
شمال ما: عبدالله ابن سنان از ياران و اصحاب حضرت امام جعفر صادق (ع) نقل مي کند.
حضرت فرمودند: بزودي با شبهاتي مواجه مي شويد که عِلم (معرفت و دانايي) و امام (حجت و ولي خدا) براي اينکه شما را از شبهه خارج کند، نداريد و سرگردان ميشويد. از اين شبهه نجات پيدا نميکند مگر کسي که دعاي غريق را بخواند.
از حضرت سؤال کردم که دعاي غريق چگونه است؟
حضرت فرمودند که اينطور بگو: «يَا اللَّهُ يَا رَحْمَانُ يَا رَحِيمُ، يَا مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ ثَبِّتْ قَلْبِي عَلَى دِينِكَ» يا الله و يا رحمان و يا رحيم، اي کسي که گردش دلها و افکار بدست توست، قلب من را بر دين خود ثابت قدم بدار.
عبدالله ابن سنان در همان مجلس ميگويد که دعا را تکرار کردم و گفتم: «يَا اللَّهُ يَا رَحْمَانُ يَا رَحِيمُ، يَا مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ وَ الْأَبْصَارِ ثَبِّتْ قَلْبِي عَلَى دِينِكَ» و عبارت (و الابصار) را به دعا اضافه کردم.
حضرت صادق (ع) فرمودند: خدا مقلب القلوب و الأبصار است و در اين مورد ترديدي نيست، اما … همانطور که دعا را گفتم، آن را تکرار کن!
غريق کسي را مي گويند که در گردابي در حال غرق شدن است و پناهي ندارد. چنين کسي بايد خود را به خدا بسپارد و از او مدد بخواهد. در اين زمانه مواجهه با شبهات، بعد از هر نماز خود را مقيد به قرائت اين دعا کنيم.
دیدگاهتان را بنویسید