معنی ایمان اعم از اسلام اصطلاحی است و مومن به هر دیانت آسمانی را شامل می شود. ایمان زبان دل و زبان جان رفتارهای آدمی است و هم زبانی حقیقی همان زبانی ایمانی است.
و گرنه چه بسیارند آدمیانی که با زبان و لهجه واحد به جان یکدیگر افتاده اند و ظلم ها کرده اند. ایمان همه را خویشاوند می کند. همۀ کسانی که به علم وکمال و حقیقت ایمان دارند و پا از دایره ایمان بیرون نمیگذارند با هم برادران حقیقی و همزبانان راستینند.
به تعبیر زیبای مولانا:

و ما اگر به مقام سلیمانی که مرتبۀ سلطانی نفس ناطقۀ ما بر همه شئونات ملکی ماست برسیم نه تنها زبان مردمان بلکه زبان مرغان و زبان سبزه و صحرا و کوه و دشت و باران و رعد وبرق را نیز درخواهیم یافت و آن زبان خداست که از هزاران دهان ما را درس توحید می دهد.
مطربان الهی چون حافظ همه لسان الغیب اند و همه با هم برادرند:
هیچ عبادتی برتر از ایجاد صلح و دوستی بین مردمان نیست زیرا عبادت وسیلۀ تقرب به سوی خداست و از دیدگاه فلسفی هر عملی که فرد یا جمع را به سوی وحدت ببرد عبادت است که موجب نزدیک شدن به وحدت مطلق الهی است.
دیدگاهتان را بنویسید