فرهاد عینی خراسانی
شمال ما؛
امسال هم روز خبرنگار آمد و آمدنش را با سیل پیامهای تبریکِ کپی پیست شده از سال قبل جشن گرفتیم! مسئولین محترم، همچون بازیگران نقش اول یک نمایش تکرارشونده، با چهرههایی مصنوعاً متبسم ظاهر شدند.
خط قرمزشان؟ رفع مسئولیتِ همیشگی. دستاوردشان؟ تقدیم هدایای نقدی یک میلیون تومانی! گویا کمیته ویژهای با دقت ستارهشناسی، روزی ۲,۷۴۰ تومان از مخارج کلان مملکت را کنار گذاشته بودند تا پس از یک سال زحمت طاقت فرسا، به هر خبرنگار «بذل و بخشش» کنند. چه لطف عظیمی! چه عنایت بیکرانی! گویی خبرنگاران گرسنه لقمه نانی، چشم به راه این مبلغ رفع عطش بودهاند!
اما در گوشه و کنار این جشن پرزرق و برق، زمزمههایی بود که طنین پیامهای رسمی را تحت الشعاع قرار میداد: «امنیت شغلی»، «مصونیت قضائی»، «قانونی که ما را به رسمیت بشناسد». اینها خواستههای اصلی خبرنگارانی بود که هر روز با قلمشان، گاهی با جانشان، مرزهای اطلاعرسانی را جا به جا میکنند. عجیب است نه؟ در میان انبوه هوراها برای هدایای نقدی (که ارزش واقعیاش در تورم افسارگسیخته، خودش سوژه یک گزارش است!، صدای فریاد برای «قانون» گم شد. و اینجا نقطه اوج تراژدی – کمدی ماست: هم مسئولین در ابراز شفقت یک میلیونی غرق شدند، هم برخی خبرنگاران در شکرگزاری بابت این «کمک معیشتی»! غافل از آن «فراموشی یک میلیاردی» که در پس پرده میدرخشد: قانون.
قانون مطبوعات فعلی ما، همان متن قدیمی و ناکارآمد، مثل یک پیرمرد علیل است که حتی نمیتواند تعریفی از «خبرنگار» ارائه دهد! بله، درست خواندید. نام «خبرنگار» را آورده، اما انگار با او غریبه است. هیچ تعریفی از کیستی، حقوق، تکالیف و مهمتر از همه، مصونیتهای ضروری او وجود ندارد. خبرنگار در این قانون، مانند شبحی است که نامش برده میشود، اما هویت و حفاظتش گم است.
مسئولین محترم! نماینده مجلس! وزیر! مدیر! شما که با چنان دقتی روزی ۲,۷۴۰ تومان برای هدیه پس انداز میکنید، آیا نمیتوانید کمی از وقت گران بهایتان را کنار بگذارید (شاید روزی ۲۷ دقیقه؟) تا قانونی مدون، شفاف و ضامن حقوق خبرنگاران را تصویب کنید؟
قانونی که خبرنگار را به رسمیت بشناسد و تعریف کند. مصونیت قضائی معقول و متناسب با مسئولیت خطیر او در برابر افشاگری و نظارت بر قدرت را تضمین کند. امنیت شغلی او را در برابر تهدیدها و فشارهای بیهوده تامین نماید. خبرنگار هدیه یک میلیونی امسال را با تشکر میپذیرد (هر چند ارزشش تا روز بعدش نصف شد!)، اما پاسخ ما به این «لطف و عنایت» یک درخواست ساده است: قانون. فقط قانون. پیشکش!
سال آینده، شاید با کسر روزی ۵,۴۸۰ تومان (!) هدیه را دو برابر کنید! اما یادتان باشد: هیچ هدیهای گرانبهاتر از «امنیت» و «مصونیت» نیست. و این دو، تنها با «قانون» قابل خریداریاند، نه با هدایای نقدی زودگذر.
فرهاد عینی خراسانی
وکیل پایه یک دادگستری و سردبیر روزنامه سوال جواب
تمام حقوق مادی و معنوی این سایت برای " شمال ما " محفوظ میباشد.
طراح و کدنویس " گیل دیزاین "
دیدگاهتان را بنویسید