• صفحه نخست
• درباره ما
• تماس با ما

شمال ما؛

خواننده یا به اصطلاح موزیسین شدن به سبب دارابودن جایگاهی خاص و شهرتی کم نظیر در میان آحاد مختلف جامعه به یکی از آرزوها و رویاهای هریک از نوجوانان و جوانان امروزی بدل شده است.

موسیقی غربی و عموما سبک های رپ و راک به سبب مهیج و جذاب بودن و استفاده از ابیات و الفاظ متفاوت با سایر موسیقی ها به مهم ترین سرگرمی برای قشر آینده ساز فردای جامعه تبدیل شده است.

این رویاپردازی تا بدان جا پیش رفت که نوجوانان حتی تازه به مرز بلوغ رسیده نیز خیلی زود میکروفون بدست گرفته و با ضبط و توزیع آلبوم سعی در یک شبه پیمودن ره صدساله را دارند!

قطعا از پایه شروع و تمرین کردن موسیقی همانند ورزش و سایرچیزها، خواهد توانست نقش بسزایی در شکوفایی استعداد و توانمندی های افراد داشته باشد اما ایراد کار در نوع طیف بندی سبک کاری آن ها است. نوش‌آبادی سخنگوی وزارت ارشاد پیشتر در خصوص فعالیت‌های موسیقی خوانندگان رپ و راک گفت: اگر شیوه خوانندگان به سبک رپ باشد، وزارت ارشاد هیچ‌گونه مجوزی به این سبک و خوانندگان آن نداده و نخواهد داد، چون با فرهنگ ملی و اسلامی کشور مناسبت و سنخیتی ندارد. اگر خواننده ها فعالیت موسیقی خود را با توجه به فرهنگ ایرانی اسلامی تغییر دهند و در محتوا و سبک مطابق با موازین کشور و وزارت ارشاد خوانندگی کنند، می‌توان صدور مجوز آنان را بررسی کرد اما با این ساختار و محتوا وزارت ارشاد هیچ موافقتی برای صدور مجوز نخواهد داشت.

از دیدگاه عموم؛ مزیت های موسیقی مجوزدار نسبت به موسیقی زیر زمینی شناسنامه دار شدن آن است به طوری که یک سند ملی به حساب می آید. تمامی این خوانندگان نوجوانان در این آغازین راه فعالیت موسیقاییشان سبک های غربی را سرلوحه کار خود قرار دادند و بدون در نظر گرفتن آینده شغلی خود سودای شهرت را در سر می پرورانند!

طبق گفته وزارت ارشاد این نوع سبک ها هرگز نخواهند توانست مجوز فعالیت بگیرند و فعالیت بدون مجوز چالش ها و ناملایمتی های خاص خودش را بدنبال خواهد داشت.

اینک وزارت ارشاد و سایر مسئولین و ارگان های فرهنگی بجای در دوراهی قرار گرفتن بابت صدور یا عدم صدور مجوز برای خواننده ای مثل تتلو و سایر تتلوها، باید فکری بابت این معضل که گریبان گیر نوجوانان و جوانان بسیاری حتی در همین شهر خودمان رشت شده است بکنند و آنان را به سوی گرایشی صحیح تر در فعالیت هنریشان راهنمایی کنند زیرا این واقعیتی است که زیر پوست این شهر و در ساختمان هایی است که از آن بوی موسیقی زیر زمینی به مشام می آید و نمی توان از آن گریخت و با پاک کردن صورت مسئله چالش ها برطرف نخواهد شد پس تا دیر نشده متولیان فرهنگی به میدان راهنمایی نسل جوانی بیایند که مشتاقند اما راه را نمی شناسند!