
شمال ما: عبدالله ابن سنان از یاران و اصحاب حضرت امام جعفر صادق (ع) نقل می کند.
حضرت فرمودند: بزودی با شبهاتی مواجه می شوید که عِلم (معرفت و دانایی) و امام (حجت و ولی خدا) برای اینکه شما را از شبهه خارج کند، ندارید و سرگردان میشوید. از این شبهه نجات پیدا نمیکند مگر کسی که دعای غریق را بخواند.
از حضرت سؤال کردم که دعای غریق چگونه است؟
حضرت فرمودند که اینطور بگو: «یَا اللَّهُ یَا رَحْمَانُ یَا رَحِیمُ، یَا مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ ثَبِّتْ قَلْبِی عَلَى دِینِکَ» یا الله و یا رحمان و یا رحیم، ای کسی که گردش دلها و افکار بدست توست، قلب من را بر دین خود ثابت قدم بدار.
عبدالله ابن سنان در همان مجلس میگوید که دعا را تکرار کردم و گفتم: «یَا اللَّهُ یَا رَحْمَانُ یَا رَحِیمُ، یَا مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ وَ الْأَبْصَارِ ثَبِّتْ قَلْبِی عَلَى دِینِکَ» و عبارت (و الابصار) را به دعا اضافه کردم.
حضرت صادق (ع) فرمودند: خدا مقلب القلوب و الأبصار است و در این مورد تردیدی نیست، اما … همانطور که دعا را گفتم، آن را تکرار کن!
غریق کسی را می گویند که در گردابی در حال غرق شدن است و پناهی ندارد. چنین کسی باید خود را به خدا بسپارد و از او مدد بخواهد. در این زمانه مواجهه با شبهات، بعد از هر نماز خود را مقید به قرائت این دعا کنیم.
دیدگاهتان را بنویسید