شمال ما؛
بطور میانگین برای برگزاری هر جشنواره استانی تئاتر بالغ بر ۴۰۰ میلیون تومان هزینه میشود که با یک حساب سرانگشتی در کل کشور چیزی بالغ بر ۱۵ میلیارد تومان، هزینه برگزاری جشنوارههای استانی میشود.
اگر بطور میانگین در هر استان هشت گروه در جشنواره شرکت کند – جدا از گروههایی که در بازبینی استانی حذف میشوند – و اگر باز بطور میانگین در هر گروه ۱۲ نفر حضور داشته باشند، بالغ بر ۴ هزار هنرمند در استانها درگیر این جشنواره میشوند؛ آن وقت سهم استانها در جشنواره تئاتر فجر چند گروه است؟ فقط ۱۴ گروه!
آیا این همه هزینه و تلف کردن نیروی انسانی و زمان و درگیری مرکز هنرهای نمایشی و اداراتکل و انجمنها میارزد؟ بماند که ما در استانها اساسا جشنواره را که به معنی جشنگرفتن و حال خوب داشتن است، تبدیل به میدان گلادیاتور و لابیگری و بدهبستانهای پشت پرده کردهایم که نه تنها حال را خوب نمیکند بلکه وحدت و انسجام را از گروههای تئاتر استان میگیرد.
بهتر نیست بعد از این همه سال فکری به حالش کنیم؟ تعطیل کردن جشنوارههای تئاتر استانی بهتر است تا اینگونه پول را هدر دادن و گروهها را از هم دورکردن. تئاتر در اجرای عموم معنا پیدا میکند؛ یکبار برای همیشه جشنواره را از حالت جنگ گلادیاتوریش خارج کنیم و به استانها به چشم «حالا اینها هم باشند» نگاه نکنیم. کما اینکه تئاتر کشور هر چه دارد از استانها دارد. به یقین خیلی از کارهای بچههای استانها از مرکزنشینها بهتر و با کیفیتتر است.
این همه هزینه بیهوده را صرف اجرای عموم بکنید. سالنها را سامان بدهید. از گروهها بابت اجرا پول نگیرید. آیا مرکز هنرهای نمایشی نمیخواهد فکری نو دراندازد؟ امیدوارم با حضور جناب نادری که خود از هنرمندان شهرستان است چراغ این تحول روشن شود.
«محمد پورجعفری»
«کارگردان تئاتر»
دیدگاهتان را بنویسید