شمال ما؛
نمایش افسانه کوچ چیزی فراتر از تئاتر است؛ سفری چندلایه، بین واقعیت و اسطوره، بین ترس و امید. شبی که نه فقط صحنه، که دلِ تماشاگر روشن و خاموش میشود.
قصه، روایت مهاجرانیست که با هزار امید و ترس، به صورت قاچاق و با دشواری و مشقت زیاد از مرزها عبور میکنند. اما آنچه این نمایش را متمایز میکند، نه فقط داستان یا فرم اجرایی، بلکه کیفیت بالای بازیها، روایت باورپذیر و حسبرانگیزش است. بازیگران چنان با دقت و درونیسازی ایفای نقش میکنند که مخاطب لحظهای شک نمیکند با انسانهای واقعی طرف است؛ انسانهایی که پشت هر نگاهشان داستانی است، رنجی، امیدی.
در کنار این واقعگرایی احساسی، آنچه عمق و معنا به اثر میدهد، استفادهی هوشمندانه از اسطورهها و نشانهها است. نام زروان، خدای زمان در اسطورههای ایرانی، بهعنوان یکی از عناصر کلیدی، با درونمایهی نمایش بهزیبایی گره خورده است؛ تقابلی بین زمان، سرنوشت، و بیزمانی انسان مهاجر.
موسیقی زنده با حضور گروهی با نام دژم، نه تنها همراه صحنه است، بلکه گاهی خود صحنه میشود. نوازندهی ویولن سل، در یک باکس شفاف و کاملاً حسابشده در دل صحنه جانمایی شده است؛ حضوری خیرهکننده و همزمان رازآلود. آنجا نه فقط مینوازد، بلکه یکی از صداهای روایت است. در بخشی از نمایش، او قطعهای را بهصورت همنوازی با دیگر بازیگر-نوازندهها اجرا میکند که بهطرز درخشانی، فضای صحنه را از روایت صرف به تجربهای حسی و چندلایه ارتقا میدهد. انتخاب واژهی دژم بهعنوان نام گروه نیز، همراستای فضای تلخ و تفکربرانگیز نمایش، نشانهای از وضعیت انسان در مرزهای ناپیدای زمان و مکان است.
دکور نمایش با طراحی هوشمندانه، هر لحظه در خدمت معنا است. سکویی که مجری نمایش بر روی آن ایستاده و زندگی را از بالا، از جایی فراتر از جریان عادی، بازنگری میکند، نهفقط عنصر صحنه، بلکه یک نماد است؛ نماد فاصله، تأمل، و شاید نوعی نظارهگری خداگونه بر مسیر پر از پیچوخم مهاجرت. هر چیز سر جای خودش است و معنایی در بطن خود دارد.
افسانه کوچ نمایشیست که بعد از پایانش، تماشاگر را رها نمیکند. روایتی از کوچِ جسم و روح، از مرزهایی که فقط جغرافیا نیستند، بلکه درون آدمها هم کشیده شدهاند.
رضا جلوس فعلی
شمال ما: «افسانه کوچ» با نویسندگی «یوسف فخرایی»، کارگردانی «آرش انتظامی» و تهیهکنندگی «حسین عمادی»، ۱۷ تا ۲۲ فروردین ۱۴۰۴ در مجتمع فرهنگی هنری خاتم الانبیا رشت به روی صحنه رفته است.
هنرمندان، برنوش پورغفار، هامون رسولی، آرش انتظامی، تینا درخشندهپیکر، سعید حسینی، آرزو عادلی، غزاله دارابی، سارینا امام پناهی و همچنین یوسف فخرایی در این نمایش ایفای نقش میکنند.
اجراگران این تئاتر پارسا همافر، امیرعباس بهرامی، ستاره فروغ، هاله فرهمند، امید اسجدی، صدف موسیزاده با سرپرستی امیررضا کاظمی هستند.
وحید تقیزاده (مشاور کارگردان و طراح دکـور و نـور)، آرزو عادلی (دستیـار کارگردان)، امیرمحمد سکوتی (جانشین تهیه)، سیدعلی زرآبادی (مدیر تولید)، رضا شریفی (اجرای دکـور) و شایان حریری (اپراتور نـور) با این نمایش همکاری دارند.
گرافیست این تئـاتر ساقی انتظامی، سـازنده تیـزر سبحان فرزانه، دستیـار فیلمبردار روزبه اخوان، ضبـط موسیقی امیر محمودی (استـودیو ایگـور) و عکاسان کمیل عظیمی و دنیز خدایاری هستند.
گروه موسیقـی دژم و نوازنـده ویولن سل غزاله دارابی نیـز در این نمـایش حضور دارند.
دیدگاهتان را بنویسید