طاهره رفعتی

شمال ما؛

به هر سوی خیابان که نگاه می‌کنم بنرهای چند در چند از نیم‌رخ و تمام‌رخ کاندیداهای مجلس شورای اسلامی به چشمم می‌خورد. انگار که ژست خاص و حق به جانب کاندیداها برتری‌شان را نسبت به دیگران نشان می‌دهد.

شعارهای انتخاباتی هم که مایه فرح و شادی شهروندان شده، به وقتش جای بحث دارد.

بنر پشت بنر و ستاد پشت ستاد یکی یکی قد علم می‌کنند. پخش موسیقی و سرودهای حماسی هم حال و هوای جالبی به شهر بخشیده است، اما چرا این کاندیداها توجه مرا به خودشان جلب نمی‌کنند.

آیا قیافه درخور شان مجلس شورای اسلامی ندارند یا شعار انتخابی‌شان، چنگی به دل نمی‌زند؟

در میان همهمه طرفداران و هیاهوی تبلیغاتی هواداران، هاج و واج مانده‌ام که ناگهان بنرهایی چند، مرا از حرکت باز می‌دارند. سردار شهید حاج محمود قلی‌پور…سردار مهدی خوش‌سیرت…شهید مدافع حرم حاج اسماعیل سیرت‌نیا…شهید مهدی کوچک‌زاده… این بنرها کجا و آن بنرها کجا؟

چرا این کاندیداها را تاکنون ندیده‌ام؟ چرا مهمانی ها و نشست های خبری و میتیگ های انتخاباتی به نام آنان برگزار نشده؟ چرا ایمان، غیرت دینی، شهامت و مردانگی در چهره نورانی‌شان می‌درخشد؟ چرا پای بنرهایشان شعارهای انتخاباتی نیست؟ مگر نه اینکه شهدا عاملان واقعی دوران هستند؟! کسانی که پای «شعارهایشان» یا بهتر است بگوییم «مردم‌شان» ایستادند و به جای حرف زدن، فقط «عمل» کردند.

آری! شهدا الگوی کاندیدای اصلح و در واقع نمایندگان حقیقی ملت بزرگ ایران محسوب می‌شوند. نمایندگانی که بدون ستاد و هوادار از مجلس هشت‌ساله دفاع مقدس و یا نه، باید بگوییم از ۱۴۰۰ سال پاسداری از اسلام سربلند بیرون آمدند و صلاحیتشان برای همیشه تاریخ مورد تایید خداوند متعال قرار گرفته است.

اکنون وظیفه ماست که بنا به فرمایشات رهبر فرزانه انقلاب حضور حداکثری در انتخابات داشته باشیم و کاندیدای اصلح را انتخاب کنیم و بدانیم که مجلس شورای اسلامی مدلینگ مارک ها و برندها نمی‌خواهد، مجلس شورای اسلامی فتوچهره ها نمی‌خواهد، مجلس شورای اسلامی مردان مردی می‌خواهد که به جای سیمای خود، سیمای عملکردشان را بنر کنند. مجلس شورای اسلامی جای نمایندگانی است که سرتاپا «گوش» باشند، گوش شنوای دردها، «چشم» باشند، چشم بینای محرومیت‌ها، «دست» باشند، دست گره گشای اشتغال جوانان، «پا» باشند، پای دونده در راه پیشرفت و توسعه ایران اسلامی و «قلب» باشند، قلب تپنده اسلام و انقلاب.

اگر چنین کاندیداهایی را سراغ دارید، معطل نکنید. نگاه شهدا به برگه‌های رای ما دوخته شده است. خدا نکند که شرمنده نمایندگان مجلس دفاع مقدس شویم.

 

منبع: ایسنا؛ طاهره رفعتی


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *