علی علیزاده ازبری

شمال ما؛

رقابت برای عضویت در نمایندگی مردم در مجلس شورای اسلامی از مدتها پیش به صورت غیر رسمی آغاز شده و خیلی از علاقه مندان نامزدی در انتخابات، استارت تبلیغ را به طور علنی و غیرعلنی زده اند. این موضوع از این جهت که فرصت مطالعه و شناسایی بیشتر افراد را فراهم می کند می تواند مثبت تلقی شود. اما در اوضاع فعلی با توجه به شخصیت، سوابق، تحصیلات و توانایی های چهره هایی که در شهرستان فومن و حتی استان مطرح هستند، شاید بشود ادعا کرد که این جمع مدعی، از وزن قابل قبولی برای پوشیدن ردای وکالت مردم برخوردار هستند. اما حتماً می توان گفت که اسامی زیادی می توانستند در این جمع مطرح باشند که نیستند. شاید بتوان ادعا کرد کمتر شخصیتی در این جمع مدعی مشاهده می گردد که به اصطلاح مردم، با جان و دل به استقبال آنها بروند.

مردان و زنانی در شهرستان فومن زندگی می کنندکه از جهات زیادی توانایی و قابلیت های لازم برای عضویت و حضور در جمع نمایندگان مجلس شورای اسلامی را دارا هستند و شک وجود ندارد که حضور آنها می تواند برای مجموعه دولت و ملت مفید بوده و در اثر حضور آنها، اوضاع مجلس شورای اسلامی بهتر از وضعیت فعلی باشد. اغلب شهروندان نیز آنها را با این توانایی ها و شایستگی ها می شناسند و چه بسا تقاضای حضور این افراد را نیز دارند. اما توانایی حضور در مجلس یک چیز است و توانایی رقابت انتخاباتی چیز دیگری است.

سابقه رقابت های انتخاباتی در سطح شهرستان حکایت گر ماراتنی سخت و نفس گیر است . معمولاً انتخابات در شهرستان ما به شدت تحت تاثیر سیاست بازی ها قرار می گیرد و بسیار پر هزینه است. کاندیداتوری نیازمند صرف وقت بسیار، پول زیاد و حتی هزینه کردن از آبرو و شخصیت افراد و گروه ها است. اغلب اوقات، رقابت ها نابرابر بوده و بعضی از کاندیداها یا اعضای ستاد آنها نیز زیاد پایبند رقابت قانونی وعادلانه نبوده اند. بنابراین حضور در این عرصه نیازمند جسارت بوده و ریسک آن فوق العاده بالاست. با این اوضاع، افرادی که واقعا شایسته ی وکالت هستند، یا شرایط موجود را نمی پسندد، یا توانایی مالی ندارند و یا ریسک هزینه کردن از آبرو و شخصیت خود را نمی پذیرند بنابراین وارد این عرصه سخت نمی شوند. آن وقت رای دهندگان مجبور به انتخاب بین بد و بدتر می شوند.

از طرفی دیگر درصد بالایی از رای دهندگان نیز عملکردی اصولی و متناسب با قانون، شریعت و حتی اخلاق ندارند. عرف انتخاباتی چندان پسندیده نیست. امروز همه می دانند و جای کتمان هم نیست که بسیاری از رای دهندگان حق انتخاب خود را به مبلغ ناچیزی می فروشند یا به وعده ای تطمیع می گردند و این خلاف قانون، شرع و عقل است. حتی افرادی هستندکه به توانایی های افراد واجد شرایط اعتراف دارند اما در هنگام انتخاب معیار آنان چیز های دیگری نظیر پول، قومیت، قدرت خانوادگی، جنسیت، سن (جوانی)، سفارش افراد ذی نفوذ و حتی تهدید و تطمیع بوده و در نتیجه، انتخاب آنان انتخابی مناسب و همراه با آینده نگری نیست. تجزیه و تحلیل نتایج انتخابات دوره های قبل می تواند بهترین شاهد و مستند این مدعا باشد. نگاهی به سوابق انتخاباتی در شهر فومن نشان دهنده اقبال نکردن شهروندان از افراد واقعا شایسته است. بعضاً بزرگانی وارد این عرصه شده اند و با تاسف نتیجه ی امیدوارکننده کسب نکرده اند. به همین دلیل امروز نیز وارد این عرصه نمی شوند.

این نوع از رفتارهای ناپسند انتخاباتی معمولاً در همه جای جهان مرسوم است و خیلی مواقع اخلاق، قانون، شرع و حتی مصلحت و آینده جامعه وجه المعامله افراد و گروههای مختلف قرار می گیرد و آنها منافع آنی را بر منافع بلند مدت و استراتژیک ترجیح می دهند. اما در جامعه ایدئولوژیک ما که قوانین و روش های مدیریت جامعه بر پایه شرع و دستورات شارع مقدس تنظیم شده و داعیه حاکمیت اسلامی و انداختن طرحی نو در مدیریت جهانی، شعار و برنامه حکومت و ملت ما بوده است بروز این رفتارها جای سوال دارد و بسیار ناپسندیده تر است. با این اوضاع می توان نتیجه گرفت، تا زمانیکه هم کاندیداها و هم انتخاب کنندگان رفتاری عاقلانه و دور اندیشانه نداشته باشند شاید انتخاب مجلسی منسجم، قوی و دارای کارآمدی، بعید به نظر برسد. بنابر این می توان گفت پروسه ی انتخابات در کشور به گونه ای است که برخی افرادی که به عنوان نماینده به مجلس راه پیدا می کنند بدهکار افراد و گروهها می شوند. آن وقت باید طوری دین خود را ادا نمایند و بعید نیست که این دین از جیب دولت یا ملت پرداخت شود.

ما نیاز به مجلسی داریم که ترکیب آن را افراد تحصیل کرده، متخصص، توانمند، با تجربه و بویژه درستکار و خداترس تشکیل دهند خلاصه اینکه اخلاق مدار باشند. نمایندگان مجلس باید دانش و اطلاعات تخصصی و به روز داشته باشند زیرا مجلس را می توان اتاق فکر، تصمیم گیری و تصمیم سازی توسعه ی کشور دانست. بنابراین افرادی که کاندیدا شده اند باید اهداف و برنامه های خود را ترسیم نموده و در اختیار رای دهندگان قرار دهند. اهل عمل باشند و از شعارگرایی پرهیز کنند، از مقدسات دینی، احساسات مذهبی و حساسیتهای قومی مردم به نفع خود،گروه یا جناح سیاسی خود بهره برداری نکنند و در صورت ورود به مجلس، داعیه پدر خواندگی نیز نداشته و در امور خارج از وظایف نمایندگی دخالت بی مورد نداشته باشند.

تاکید می گردد رفتار و عرف انتخاباتی باید دچار تغییر گردد هم رفتار انتخاب کنندگان و هم رفتار انتخاب شوندگان مهم و تاثیر گذار خواهد بود. اما شاید نوع رفتار انتخاب کننده موثرتر باشد. توجه به موارد بالا در انتخاب و رای به افراد از طرف شهروندان، باعث دلگرمی و پایین آمدن ریسک شرکت در انتخابات شده و افرادی که در واقع لایق و شایسته عضویت در مجلس شورای اسلامی هستند مجال ورود به این عرصه را پیدا خواهند کرد و در آن صورت قطعا اثرات خوب و مفید یک مجلس کارآمد به همه خواهد رسید.


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *