بابک مهدیزاده

شمال ما: رشت ، مستعد پیشرفت است و انتخاب شهرداری مناسب می تواند توسعه مرکز گیلان را تسریع کند. لذا جهت همفکری با اعضای محترم شورای شهر پیشنهاد می شود که منتخبین مردم رشت در شورا شهرداری را انتخاب کنند که برای فاکتورهای زیر برنامه داشته باشند.

گردشگری

اولین استعداد گیلان با جنگل‌های وسیع، کوه‌های بلند و دریای زیبایش در صنعت توریسم است و جالب آنکه در تورهایی که آژانس‌های گردشگری کشور اجرا می‌کنند شهرهای گیلان کمترین سهم را دارند. شاید همیشه تورهایی برای کیش و اصفهان و شیراز و مشهد باشد اما خیلی کم دیده می‌شود که آژانس‌های گردشگری برنامه‌ای چندروزه برای رشت و انزلی و لاهیجان و تالش و آستارا داشته باشند. شاید تعداد مسافرانی که به گیلان می‌آیند زیاد باشد اما استان زیبای ما در جذب توریست ثروتمند همانند استان همسایه‌اش مازندران چندان موفق نیست و وجود چادرهای فراوانی که در گوشه کنار خیابان‌های‌مان دیده می‌شود موکد این امر است. اما می‌توان با ساختن هتل‌های باشکوه با امکانات فراوان و در کنارش مسافرخانه‌های استاندارد ارزان‌قیمت و همین‌طور خانه‌های دربستی و اماکن مسکونی دیگر و بهبود زیرساخت‌های دیگر و تبلیغات بیشتر و همکاری آژانس‌های گیلانی با همتایانشان در استان‌های دیگر، زمینه‌های جذب مسافران بیشتری را فراهم کرد. چون گیلان باوجود اتوبان‌های متعدد و طبیعت زیباترش نسبت به مازندران جاذبه‌ی بیشتری برای مسافران ایرانی و حتی خارجی دارد.

البته تنها استعداد گیلان در جذب گردشگر به طبیعت خیره‌کننده‌اش محدود نمی‌شود. زیرا گیلان، استانی فرهنگی بوده و می‌تواند با وجود هنرمندان سرشناسش و با برگزاری همایش‌ها و جشنواره‌های فرهنگی و هنری به پایتخت فرهنگی کشور تبدیل شود و گردشگران هنری و فرهنگی متعددی را به استان در هنگامه‌ی جشنواره‌های فصلی‌اش بکشاند. گیلان از لحاظ جاذبه‌های تاریخی نیز استانی غنی است و درصورت شناساندن اماکن تاریخی و باستانی‌اش به ایرانیان و حتی جهانیان سالانه پذیرای تعداد زیادی از علاقه‌مندان به سفرهای تاریخی باشد. در عین حال با ساختن و یا درحال ساخته شدن چند بیمارستان مجهز در شهر رشت، این شهر می‌تواند تبدیل به قطب صنعت توریسم پزشکی در بین استان‌های همجوار باشد که در این راه نیز باید اماکن اقامتی ارزان‌قیمت برای بیماران و همراهانشان پیش‌بینی شود.

استعداد دیگر گیلان در حوزه‌ی گردشگری، محیط ‌زیست و حیات وحش کم‌نظیرش است که در هنگامه‌ی کوچ پرندگان یا تحقیق درباره‌ی جانداران کم‌شمار و البته متنوعش می‌تواند مکان خوبی برای انجام پروژه‌های علمی و پژوهش‌های دانشمندان و محققان و علاقه‌مندان از سراسر دنیا باشد.

با اجرا شدن این برنامه‌ها،رشد صنعت توریسم در گیلان هم باعث افزایش اشتغال و هم تولید ثروت برای شهروندان استان می‌شود. البته هیچ‌گاه نباید اختصاص بخشی از درآمدهای این صنعت به حفاظت از محیط زیست را فراموش کرد تا این چرخه همواره بچرخد و با پاک نگه داشتن استان مسافر بیشتری جذب شود.

توسعه‌ی روستایی

کشورهای درحال توسعه‌ی بسیاری در جهان هستند که محور اصلی توسعه‌شان، کشاورزی و توسعه‌ی روستایی بوده است. کشورهای پیشرفته‌ای که اکنون الگوی ما هستند مانند استرالیا،چین و هند و برزیل از این دست کشورها به‌شمار می‌آیند. توسعه در استرالیا متکی بر بازرگانی و کشاورزی است و تولیدات کشاورزی 3درصد از تولید ناخالص ملی این کشور را تشکیل می‌دهند. بیش از نیمی از جمعیت میلیاردی چین نیز کشاورزهستند. در برزیل نیز سنتی‌ترین شیو‌ه‌ی درآمدزایی این کشور، کشاورزی است که سالیان درازی است مدرن شده و یکی از دلایل اصلی انباشت ثروت در برزیل بوده است. اما در گیلان به‌خاطر بی‌توجهی مسئولین و بالا بودن هزینه‌ی کشاورزی برای کشاورز چه در بعد مالی و چه در بعد سلامتی و جسمانی،زمین‌های زراعی تبدیل به مرغداری و رستوران شده‌اند و خطر نابودی کشاورزی، استانی را که صدها سال است مردمانش به این حرفه مشغولند، تهدید می‌کند. در گیلان می‌توان با ساختن کارخانه‌هایی مرتبط با محصولات کشاورزی، کشاورزان را تشویق به ماندن در روستا کرد. تجربه‌ی کشوری مانند چین به ما یاد می‌دهد که برای برهم نخوردن توازن جمعیت روستایی و شهرنشین و جلوگیری از کوچ بی‌رویه‌ی روستاییان به حومه‌ی شهرها که خود تبعات منفی فراوانی در جامعه دارد، باید کارخانه‌های کوچکی با رعایت موازین زیست محیطی در کنار زمین‌های کشاورزی احداث کرد تا محصولات کشاورزان بدون واسطه و با قیمت مناسب به کارخانه‌های تولید کمپوت، کنسرو، کنستانتره، آب‌میوه و غیره فروخته شود. در عین حال در همین کارخانه‌ها نیز جوانان همان روستا مشغول به کار می‌شوند و دیگر نیازی به فروختن زمین و کوچ به شهرها و اشتغال در کارهای سیاه و کم‌ارزش احساس نمی‌شود. توجه بیشتر مسئولین به دیگر محصولات زراعی مانند برنج و چای و جلوگیری از تعطیل شدن کارخانه‌های برنج‌کوبی و تولید چای نیز می‌تواند باعث رشد این صنعت در گیلان شود. هم‌چنین می‌توان با ساختن کارخانه‌های بسته‌بندی در گیلان هم در هزینه‌های اضافی حمل و نقل محصولات کشاورزی به استان‌های دیگر صرفه‌جویی کرد و هم خود این کارخانه‌ها بخشی از معضل بیکاری در گیلان را حل کنند.

اما گیلان تنها روی زمین استعداد توسعه را ندارد که دریایش نیز توانایی تولید ثروت را دارد. وجود انواع ماهی‌ها و جانداران دریایی می‌تواند فرصت مناسبی برای گیلانی‌ها باشد که محصولات دریایی خود را به سراسر ایران و حتی کشورهای منطقه صادر کنند. نروژ و ژاپن از جمله کشورهایی هستند که از حجم بالای صادرات ماهی برخوردار هستند و بسته‌های ماهی سالامون نروژی و سوشی ژاپنی حتی در ایران نیز یافت می‌شود. البته ماهی‌گیران این دو کشور تنها در دریا صید نمی‌کنند که این دو دولت برای جلوگیری از انقراض ماهی‌ها اقدام به پرداخت تسهیلات برای ماهی‌گیران برای احداث استخرهای ماهی کرد و در واقع ماهی‌گیران را از صیاد به پرورش دهنده‌ی ماهی تبدیل کرد. برنامه‌ای که در ایران انجام شده است اما نیاز به حمایت بیشتری دارد چه در بخش توزیع و چه در بخش فروش. در عین حال احداث کارخانه‌های کنسرو ماهی در کنار استخرهای پرورش ماهی نیز می‌تواند در پیشرفت این صنعت موثر باشد. مطمئنا ًاحداث چنین کارخانه‌هایی خیلی بهتر از احداث مرغداری‌های غیراستانداردی است که بیشتر از سودشان محیط زیست استان را نابود می‌کنند و بیشتر مناسب مناطق بیابانی همچون قم و قزوین است تا استانی پر از جنگل و درخت همچون گیلان. توجه به دامداری نیز اقتصادی‌تر و مناسبت‌تر از طیورداری است. شغل تعداد زیادی از گیلانیان از دیرباز دامداری بوده است و کشورهایی همچون هلند و دانمارک نیز از این صنعت ثروت فراوانی اندوخته‌اند و گیلان نیز توانایی صادرات محصولات لبنی و گوشتی را درصورت حمایت مسئولین از دامپروری‌ها را دارد. پس نیازی نیست ما راه را اشتباه برویم و پذیرای صنایع سنگین و مرغداری‌های غیراستاندارد در استان باشیم بلکه می‌توانیم با حمایت از دامداران، کشاورزان و صیادان یکی از قطب‌های مهم صنعت روستایی حتی در منطقه باشیم. البته باید اذعان کنم مخالف توسعه مرغداری در گیلان نیستم و تاکیدم بیشتر بر روی این موضوع است که ساخت مرغداری باید طبق قانون و حفاظت از محیط زیست و با رعایت معیارهای جهانی زیست محیطی باشد.

تجارت

گیلان از دیرباز منطقه‌ای تجاری بوده است. گیلانیان تجربه‌ی تجارت با دنیا را از دوران باستان داشته‌اند و به‌نظر می‌رسد با احداث منطقه‌ی آزاد انزلی، اگر مدیریت قوی و برنامه‌ریزی مناسب دست در دست هم دهند گیلان می‌تواند به دوران پرافتخار تجاری خود برگردد و منطقه‌ای مناسب برای تبادل کالا مابین کشورهای منطقه شود. گیلان دروازه‌ی اروپا برای ایران بوده است و منطقه‌ی آزاد انزلی از این مزیت گران‌بها برخوردار است. یک منطقه‌ی تجاری قوی که بتواند بازار مناسبی برای کالاهای خارجی ایجاد کند، سالانه حجم بالایی از ارز را وارد ایران می‌کند و منطقه‌ای مناسب برای اشتغال بومی‌ها است و در حل معضل بیکاری در گیلان موثر. اما برای موفقیت این منطقه‌ی آزاد ابتدا باید زیرساخت‌هایی چون فرودگاه، بندر و جاده تقویت شود و سرعت بیشتری به ساخت بخش‌های جانبی دیگر داده شود. البته بررسی عمیق درباره‌ی راهکارهای پیشرفت منطقه‌ی آزاد گزارش دیگری را می‌طلبد اما وجود این منطقه و حمایت مسئولین کشوری و استانی از پیشرفت این منطقه می‌تواند نه تنها در توسعه‌ی استان که در توسعه‌ی کشور نیز موثر باشد.

تکمله

رشت به جهت داشتن طبیعت منحصر به فرد، زمین‌های کشاورزی، مراتع سرسبز، دریای ثروتمند، مردمان اهل فرهنگ و جغرافیای استراتژیکش که ایران را هم مرز با اروپا (روسیه) کرده است قابلیت‌های فراوانی در درآمدزایی در بخش‌هایی مانند گردشگری، کشاورزی، دامداری، صیادی و تجارت دارد . رشت می‌تواند با تمرکز روی این بخش‌ها و با مدیریت قوی و همدلی ساکنینش و البته یک برنامه‌ریزی قوی و آینده‌نگر تبدیل به شهری ثروتمند و توسعه‌یافته با مردمانی مرفه شود و خود الگوی توسعه‌یافته‌ای در ایران شود.


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *