ژیلا طبسی

شمال ما؛

 

خدا رحمت کند مادر بزرگم را. همیشه توی آستینش انواع ضرب المثل ها ی شیرین گیلکی را داشت تا آن جایی که تا کسی چیزی می گفت که نباید بگوید یا کارعجیبی از اوسرمی زد؛ سریع جوابش را با یکی از آن ها می داد! از شما چه پنهان که پدر همیشه می گوید تو خیلی از کارهایت شبیه به آن خدا بیامرز است؛ مثل استفاده ی به جا و به موقع از همین ضرب المثل ها و البته گاهی هم رک گویی های بی مثالش! این مقدمه را نوشتم تا بگویم واقعا این روزها وقتی از رشت به سمت شرق و غرب گیلان راه می افتم برای سرزدن به اقوام و دوستان و البته “فامیل دور” با دیدن عکس آقایان نماینده کرسی نشین بهارستان “تک و پهلوی آدم به حرف می آید!” چرا که طرف برای گفتن یک پیام تبریک خشک و خالی و ناقابل عکسش را داده تا ساعت ها با فتوشاپ رویش کار کنند و آن قدر بزرگش کنند و از بیلبوردهای شهر آویزان کنند که یک لحظه به چشم هایت و به خودت و به مجلس مملکتت و از همه مهمتر به هر چه بهار و عید نوروز شک می کنی! خوب خواسته ای تبریک بگویی، بگو برادر اما دیگر چرا این قدر بزرگ! راستش را بخواهید تا به حال خود متن تبریک را نتوانسته ام ببینم از بس که در مقابل عکس کوچک بوده اند و از بس عکس ها دارای رنگ و لعاب و جذبه اند که محال است چشم هایت چیز دیگری جز خود عکس ها را ببیند.
مثل همیشه سوال می پرسم آیا نمایندگان سایر استان ها و تهران نیز پیام تبریک شان را این گونه و با این طول و عرض از دار و دیوار آویخته اند و یک آیای دیگر و آن این که قرار است تا اسفند سال آینده چه قدر پول صرف تبلیغات انتخاباتی کاندیداهای الان نماینده و غیر نماینده ی این استان بشود!؟
آی …
که چه می کند این نزدیکی انتخابات با آدم!

 

منبع: تدبیر شرق


یک پاسخ به “چه می کند این نزدیکی انتخابات با آدم!”

  1. امین گفت:

    راستش این مشکل یه کم به مردم ما برمی گرده چون متاسفانه با همین تبلیغاتها افراد و می شناسند و در زمان انتخابات احساسی برخورد میکنند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *