زخم زلزله؛
شمال ما: ۳۴ سال از نیمهشب دردناک ۳۱ خرداد ۱۳۶۹ میگذرد، اما زخم زلزله رودبار هنوز در دل گیلان تازه است، شبی که سقف خانهها بر سر ساکنانش فرو ریخت.
به گزارش خبرگزاری فارس، نیمهشب ۳۱ خرداد ۱۳۶۹، وقتی هنوز سکوت و تاریکی بر رودبار، منجیل، لوشان، رستمآباد و روستاهای کوچک گیلان چنبره زده بود، زمین تکانهای سهمگینش را آغاز کرد. تکانی که تنها چند ثانیه از عمرش گذشت، اما سرنوشت هزاران نفر را برای همیشه دگرگون ساخت.
آن شب، نه تنها دیوارها و سقفها، بلکه رویاها هم فرو ریختند، خانهها گورستان ساکنانشان شدند، روستاها از صفحه زندگی محو شده و زخم عمیقی بر دلهای مردمان این دیار نشست.
صبح که از راه رسید، بوی خاک و درد، کوچهها را پر کرده بود، پیکرهای بیجان کوچک و بزرگ، از زیر خروارها سنگ بیرون کشیده شدند، مادران و پدران، کودکان را در آغوش سرد زمین جستوجو میکردند، و تنها نالهای از داغدیدگان باقی ماند، نالهای از جنس بغض، از جنس بیپناهی و از جنس عشق.
حالا، ۳۴ سال از آن نیمهشب دردآلود میگذرد، اما خاطره آن هنوز هم از لابهلای درز دیوارهای بازسازی شده این شهرها و روستاها، بیرون میخزد و هنوز هم، وقتی نسیم از لابلای شاخههای زیتون رودبار میگذرد، یاد آن همهمه و درد را با خود میآورد.
اما مردم این دیار، تسلیم درد نشدند، از دل ویرانی، دوباره برخاستند، دست روی زانوی هم گذاشتند، آبادی را از نو ساختند، سقف امید را بالا بردند، باغهای زیتون را دوباره سبز کردند، و زندگی را از دل سنگ و خاک بیرون کشیدند، آنها از آن شب، درس صبر، همدلی، توکل و عشق به زندگی را از دل مصیبت بیرون آوردند.
امروز، گیلان دوباره به احترام شهدای آن زلزله و یادگارانی که از آن به جا مانده، سر تعظیم فرود میآورد.یاد آنها را گرامی میداریم، به همت بازماندگان و همدلان آن مصیبت درود میفرستیم، و از درد به جا مانده، پلی میزنیم به فردا، فردایی که ستونهایش از جنس صبر، عشق، همدلی و امید ساخته شدهاند. یادشان همیشه زنده، راهشان ماندگار.
«سعید شفیعی ثابت»
تمام حقوق مادی و معنوی این سایت برای " شمال ما " محفوظ میباشد.
طراح و کدنویس " گیل دیزاین "
دیدگاهتان را بنویسید