علی عباس‌زاده

شمال ما؛

 

جناب استاندار، جان و مال گیلانیان دست شماست. لطفا جلوی ورود گُتره‌ای عراقی‌ها را بگیرید.

اقتصاد گیلان نفس‌های آخر را می‌زند مانند جان و مال مردمش. افول تدریجی اقتصاد گیلان از زمانی شروع شد که کارخانه‌جات و صنایع سازگار با اقلیم آن یک به یک تعطیل شدند و جایش را احداث کارخانه‌های آب‌بر و فاضلاب‌آور مانند فولاد و نئوپان گرفت. سپس برای جراحی، حضرات رو به صنعت نوپای توریسم آوردند. بدون مطالعه و شناخت زیرساخت‌ها و امکانات و ظرفیت‌های لازم. اگر آن صنایع کشنده، محیط‌زیست گیلان را نشانه گرفتند و کلهم اجمعین‌ش را به نیستی و نابودی و‌ مرگ کشاندند، این صنعت توریسم معلول و ناقص هم جان و مال مردم گیلان را نشانه گرفته‌است. از تغییرات کاربری شالیزار و باغات به چهارتا آلاچیق و سرو قلیان و یا ویلاهای اجاره‌ای تا انواع و اقسام بیماری‌های ویروسی و واگیردار هر سال با حضور مسافران و مخصوصا همسایگان نامیمون عراقی پلو و خورشت سر سفره‌ی زندگی مردم شده‌است. بقول ما گیلک‌ها: ” أمی پلا سره خوروشه ” . هر سال همزمان با امواج مختلف تعطیلات و مسافرت، بازگشت زائرین اربعین و ورود خانوادگی و دسته جمعی عراقی‌ها، گیل‌وندان دچار جهش‌های متفاوت کووید ۱۹ و بیماری‌های دیگر می‌شوند. بماند که چشم طمع این جماعت باران و دریا ندیده با دلارهای به ارزش رسیده در خفقان تحریمات و تصمیمات غلط اندر غلط اقتصادی ما بر سرزمین‌ها و شالیزار‌های آبا و اجدادی‌مان قصه‌ی پر غصه‌ی دیگری‌ست که بقول جدبزرگوار بنده برای خودش ” یک سر کتاب ” است.

جدا از اثرات مخرب فاضلاب‌های صنایع خیر ندیده بر پیکره‌ی طبیعت گیلان و جان مردم، این بی‌خیرِ بی‌ پدر و مادر آزمایشگاهی چینی که فقط همین مورد درجه یک‌اش برای ما صادر شده و عجیب از قانون پایستگی انرژی بهره‌مند است که از بین نمی‌رود و فقط از سویه‌ای به سویه‌ی دیگر جهش می‌کند، این ژیمناست پرش خرک تلسکوپی وارد بدن‌های ملول و جیب‌های توریِ بدون بیمه ما می‌شود و تنها دلیلش باز بودن دروازه ورودی گیلان بدون هیچ‌گونه قانون و نظارت‌های بهداشتی و امنیتی‌ست.

جناب استاندار محترم، می‌دانم که تک تک معضلات گیلان و ریشه‌های آن را می‌دانید اما از شما بعنوان یک فرد آگاه، مطلع و با دانش انتظار می‌رود تمهیدات بیشتر و بهتری برای حفظ جان و مال ما گیلانی‌ها اندیشیده و اقدام کنید. باور بفرمایید گاهی بازگشت به عقب و درس گرفتن از گذشته و احیای صنعت کشاورزی و کارخانه‌جات و صنایع تعطیل شده‌ی سازگار با اقلیم این آب و خاک بهترین و عملی‌ترین راه برای اقتصاد گیلان و نجات محیط‌زیست و جان و مال مردم رنجدیده‌ است. البته اگر برخی شوراها و دهیاران بگذارند! و برای پر کردن جیب خود مهر و امضای‌شان را پای فروش و تغییر کاربری زمین‌ها نکوبند.

جناب دکتر حق‌شناس عزیز همانطور که خودتان هم مستحضرید ریشه‌ی گرفتاری‌های اکنون ما تصمیمات نامعقول و کارشناسی‌نشده و باری به هر جهتی برخی مسئولان گذشته و مافیاهای مجوز‌بگیر و پروژه‌بگیر است که چون اختاپوس از کوه تا دریا چنبره زده‌اند، شما بعنوان نماینده عالی دولت اگرچه با محدودیت‌های فزاینده مالی و غیره مواجه هستید اما می‌توانید قطار اقتصاد گیلان را در اولین دور برگردان به گذشته برگردانید.

علی عباس‌زاده – روزنامه‌نگار


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *