مشکلات در بخش بیمههای اجتماعی، خود حکایتی مفصل است. یکی از مشاغلی که همواره با این مشکل روبروست رانندگی است و برخی از رانندگان شهرداری و شورای شهر رشت نیز از این قاعده مستثنی نیستند!
در شهرداری رشت رانندگانی مشغول به کار هستند که از مزایای بیمه ای برخوردار نیستند. در حالیکه تقریبا تمام پرسنل شهرداری و شورای شهر رشت بیمه می باشند. رانندگان شهرداری و شورا مانند سایر کارکنان ساعت ورود و خروج دارند و گاها حتی تا ساعات پایانی شب به فعالیت می پردازند اما از حقوق اولیه خود که بیمه تامین اجتماعی است می گذرند. اینگونه موارد در کلانشهر های دیگر کمتر رویت شده و در شهرهایی مانند تهران، مشهد و تبریز رانندگان از مزایای کامل مانند سایر پرسنل برخوردار هستند!
این رانندگان که با خودروی شخصی در شهرداری رشت مشغول به کار هستند موظف به پرداخت هزینه های خودروی خود بوده و هزینه های بنزین، خرابی ماشین و قطعات خودرو بر عهده خودشان است. آنها در کنار این شرایط کاری از مزایای بیمه ای نیز محروم هستمد.
متاسفانه ما در فرهنگ بیمهای با مشکل مواجه هستیم. خیلی از بنگاه های کوچک از بیمه نمودن پرسنل خود طفره می روند و کارفرماها به دنبال فرار از پرداخت حق بیمه هستند اما این مورد در شهرداری رشت که خود مروج فرهنگ است جای تامل و سوال دارد.
این رانندگان به دلیل بیکاری موجود در شهر از حقوق اولیه خود برای درآوردن لقمهای نان می گذرند زیرا آنها داشتن شغل بدون بیمه را به بیکاری ترجیح می دهند.
واقعیت ایناست که بسیاری از این رانندگان شاغل در شورا و شهرداری به دلیل مشکلات معیشتی و بیکاری به دنبال حق و حقوق بیمهای خود نیستند و داشتن شغل را به بیمه شدن ترجیح میدهند.
شاید نیاز باشد که اداره کار و امور اجتماعی نیز در این گونه موارد دخالت نموده تا این قشر زحمت کش نیز مانند سایرین مورد حمایت بیمهای قرار گیرند.
دیدگاهتان را بنویسید