• صفحه نخست
• درباره ما
• تماس با ما

پیامبر (صل الله علیه و آله و سلم) که همواره جویای حال یاران خود می شد دریافت که یکی از یارانش بیمار و بستری شده است به عیادت او رفت و بربالینش نشست.

پس از احوال پرسی، بیمار گفت: یا رسول الله! نماز مغرب را با شما به جماعت خواندم شما سوره « القارعة» را در نماز خواندید من آنچنان تحت تأثیر قرار گرفتم که به خدا عرض کردم « اگر در نزد تو گنهکارم، طاقت عذاب آخرت را ندارم در همین دنیا مرا عذاب کن» اکنون ای رسول خدا می بینی که بیمار شده ام.

پیامبر فرمود: دعای درستی نکرده ای می بایست در دعا ـ به پیروی از قرآن ـ بگویی: « ربَّنا آتِنا فِی الدُّنیا حَسَنَةً و فِی الآخِرَةِ حَسَنَةً وَ قِنا عذابَ النّار »( پروردگارا به ما، در دنیا نیکی عطا کن و در آخرت نیز نیکی مرحمت فرما و ما را از عذاب آتش نگاه دار. بقره 201)آنگاه پیامبر برای او دعا کرد و او از بیماری نجات یافت.