مریم قربانپور

شمال ما؛

 

خیابان‌های شهر خیلی شلوغ است، سر مردم، راننده‌ها، مغازه دار و شیرینی فروش و قالی‌شویی‌ها و حتی بساط پهن‌کن‌های گوشه و کنار خیابان. اما سر خدا برای ثبت مهربانی خلق الله همیشه خلوت است. سال 1393، با همه مشکلاتش، گرانی‌ها و خریدن نخریدن‌هایش بالاخره به پایان می‌رسد. بهتر اینکه این لحظات را با مهرورزی و نوع‌دوستی به سال جدید وصل کنیم و بهترین بهانه را بدهیم دست خدا برای برکت گرفتن زندگی‌مان.

خیابان‌های شهرها پرترافیک تر از همیشه و مملو از آدم‌هایی است که به دنبال پیدا کردن کیف و کفش و لباس هستند. ماهی‌های قرمز در سطل‌ها، آکواریوم‌ها و ظرف‌های شیشه‌ای، کاسه‌های لبریز از سمنو، سنبل، نرگس، لاله و سبزه‌های نو رسته همه و همه حال و هوای شهر را تغییر داده‌اند و نو شدن زمین و رسیدن سال نو را خبر می‌دهند.

اين روزها وقتي وارد خيابان و بازار مي شويم آنجا را نسبت به روزهاي ديگر شلوغ تر مشاهده مي كنيم مردم همه در تكاپو و حركت هستند. هر يك از آنها به سمت و سويي مي روند. يكي به مغازه پوشاك بچه گانه، يكي به مانتوفروشي، يكي به كت و شلواري و… وارد هر مغازه اي مي شوي بايد كمي صبر كنيم تا نوبتمان شود. بازار حال و هواي خاصي دارد و مردم نسبت به روزهاي ديگر خوشحال تر به نظر مي رسند و با شور و اشتياق خاصي وسيله مي خرند. با تكاپوي مردم متوجه بوي خوش بهار، سالي نو كه بيشتر آنها دوست دارند با خريدن لباس نو شخصيت خود را عوض كنند و سعي مي كنند اگر تا به حال آدم بدي بودند از اين به بعد با پوشيدن لباس ها افراد خوبي باشند. بعضي از آنها سعي مي كنند كه با خريد وسايل جديد در زندگي وسايلي را كه گرد و غبار گرفته و غم آلود شده نو كنند و گرد و غبارها را بتكانند.

شاید یکی از اصلی ترین واژه هایی که پس از آمدن خاطره عید نوروز به ذهن مردم کشور متبادر می شود، همان ماجرای تعطیلی دو هفته ای از کار و مدرسه و دانشگاه است، آدم های شهر یک سال در هر جایگاهی که هستند تلاش کرده اند و گاه بدون وقفه برای تامین معاش زندگی خود و خانواده شان به هر دری زده اند، الان فرصت دارند که بدون دغدغه های سر کار رفتن های هر روزه و مسئولیت های دائمی دو هفته ای را به خود و خانواده شان اختصاص دهند و با خیال راحت روزهای تعطیلی را به استراحت و فراغت بپردازند، فراغتی که می تواند نوید شادی آفرینی برای زندگی ادم های امروزی باشد.

آدم های دقیقه نودی

از هفته ها مانده به عید مردم همه به تکاپوی انجام کارهای عقب مانده شان می افتند انگار تازه یادشان می افتد که چه کارهای را باید انجام می دادند در طول سال یادشان رفته است، شاید به همین دلیل هم هست که در ماه پایانی سال همه خیابان ها و معابر و دفاتر و شرکت و نهاد و بانک ها و بیمارستان ها جای سوزن انداختن ندارند و انگار همه به دنبال این هستند که فرصت باقی مانده به پایان سال را مغتنی بشمارند و به رتق و فتق امور عقب مانده شان بپردازند.

زمانی برای رخت بستن کینه ها

یکی دیگر از رسوم عید نوروز در میان ایرانی ها این است که همه کسانی که در طول سال از هم دلخوری داشتند و شاید قهر باعث شده که روابط میانشان تیره شود در ایام عید و تحویل سال به بهانه آغاز سال جدید به دیدار هم می روند تا سال نو بهانه ای باشد برای تکاندن دلها از غبار کینه و استحکام بیشتر روابط میان آدم ها. اگر نعمت عید نوروز نبود چه بسیار قهرهایی که ماندگار می ماند و چه پیوندهایی که در اثر کدورت وسوءتفاهم از هم گسسته می شد.

نوروز بهانه ای برای صله ارحام

یکی دیگر از رسوم بنیادین نوروزی در میان ایرانیان، دید و بازدید و صله ارحام در روزهای تعطیلات نوروز است. به این ترتیب که دیدار با اعضای فامیل، یکی از برنامه های اصلی خانواده ها در این تعطیلی محسوب می شود و از ثانیه های پس از تحویل سال تا روز سیزده به در ادامه می پیدا می کند در این مدت خانواده ها یا در مسیر خانه اقوام هستند یا خود پذیرای مهمان های عید. اتفاقی هم که در این میان رخ می دهد این است که اعضای خانواده ای، در ایام نوروز به رسم عادت، به خانه اقوامی می روند که شاید تنها یک بار در سال و در همین ایام عید موفق به دیدارشان می شوند و در میان همین دید و بازدید ها چه مشکلاتی که مرتفع نمی شوند چه وصلت هایی هم که اتفاق نمی افتند.

در نهایت و با در نظر گرفتن همه رسوم و عادت های نوروزی مردم می توان نوروز را بهانه ای برای رواج شادی در میان همه مردم کشور دانست و زمانی برای فراغت از دغدغه های و دل مشغولی های جامعه مدرن.

 

منبع: ایسنا منطقه گیلان


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *