با رهاسازی پسماندها؛



شمال ما: با وجود جمع‌آوری منظم زباله در بیشتر شهرهای گیلان، رهاسازی پسماندهای خانگی و ساختمانی در حاشیه راه‌ها، روستاها و ورودی‌های مناطق گردشگری، چهره‌ای زشت و نگران‌کننده به طبیعت استان بخشیده است.

 

به گزارش خبرگزاری فارس، این روزها در بسیاری از راه‌های روستایی و جاده‌های برون‌شهری گیلان، صحنه‌های ناخوشایندی از رهاسازی زباله‌های خانگی و عمرانی به چشم می‌خورد؛ زباله‌هایی که یا از خودروها بیرون انداخته شده‌اند، یا اهالی برخی مناطق آن‌ها را در حاشیه مسیرها رها کرده‌اند.

گرچه در بیشتر شهرهای گیلان، به‌ویژه در مراکز شهرستان‌ها، جمع‌آوری زباله به‌صورت منظم انجام می‌شود، اما این وضعیت در راه‌های ارتباطی، ورودی روستاها و نزدیکی مکان‌های گردشگری و حتی برخی مناطق جنگلی متفاوت است؛ جایی که زباله‌ها بدون نظارت رها شده و چهره طبیعت را خدشه‌دار کرده‌اند.

در محدوده‌هایی مانند مسیر جاده سنگر – کوچصفهان، سراوان – امام‌زاده هاشم، یا راه‌های منتهی به ماسوله، قلعه‌رودخان، جواهرده، حیران، استخرگاه، گیلده، و پارک جنگلی سیاه‌داران تالش، انباشت زباله‌های پراکنده یا کیسه‌ای، نه تنها چهره گردشگری را خدشه‌دار می‌کند، بلکه تهدیدی جدی برای محیط‌زیست، منابع آب و خاک به شمار می‌آید.

جان‌احمد آقایی، بازرس‌کل گیلان، با اشاره به این وضعیت در بازدید از محل دفن زباله لیسار گفته بود: «بخشی از مشکلات زیست‌محیطی گیلان، ناشی از روش‌های غلط دفع و رهاسازی زباله است که نیازمند بازنگری و مداخله جدی دستگاه‌های متولی است.»

نمایندگان مجلس نیز گاه‌گاه نسبت به وضعیت پسماند در حوزه انتخابیه خود واکنش نشان داده‌اند. محمدرضا احمدی سنگری، نماینده مردم رشت و خمام، بارها در مجلس به وضعیت سایت سراوان و نحوه مدیریت زباله‌ها اشاره کرده و خواستار تعیین‌تکلیف جدی شده است.

در این میان، خود مردم نیز نقش دوگانه‌ای دارند. برخی از گردشگران و مسافران به‌ویژه در ایام تعطیل، با انداختن زباله از خودرو یا رهاسازی کیسه‌های زباله در کنار جاده‌ها، در ایجاد این وضعیت سهم دارند. از سوی دیگر، بسیاری از روستاییان و گردشگران، نسبت به این آلودگی‌ها معترض‌اند و خواهان اقدام جدی شهرداری‌ها، دهیاری‌ها و فرمانداری‌ها شده‌اند.

سهیلا ناصری، ساکن روستای دیوشل لاهیجان، می‌گوید: «روستا تمیز است، اما هر بار که تعطیلی می‌شود و مسافرها می‌آیند، اطراف پل و ورودی جنگل پر از زباله می‌شود. تا چند روز باید تحمل کنیم تا شاید کسی بیاید و جمع کند.»

محمد صمدی، یکی از شهروندان فومنی نیز گفته است: «در طول مسیر منتهی به روستاها، چشم‌اندازها خیلی قشنگ است ولی کنار جاده زباله زیاد دیدیم. واقعاً حیف این استان نیست؟»

شهرداری‌ها و دهیاری‌ها نیز با محدودیت بودجه و امکانات مواجه‌اند. بسیاری از دهیاران از نبود خودروی مخصوص جمع‌آوری زباله، نیروی انسانی و حتی مکانی مناسب برای تخلیه پسماند گلایه‌مندند. در برخی مناطق حتی سیستم منظم جمع‌آوری هفته‌ای یک‌بار هم وجود ندارد.

استاندار گیلان در جلسه اخیر کارگروه مدیریت پسماند استان گفته بود: «برای ارتقاء مدیریت پسماند، نیازمند عزم جدی بین‌دستگاهی و همراهی مردم هستیم. طرح تفکیک زباله از مبدأ باید از مدارس و خانواده‌ها آغاز شود. شهرداری‌ها و دهیاری‌ها هم باید تقویت شوند.»

برخی کارشناسان نیز تأکید دارند که راه‌حل این معضل، تنها در جمع‌آوری زباله نیست، بلکه نیازمند برنامه‌ریزی فرهنگی، آموزش عمومی، تعیین جریمه‌های مؤثر، تجهیز دهیاری‌ها، نصب سطل‌های زباله در نقاط پرتردد و گشت‌های مشترک زیست‌محیطی با مشارکت مردم است.

بی‌تردید اگر امروز این چهره نازیبای زباله در حاشیه راه‌ها و ورودی روستاها پاک نشود، فردا نه تنها زیبایی گیلان، بلکه سلامت خاک، آب و ساکنان آن هم با خطر مواجه خواهد شد.

«حمیدرضا دنیادیده»


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *