یکی از مشکلات دنیای امروز و به ویژه ایران، تعدی و نگاه اقتصادی به باغات و جنگل‌های کشور است. جنگل‌هایی که نه در مدت کوتاه که در طول چند دهه شکل گرفته‌اند، به واسطه افزایش استفاده بشر و تقاضا برای تولید چوب و کاغذ در آنی از بین رفته و درخت‌های سر به فلک کشیده، جای خود را به کنده‌های بریده شده می‌دهند.

در حوزه تبدیل درختان به کاغذ، گرچه طرح حذف کامل استفاده از کاغذ در کشور عملا امکان‌پذیر نیست، اما می‌توان با ارائه طرح‌های مناسب و فرهنگ‌سازی برای بهره‌گیری از جایگزین‌های غیرکاغذی، تولید و مصرف کاغذ را تا حد زیادی کاهش داد. به عنوان نمونه، اگر پیش‌تر برای اطلاع از وضعیت موجودی حساب خود، حتما باید رسیدی از خودپردازها دریافت می‌کردیم، اما امروز با توسعه زیرساخت‌ها امکان نمایش موجودی به صورت لحظه‌ای بر تلفن‌های همراه فراهم شده و قاعدتا دیگر نیازی به استفاده از صورت حساب‌های کاغذی نیست.

با این کار هم به صرف بیهوده کاغذ برای دیدن موجودی حسابی که از راه‌های الکترونیکی امکان‌پذیر است، دست نزده‌ایم و هم از طرفی در درازمدت تولید زباله‌های این‌چنینی را کاهش داده‌ایم. در حوزه قبض‌های کاغذی خدمات مانند موبایل، تلفن، برق و … نیز می‌توان از راه‌های الکترونیکی بهره گرفت تا از هدررفت میزان زیادی کاغذ و به تبع آن قطع درختان کشور جلوگیری کرد.

کما اینکه یکی از اپراتورهای تلفن همراه سال‌هاست به تشویق مردم برای لغو ارسال قبض کاغذی مشغول بوده و در تلاش برای فرهنگ سازی و حذف کاغذبازی است. نکته دیگر این است که حتی در ادارات و موسسات کشور نیز متاسفانه شاهد مصرف بی حد و حصر کاغذ هستیم؛ نامه‌نگاری‌های بی‌اندازه و البته بعضا غیرضروری در صورت کاهش می‌توانند نقش عمده‌ای در بقای جنگل‌های کشور ایفا کنند.

در نتیجه حال که زیرساخت‌های کشور برای بهره‌گیری راه‌های الکترونیکی به جای کاغذی، نسبتا توسعه‌یافته و همه چیز برای جلوگیری از هدررفت کاغذ فراهم است، چرا همچنان باید در قالب دهه‌های قبل زندگی کنیم؟ درختان ریه‌های کشور هستند و نباید به خاطر مقاومت ما در برابر بهره‌گیری از راه‌های الکترونیکی جایگزین، قربانی شده و به کاغذهایی تبدیل شوند که برای لحظه‌ای به کار آمده و پس از آن روانه سطل زباله می‌شوند.

* روزنامه‌نگار