهرداری رشت، خیابان بیستون رشت در دست احداث بود و این آرامگاه که در وسط جاده قرار گرفته باید تخریب می‌شد که این امر باعث بروز اعتراضات گسترده مردم شد و شهردار وقت برای احترام به خواسته مردم این بنای مذهبی را تخریب نکرد و این بنا در حال حاضر در وسط خیابان چمارسرا وجود دارد که مورد مراجعه بسیار مردم رشت و مناطق اطراف است. آخرین بازسازی این بنا در سال ۱۳۷۲ انجام شد که هیات امناء با همکاری اداره اوقاف و امور خیریه با حفظ بنای اصلی ساختمان این حرم را بازسازی و بهسازی کردند. لازم به یادآوری است ضریح فعلی بقعه در سال ۱۳۷۵ در اصفهان ساخته شده که شامل چوب، برنج،مس، ورشو، نقره و طلاست.

 

همشهری


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *