شمال ما؛
نمایشنامه مو، نوشته سالی کلارک، نمایشنامهنویس و فیلمساز کانادایی است که به کارگردانی محمد پورجعفری با بازیگری گروه هنری چیستا از ۱۶ خرداد ۱۴۰۴ در تماشاخانه نارون شهر رشت به روی صحنه رفت.
نمایشنامه مو کنکاشی در لایههای شخصیتی انسان است. لایههایی که هر کدام در یک دوره زمانی توسط جامعه و اطرافیان شخص در روان او شکل گرفته و به شخصیت فرد هویت بخشیده است. مو، به قلم سالی کلارک به خوبی نشان میدهد که آسیبهای اجتماعی و فردی در طول زندگی چگونه آینده یک شخصیت را تحتالشعاع قرار میدهند. شخصیت مو، با بازی پونه پورقربانی، دختری است که تحت تاثیر تبعات جنگ جهانی با احساس عدم امنیت و بیثباتی به فروپاشی روحی رسیده است و جامعه گام به گام در سقوط او سهیم بوده است.
.
.
محمد پورجعفری با بازنویسی دیالوگهای نمایشنامه کلارک، توانسته است اثری نو خلق کند و بازیگران نمایشنامه مو با هنرنمایی خلاقانه در تجربهای چندگانه ذهن تماشاگر را چنان به خود مشغول میکنند که از یک سو علت اثرگذار در شکلگیری لایههای شخصیتی و از سوی دیگر پیامد حاصل از آن را در خود بجوید. علت و معلولی که هر دو سبب سیر و واکاوی حافظه فردی از رویدادهای پیرامون شخصیت میشود. این کنکاش توام با بازی پرکشش پونه پورقربانی و سعید مسافر به عنوان شخصیتهای اول زن و مرد نمایشنامه مو، با رعایت تکنیکهای فنی از جمله بیان، بدن و حسآفرینی، تماشاگر را تا پایان با خود همراه نگه میدارد.
پورجعفری با دقت در تنظیم طراحی لباس، موسیقی، نورپردازی و صدا عناصر ترکیبی برای ایجاد فضای تاثیرگذار با مخاطب را به خوبی ایجاد کرده است. ترکیب رنگ قرمز، مشکی و سپید فراز و فرود افراط شخصیتی مو را به ابتذال درونی شخصیتهایش میکشاند. به نحوی که در صحنهای مو علت و در صحنهای دیگر معلول فناپذیری شخصیت خود است.
.
.
بررسی آثار محمد پورجعفری نشان میدهد او همواره تلاش کرده است با کارگردانی نمایشنامههایی با مضامین اجتماعی و رویکرد روانشناختی به روی صحنه برود. محمد پورجعفری تضادها، نمادها و بیان آنها را خوب میشناسد. او برای مخاطب نسل جوان کار میکند و با زبان هنر در تئاتر به مشکلات اجتماعی این نسل توجه نشان میدهد. اغلب هنروران نمایشنامههای پورجعفری جوانان و نوجوانان هستند. از این رو میتوان به پرورش نسل بهاندیش تئاتر گیلان با رویکرد آیندهنگر امیدوار بود.
نادیا ره – نویسنده و پژوهشگر
دیدگاهتان را بنویسید