شمال ما: پس از بازدید دکتر آقایی، رئیس کل بازرسی استان گیلان از منطقه رحمتآباد شهرستان رودبار، جهاد کشاورزی در اقدامی غیرمنتظره به روستاییان معترض هشدار داد که باید فنسها و انباریهایی که سالها برای حفاظت از زمینهای خود ساختهاند را جمعآوری کنند و تهدید به تخریب این سازهها کرد. این حرکت، سؤالات جدی را در مورد نقش و عملکرد جهاد کشاورزی و وفاداری آن به حقوق کشاورزان و روستانشینان ایجاد میکند.
این سؤال پیش میآید که اگر فنسکشی و ساخت انباری که از سالها پیش وجود دارند، خلاف قانون است، چرا در گذشته هیچ اقدامی در این زمینه صورت نگرفته است؟ آیا این نشاندهنده همسویی جهاد کشاورزی با منافع مرغداران و نادیده گرفتن حقوق روستاییان نیست؟ اگر جهاد کشاورزی توانایی شناسایی تخلفات را دارد،
چرا در برابر تخلفات متعدد مرغداران که صدور مجوزهای آنها، شبهات و نگرانیهایی را برای اهالی به وجود آورده، سکوت کرده است؟ آیا این بیتوجهی به تخلفات، خود نوعی تخلف نیست؟ روستاییانی که تنها برای حفاظت از زمینهای آبا و اجدادی خود اقدام به محصور کردن اراضیشان کردهاند، چه گناهی مرتکب شدهاند که باید از حق استفاده از زمینهایشان محروم شوند؟ نکته تأسفبار این است که در همان روز بازدید رئیس کل بازرسی، برخی از مرغداران به روستاییان معترض فشار وارد کرده و تهدید کردهاند که باید محل را ترک کنند و آنها را به تخلف متهم کردهاند.
این وضعیت، به وضوح نشاندهنده نابرابری در قدرت و نفوذ است. چرا افرادی که با زر و زور و تزویر به راحتی میتوانند بر روی مدیران تأثیر بگذارند، به خود اجازه میدهند حقوق مردم را زیر پا بگذارند؟ عجیب است که برخی از مدیران مدعی هستند حضور مدیر کل بازرسی به نفع مرغداران تمام شده است، در حالی که برخی دیگر نیز میگویند هزینه ناهار و پذیرایی هیئت بازدیدکنندگان از سوی برخی مرغداران تأمین شده است.
واقعا این چه جسارتی است که این افراد دارند و چرا باید این همه ادعاهای کذب مطرح شود؟ آیا هدفی جز از بین بردن اعتماد مردم به نهاد محترم بازرسی دارند؟ آیا تصمیم این افراد بر هم زدن آرامش و آسایش مردم و کشتن امید در دل روستاییان بیپناهی است که به مدیر کل بازرسی پناه آوردهاند و از پیگیری حقوق خود ناامید شوند؟ این بیتوجهی به مطالبات مردم و حمایت از منافع سرمایهداران، چالش جدی برای اعتماد عمومی و اعتبار نظام است.
اکنون زمان آن است که جهاد کشاورزی و دیگر نهادهای مسئول به جای ایستادگی در مقابل مردم، در حمایت از آنها و بهبود شرایط زندگیشان اقدام کنند. بیتوجهی به حقوق اساسی روستاییان میتواند به یک بحران اجتماعی بزرگ منجر شود که قطعا آثار آن به وضوح در جامعه نمایان خواهد شد. روستاییانی که تنها سرمایهشان زمینهای آبا و اجدادیشان است، شایسته حمایت و توجه هستند و باید صدای آنها شنیده شود.
دیدگاهتان را بنویسید