
شمال ما: آتش بیخبر آمد و در آنی، خانهای بیش از صد ساله را شعلهور کرد، خانهای فرهنگی با انبوه کتابهای تاریخی؛ نسخه خطی، چاپ سنگی، چاپی و اسناد و مدارک تاریخی، تابلوهای نقاشی و… از خانهی سوخته شدهی استاد جعفر خمامیزاده سخن میگوییم… تالاری از فرهنگ و هنر که چند روز پیش از نوروز همه تبدیل به تلی از خاکستر شد. تا ابری سیاه بر آسمان نوروزی رشت- و گیلان- گسترانید.
در گیلان فرهنگی ما، کمتر کسی است که نام استاد جعفر خمامیزاده را نشنیده باشد و یا کتاب و مقالهای از او نخوانده باشد. مردی که حدود یک سده قلم بر کاغذ زد، اسناد و مدارک گرد آورد و به دنبال تاریخ گیلانشناسی، کتابخانههای ایران و بسیاری از کشورها را گشت و همواره در همین خاک به فکر برپایی مدرسه و دانشگاه بود و…
از حال و روزگار استاد، امروز چه کسی خبری دارد؟ کدام یک از مقامات فرهنگی استان ما به خانه او سر زده است. حال، استاد در اتاقی به ابعاد 3×3 همراه با همسر و دخترش زندگی میکند و کسی در خانهی آنها را نمیزند. آیا حق مردی که حدود یک قرن زندگی خود را صرف فرهنگ این سرزمین کرده، این است.
جناب آقای هاشمنیا استاندار محترم گیلان
آیا نشانی خانهی سوختهی استاد خمامیزاده را میدانید؟ آیا شما و یا هیأتی از طرف شما به عنوان نمایندگان مقامات گیلانی سراغ او را گرفته است و مکانی درخور او برای زندگی، به صورت موقت در اختیار او و خانوادهاش قرار داده است. این نشانی خانهی استاد خمامیزاده است:
رشت، سنگ پل، کوچهی استاد خمامیزاده
انجمن مهرورزان گیل – انجمن مهرورزان گیلان – پژوه ماهنامهی رهآورد گیل- فصلنامهی گیلانما
دیدگاهتان را بنویسید