شمال ما: در تعطیلات نوروز، گیـلان یکی از پرترددترین استانهای کشـور بود؛ این استان به دلیل زیباییهای طبیعی و فرصتهای گردشگری، هر ساله پذیرای میلیونها مسافر است. طبق آمار اعلامشده، جمعیت گردشگران واردشده به استان در نوروز امسال، بیش از جمعیت گیلان بود. این اتفاق، هم نویدبخش است و هم نگرانکننده.
از یک سو، حضور این حجم عظیم از مسافران میتواند چرخ اقتصاد محلی را به حرکت درآورد. بازارهای محلی و روستایی، رستورانها، اقامتگاهها و حتی فروشندگان کنار جادهای، همه از این رونق بهرهمنـد میشوند. برخی خانوادهها نیز با اجارهدادن خانههای خود یا فروش محصولات بومی، درآمد قابل قبولی کسب میکنند. در وضعیت اقتصادی بد امروز کشور، نمیتوان از این جنبه مثبت به سادگی گذشت.
اما روی دیگر سکه، آنچنان درخشان نیست. گیلان استانی با ظرفیتهای زیستمحیطی شکننده است. طبیعت بکر، جنگلها، سواحل و روستاهای سرسبز آن، تحمل فشار این حجم از گردشگران را ندارد، بهویژه وقتی که رعایت بهداشت، مدیریت پسماند و حفظ محیطزیست در اولویت گردشگران قرار نمیگیرد. زبالههایی که با بیمسئولیتی در طبیعت زیبا و بکر رها میشوند، ایجاد آتشسوزیهای ناگهانی در جنگلها، شلوغی و ترافیک معابر شهری، کمبود برخی کالاها از جمله نان و بنزین و حتی افزایش قیمتها به دلیل تقاضای بالا، تنها بخشی از پیامدهای این حجم سفـر بیبرنامه به استان گیلان است. برای بسیاری از ساکنین این استان، تعطیلات نوروز نه فرصتی برای استراحت، که دورهای پرتنش و طاقتفرساست.
اکنون آنچه بیش از هر چیزی احساس میشود، نیاز به مدیریت هوشمندانه گردشگری است. اگر قرار است استان گیلان بهعنوان یکی از مهمترین مقاصد گردشگری کشور حفظ شود، باید برنامهریزی بلندمدتی برای کنترل ورود و خـروج مسافران، توزیـع امکانات و کالاهای اساسی، فرهنگسازی رفتـار مسئولانه و تاکید بر حمایت از محیط زیست انجام گیـرد. بدون این اقدامات، نه تنها سود اقتصادی گردشگری پایدار نخواهد بود، بلکه سرمایه اصلی گیلان یعنی طبیعت و آرامش مردمان آن، به مرور از بین خواهد رفت.
استان گیـلان و طبیعت بکـر و زیبای آن، بیش از آنکـه مقصـدی برای گردشگری بیضابطه باشد، سرمایهای ملی است که باید برای نسلهای آینده حفظ شود.
دیدگاهتان را بنویسید