فاطمه زهرا11

شمال ما: عبدالله ابن سنان از ياران و اصحاب حضرت امام جعفر صادق (‌ع) نقل مي کند.

حضرت فرمودند: بزودي با شبهاتي مواجه مي شويد که عِلم (معرفت و دانايي) و امام (حجت و ولي خدا) براي اينکه شما را از شبهه خارج کند، نداريد و سرگردان مي‌شويد. از اين شبهه نجات پيدا نمي‌کند مگر کسي که دعاي غريق را بخواند.

از حضرت سؤال کردم که دعاي غريق چگونه است؟

حضرت فرمودند که اينطور بگو: «يَا اللَّهُ يَا رَحْمَانُ يَا رَحِيمُ، يَا مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ ثَبِّتْ قَلْبِي عَلَى دِينِكَ» يا الله و يا رحمان و يا رحيم، اي کسي که گردش دلها و افکار بدست توست، قلب من را بر دين خود ثابت قدم بدار.

عبدالله ابن سنان در همان مجلس مي‌گويد که دعا را تکرار کردم و گفتم: «يَا اللَّهُ يَا رَحْمَانُ يَا رَحِيمُ، يَا مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ وَ الْأَبْصَارِ ثَبِّتْ قَلْبِي عَلَى دِينِكَ» و عبارت (و الابصار) را به دعا اضافه کردم.

حضرت صادق (ع) فرمودند: خدا مقلب القلوب و الأبصار است و در اين مورد ترديدي نيست، اما … همانطور که دعا را گفتم، آن را تکرار کن!

غريق کسي را مي گويند که در گردابي در حال غرق شدن است و پناهي ندارد. چنين کسي بايد خود را به خدا بسپارد و از او مدد بخواهد. در اين زمانه مواجهه با شبهات، بعد از هر نماز خود را مقيد به قرائت اين دعا کنيم.


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *