رسول سعیدی زاده
شمال ما؛
بنابه تعریفی، شورای اسلامی یک نهاد نظارتی و قانون گذار در سطح شهر و شهرداری می باشد که سال هاست طی برگزاری انتخابات در تمام شهرها و روستاها انتخاب می شوند و به مدت چهارسال برای مدیریت شهری و روستایی برنامه ریزی می کنند.
در این بین شورای شهر رشت که تعداد اعضای آن در اولین دوره انتخابات شورای شهر و روستا در سال ۱۳۷۷، نُه نفر بود در چهارمین دوره آن در سال ۱۳۹۲ به ۱۵ نفر افزایش یافت و سپس در دوره بعد به ۱۱ نفر کاهش یافت که این اعضا به واسطه رای مستقیم مردم شهر انتخاب می شوند.
مدیریت شهری رشت که برعهده شهرداری و شورای اسلامی شهر است یکی از بی ثبات ترین مدیریت های شهرهای ایران است و به علل مختلف مانند موقتی بودن مدیریت، تعارض منافع، سوءاستفاده از مقام و …، ناکارآمد است و طی پانزده سال اخیر شهر رشت هجده شهردار و سرپرست شهرداری داشته و عمر مدیریتی این شهر کمتر از یک سال بوده است.
متأسفانه مشکل در این است که عده ای شهرداری را شرکت سهامی خود و رفقایشان دانسته و منافع شخصی را بر منافع عمومی ارج دانند. اعضای شورای اسلامی شهر رشت معلوم نیست اعتبارات فرهنگی را دقیقاً در چه بخش هایی هزینه می کنند؛ چرا که هزینه های فرهنگی انجام شده برای عموم به طور کامل شفاف سازی نمی شود. شوربختانه اعضای شورای اسلامی شهر رشت اسیر بازی های سیاسی و جناحی شده اند و از مراسم های دینی و مذهبی نیز استفاده های ابزاری می کنند و تصمیم گیری های باندی در مجموعه شورای شهر رشت آینده این شهر را نابود کرده است.
شورای اسلامی شهر رشت با آنکه توانایی و منابع خوبی برای اقدامات فرهنگی دارد، ولی تا کنون پرونده بسیار ضعیفی در مورد فضای فرهنگی شهر از خود ارائه داد و حتی روند اجرای پروژه های عمرانی نیز به هیچ عنوان مورد رضایت شهروندان نیست. بر همین اساس، آثار سوءسیاست گذاری های غلط در شورای اسلامی شهر باعث شده تا در این شورا به مقوله هویت ایرانی اسلامی و گیلانی توجهی نشود.
در این زمینه حتی برای ترمیم مهندسی فرهنگی و هویتی مرکز شهر براساس گذاره های هویتی، ملی، دینی مذهبی و اقلیمی استان نیز عزمی دیده نمی شود و حاصل اتفاق نداشتن اعضای شورای اسلامی شهر، معطل ماندن امور کلانشهر رشت و قدرت ریسک پذیری و ارائه خدمات مطلوب به شهروندان به علّت تغییر مداوم شهرداران است.
علاوه بر این، سودجویی و خلافکاری برخی از اعضای شورای شهر موجب اثرات منفی در جامعه می باشد که حاصل آن تشویش اذهان عمومی، بی اعتمادی مردم به مسئولین و نظام اسلامی و بروز تنش های اجتماعی بوده است. بنابراین، سکوت قانون در برابر متخلفان جایز نیست.
در همین راستا یکی از فرهیختگان دلسوز شهر رشت گوید: افرادی که با کمترین رای و از پیش مهندسی شده به شورای اسلامی شهر راه یافته اند، متأسفانه به وظایف خود به درستی نمی پردازند و حفظ منافع شهروندان در شورای شهر و شهرداری که جزو اوجب واجبات شمرده می شود و حفظ حقوق و مطالبات مردم که باید در اولویت باشد در حاشیه قرار دارد.
برخی از اعضای شورای اسلامی شهر کارنابلد و پُرمدعا هستند و به جای خدمت به مردم و شهر رشت، برای کسب امتیاز و گرفتن رانت و بهره جویی شخصی از موقعیت وارد شورا شده اند و هیچ کاری به جز چوب لای چرخ پیشرفت شهر گذاشتن بلد نیستند و یک شهر را با مردمش چهار سال تمام معطل می کنند و سرکار می گذارند.
شهر رشت اینک در یک شرایط بسیار بُغرنج بی شکلی بی هویتی و بی توجهی مدیریت شهری با ده ها مشکل بزرگ جمعیتی، مهاجرتی، ترافیکی، بحران زباله و پسماند، حفاری های رهاشده فقدان فضای سبز کافی، کیلومترها بلوارهای ورودی بدون پیاده رو و خشک و بی روح با تعمیرگاه های سیار و غیرسیار کوچک و زشت و محقر، خاموشی معابر، خیابان های نیمه کاره، معبرهای تنگ ناگشوده، دو رودخانه متعفن و آلوده با سواحل پُرپیچ و خم، بدون رعایت حریم و موارد ایمنی و یک تالاب بزرگ شهری بدون مصرف و غیر آن ها سال هاست چهره عوض نکرده و از دیگر شهرهای همتای خود به شدت عقب مانده است.
این چنین شورایی که یک روز از میان خود یکی را به شهرداری بر می گزیند و روز دیگر استیضاح و روز دیگر برکنار می کند و بود و نبودش هیچ عاملیتی بر شهر ندارد، همان به که عاطل و باطل اعلام شود.
«رسول سعیدی زاده»
منتشر شده در سرمقاله روزنامه گلچین امروز
تمام حقوق مادی و معنوی این سایت برای " شمال ما " محفوظ میباشد.
طراح و کدنویس " گیل دیزاین "
دیدگاهتان را بنویسید