• صفحه نخست
• درباره ما
• تماس با ما

شمال ما،

جشنواره غذاهای محلی (گیل فود) که به مدت چهار روز در نمایشگاه دایمی گیلان برپا بود جمعه گذشته با اما و اگرها پایان یافت؛ در غرفه های شرکت کننده این نمایشگاه دو محصول مهم و استراتژیکی گیلان (چای و برنج) هم مقابل ملاحظه بود؛ چای در محصولات باغی جهان از ارزش بالایی برخوردار است و در ۳۶ کشور جهان کشت می شود و گردش اقتصادی این محصول در آمریکا بالغ بر ۲۵ میلیارد دلار است که در سال های اخیر کاشت این محصول در آن کشور نیز رایج شده و برابر آمار سازمان چای کشور میزان مصرف سرانه چای در ایران ۳۵/۱ کیلوگرم است و با این حساب مصرف چای در ایران (۱۰۵۰۰۰) تن است.
نکته حایز اهمیت این که متصدی غرفه چای با معرفی چند برند از چای گیلان عنوان کرد: چای ایرانی در حاشیه خلیج فارس و کشورهای عربی کیلویی ۷۵۰ هزار تومان به فروش می رسد و هیچگاه این محصول با این قیمت در کشورمان بازار نخواهد داشت؛ وی با اشاره به یک برند دیگر از چای گیلان گفت: یک چهارم کیلو از این نوع چای در یک بسته بندی قشنگ در بازار به مبلغ ۴۵ هزار تومان عرضه می شود و مشتری هم دارد ما در گیلان ترجیح می دهیم از چای خارجی که دارای رنگ مصنوعی و اسانس است استفاده کنیم، او اضافه کرد: چای ایرانی در جهان بی نظیر است اما بازدیدکنندگان کمتر به این غرفه توجه داشتند!
نکته دیگر این که به رغم آن چند غرفه برای محصول برنج اختصاص یافته بودند اصلا به ارزش غذایی برنج سفید، نیمه سفید و قهوه ای هیچ اشاره ای نشده بود.
نکته دیگر اینکه سه موضوع کوچک و مهم عدم موفقیت برگزار کنندگان جشنواره غذاهای محلی را سبب شدند، اول اینکه برگزیده هایی که به نمایشگاه راه یافتند برخی از آنها به عنوان سوغات ایران از دیگر استان های کشور آمده بودند و محصولات آنها «گیل فود» محسوب نمی شد و دوم آنکه انتخاب واژه گیل فود برای غذاهای محلی عنوان خوبی نبود و برای بسیاری از بازدیدکنندگان مجهول و نامانوس بود و اتفاقی که به نمایشگاه رونق نبخشید این بود که بعضی از تولیدکنندگان برای حضور در این جشنواره ثبت نام کرده بودند و در نیمه راه انصراف دادند، البته این موضوع آسیب شناسی خاص خودش را می طلبد، شاید مدیران این مجموعه هم سلیقه نبودند و سوال اینجاست که چرا برای بعضی از بازدیدکنندگان مانند سال های گذشته امکانات رفت و برگشت مهیا نبود و خیلی ها برای آن که در پایان ساعت بازدید از نمایشگاه در جاده سرگردان نشوند نیامدند و نظرشان این بود مهم ترین مهارت یک مدیر شناخت قابلیت ها و کاستی هاست!
مگر به آسانی می شود نمایشگاه ای برگزار کرد؟ آنهایی که در روزهای پایانی سال جشنواره برگزار می کنند می توانند به این سوال پاسخ بدهند که مرزی میان خواستن و نتوانستن چیست ؟ لطفا بفرمایید از نمایشگاه، جشنواره غذاهای محلی راضی بودید؟

منبع: روزنامه سوال جواب