شمال ما: در آخرین روزهای سال ۱۴۰۳، مراسمی از سوی اداره کل اجتماعی و فرهنگی استانداری گیلان برگزار شد که در آن تعدادی از شهروندان گیلانی به عنوان «شهروند ارزشمند» و «داوطلب اجتماعی» انتخاب و از سوی دکتر حقشناس، استاندار گیلان مورد تقدیر قرار گرفتند. در نگاه نخست، چنین اقدامی مثبت و انگیزهبخش به نظر میرسد، اما پس از برگزاری مراسم، انتقادات و پرسشهای بسیاری از سوی افکار عمومی پیرامون شیوه گزینش این افراد مطرح شد.
انتخابی بر اساس معیار یا روابط؟
بسیاری از منتقدان معتقدند که مشخص نیست این انتخابها بر چه اساسی صورت گرفته است. آیا فراخوان عمومی داده شده و فرصتی برابر برای همه فراهم بوده است؟ آیا شاخصهای مشخص و شفافی برای ارزیابی داوطلبان وجود داشته است؟ یا اینکه این انتخابها بر پایه سلیقه و روابط شخصی انجام شده است؟
شفافیت، حلقه گمشده ماجرا
در جامعهای که اصل شفافیت و پاسخگویی یکی از ارکان حکمرانی مطلوب محسوب میشود، انتظار میرود که متولیان برگزاری چنین مراسمی در خصوص معیارهای انتخاب افراد و فرآیند ارزیابی آنها توضیحات روشنی ارائه دهند. در غیر این صورت، این رویدادها بهجای ایجاد انگیزه و تقویت فعالیتهای داوطلبانه، به یک حرکت نمایشی تبدیل خواهند شد که بیشتر از آنکه به تقویت فرهنگ مشارکت اجتماعی کمک کند، اعتماد عمومی را خدشهدار میسازد.
انتخابهای مبهم، بیاعتمادی عمومی
اگر هدف اینگونه برنامهها قدردانی از شهروندانی است که نقشی مؤثر در بهبود وضعیت اجتماعی ایفا کردهاند، ضروری است که روند انتخاب آنان با اطلاعرسانی عمومی، انتشار معیارهای سنجش و دریافت و جمعآوری مستندات مستدل همراه باشد. تنها در این صورت میتوان اطمینان داشت که شایستهترین افراد مورد تجلیل قرار گرفتهاند و شهروندان دیگر نیز با امید و انگیزه بیشتری در مسیر فعالیتهای داوطلبانه گام خواهند برداشت.
انتظار پاسخگویی از متولیان امر
سؤال اساسی این است که آیا برگزارکنندگان این مراسم حاضر به ارائه شفافسازی درباره نحوه انتخاب افراد برگزیده خواهند بود؟ افکار عمومی انتظار دارد که متولیان امر، به این مطالبه بهحق پاسخ دهند و فرآیند انتخاب و ارزیابی این افراد را بهصورت روشن اعلام کنند تا ارزش چنین برنامههایی از مسیر اصلی خود منحرف نشود.
دیدگاهتان را بنویسید