در سایه غفلت ما؛



شمال ما: «آروجیا» آرام و بی‌صدا می‌خزد تا در سایه غفلت ما، خفگی و نابودی باغات و جنگل‌های هیرکانی را رقم بزند.

 

در دل سرسبزی گیلان، تهدیدی خاموش در حال رشد است؛ گیاهی مهاجم به نام آروجیا که با ظاهر فریبنده‌اش، به‌سرعت در حال بلعیدن پوشش گیاهی منطقه است. این گیاه، اکنون نه‌تنها به باغات چای و مرکبات شرق گیلان به‌ویژه در آستانه‌اشرفیه، لاهیجان، لنگرود و رودسر رسیده، بلکه به‌سرعت حاشیه جنگل‌های باستانی و ثبت‌جهانی‌شده‌ هیرکانی را نیز در آغوش گرفته است.

از باغ تا میراث جهانی؛ مرز تهدید کجاست؟

جنگل‌های هیرکانی، که قدمتی نزدیک به ۵۰ میلیون سال دارند و جزو میراث جهانی یونسکو هستند، اکنون در معرض هجوم تدریجی یک گونه غیربومی قرار گرفته‌اند. آروجیا، با رشد پیچنده و خفه‌کننده‌ خود، درختان جوان را بی‌دفاع می‌گذارد و اکوسیستم جنگلی را در سکوت، از درون تهی می‌کند. با اینکه در شهرستان‌های شرق گیلان به‌ویژه در حاشیه جنگل‌ها، نفوذ این گیاه مهاجم گزارش شده است اما نگران‌کننده‌تر، سرعت گسترش و نبود برنامه‌ جامع برای مقابله با آن است.

پیامدهایی گسترش آروجیا که نمی‌توان نادیده گرفت

یک. تخریب تدریجی جنگل‌های هیرکانی و کاهش تنوع گیاهی و زیستی آن

دو. اختلال در تعادل زیست‌بوم گیاهان محلی و تهدید زیستگاه گونه‌های نادر

سه. کاهش کیفیت و کمیت محصولات کشاورزی، به‌ویژه چای و مرکبات

چهار. افزایش خطر آتش‌سوزی در اثر انباشت توده‌های خشک آروجیا در تابستان

مردم باید وارد میدان مبارزه با آروجیا شوند

آروجیا با اقدامات فردی مهار نمی‌شود. اگر امروز اقدامی جدی و فراگیر صورت نگیرد، فردا شاید برای نجات باغ‌ها و جنگل‌ها دیر شده باشد. مقابله با این بحران نیازمند آموزش و اطلاع‌رسانی عمومی به‌ویژه در روستاها است تا با تشکیل گروه‌های پاکسازی داوطلبانه با همکاری دهیاری‌ها و شوراهای روستا و نظارت کارشناسان سازمان حفاظت محیط زیست، این گونه گیاهی مهاجم کنترل و نابود شود.

هیرکانی تنها یک جنگل نیست، شناسنامه‌ طبیعت ایران است

باید امروز آروجیا را جدی بگیریم؛ جنگل‌های هیرکانی، میراث نیاکان ماست و امانت آیندگان. باید از آن محافظت کنیم، پیش از آنکه قاتل زیبا، آن را به خاطره‌ای غم‌انگیز تبدیل کند.


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *