ضرورت توجه بیشتر؛



شمال ما: با وجود آنکه بیش از نیمی از کیوی تولیدی گیلان راهی بازارهای خارجی می‌شود و این استان را به یکی از قطب‌های اصلی صادراتی کشور تبدیل کرده است، اما بروز برخی از مشکلات موانع پیش‌روی توسعه پایدار این محصول راهبردی به شمار می‌رود.

 

به گزارش خبرگزاری فارس، گیلان به عنوان یکی از قطب‌های اصلی تولید کیوی در کشور، سالانه سهم قابل توجهی از بازار داخلی و خارجی این محصول باغی را در اختیار دارد.
بنا بر آمار اعلامی سازمان جهاد کشاورزی استان، بیش از ۵۰ درصد کیوی تولید شده در گیلان به کشورهای آذربایجان، روسیه، گرجستان، هند و همچنین کشورهای حاشیه خلیج فارس صادر می‌شود.
کارشناسان بخش کشاورزی معتقدند کیفیت مطلوب، طعم منحصر به‌فرد و شرایط آب و هوایی مساعد استان، موجب شده تا کیوی گیلان در میان بازارهای هدف، جایگاه ویژه‌ای پیدا کند.
به گفته صالح محمدی رئیس سازمان جهاد کشاورزی گیلان، همین موضوع سبب شده تا باغداران گیلانی نسبت به آینده صادراتی محصول خود امیدوار باشند، اما در کنار این مزیت‌ها، چالش‌های جدی نیز وجود دارد که می‌تواند مانع از توسعه پایدار صادرات کیوی شود.
علی محمدی یکی از باغداران تالش در گفت‌وگو با خبرنگار فارس گفته است، که، با وجود اینکه کیوی گیلان مشتریان زیادی در بازارهای خارجی دارد، اما گاهی به دلیل نبود برنامه‌ریزی منسجم در حوزه بازاریابی و مشکلات حمل‌ونقل، بخشی از محصول روی دست تولیدکنندگان باقی می‌ماند یا با قیمت پایین‌تری به فروش می‌رسد.
اگر بسته‌بندی و صادرات با نظارت و برنامه دقیق‌تر صورت گیرد، باغداران سود بیشتری خواهند برد.اما با این حال، رئیس سازمان جهاد کشاورزی گیلان، کشاورزی مهم‌ترین مانع در مسیر توسعه صادرات کیوی را ضعف در بسته‌بندی استاندارد می‌دانند.
در حالی که بسیاری از کشورها از بسته‌بندی مدرن برای جلب توجه مشتریان خارجی استفاده می‌کنند، همچنان بخش قابل توجهی از کیوی گیلان به شکل سنتی و فاقد برچسب و نشان تجاری راهی بازار می‌شود که این امر ارزش افزوده محصول را به شدت کاهش می‌دهد.
صالح محمدی با اشاره به اقدامات حمایتی دولت برای افزایش صادرات می‌گوید: «در سال‌های اخیر با توسعه سردخانه‌ها، صدور مجوز صادراتی و ایجاد تسهیلات برای نوسازی باغات، بخشی از مشکلات تولیدکنندگان برطرف شده است، اما برای تثبیت حضور در بازارهای جهانی، نیازمند سرمایه‌گذاری بیشتر در زمینه صنایع تبدیلی، استانداردسازی محصولات و ایجاد برند مشترک صادراتی هستیم.»
از سوی دیگر، نوسانات ارزی و هزینه‌های بالای حمل‌ونقل، به ویژه در شرایط تحریم، هزینه تمام‌شده صادرات کیوی را افزایش داده و بعضاً سود حاصل از فروش محصول در بازارهای خارجی را برای باغداران کاهش می‌دهد.
این در حالی است که به باور کارشناسان اقتصادی، توجه به برندسازی و توسعه صنایع تبدیلی می‌تواند علاوه بر کاهش اثرگذاری نوسانات ارزی، موجب افزایش ارزش افزوده محصول نیز شود.
بسیاری از تحلیلگران اقتصادی بر این باورند که اگرچه گیلان امروز به دلیل کیفیت بالای محصول، در بازارهای خارجی مورد استقبال قرار گرفته است، اما تداوم این جایگاه نیازمند عزم جدی مسئولان برای حمایت از باغداران، ایجاد زیرساخت‌های صادراتی و ورود بخش خصوصی به حوزه بازاریابی بین‌المللی است.
بدون تردید، کیوی گیلان می‌تواند به عنوان «طلای سبز شمال» نقشی کلیدی در توسعه اقتصاد کشاورزی استان و حتی کشور ایفا کند، مشروط بر آنکه نگاه مقطعی به صادرات جای خود را به برنامه‌ریزی بلندمدت و پایدار بدهد.
«سعید شفیعی ثابت»

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *