شمال ما: دلاورمردان کاراته کشورمان چندی پیش برای نخستین بار در تاریخ کاراته ایران، سرافرازانه بر سکوی نخست رقابتهای جهانی ایستادند و با کسب عنوان قهرمانی در بخش کومیته تیمی مردان، نام ایران را در جهان پرآوازه ساختند.
به گزارش شمال ما، در شرایطی که گمان میرفت درخشش نمایندگان سرافراز کاراته کشورمان در تاتامیهای آلمان، وحدت و انسجام جامعه کاراته را در پی داشته باشد، اتفاقاتی که بلافاصله پس از کسب عنوان قهرمانی در بخش کومیته تیمی مردان رخ داد و نیز موضعگیریهای خصمانه بازیکنان، مربیان و منتقدین علیه یکدیگر، مؤید این حقیقت بود که گویا قرار نیست کشتی طوفانزده کاراته ایران به ساحل آرامش بازگردد و گروههای مختلف کاراته کشور (که اکنون دیگر پا را از انتقادهای متقابل فراتر گذاشته و درگیر یک رقابت خصمانه شدهاند!) همچنان شعلههای ویرانگر اختلاف و دشمنی را برافروختهتر از پیش، در برابر یکدیگر مشتعل ساخته و هیچیک حاضر به برقراری آتشبس و ایجاد تعامل با سایر گروهها نیستند!
در این میان بیشترین حملات علیه “مسعود رهنما” مدیرکل ورزش و جوانان استان گیلان صورت گرفت که در جریان بازیهای آسیایی اینچئون از سوی “علیرضا سمندر” ریاست فدراسیون کاراته به عنوان سرمربی تیم ملی کاراته جمهوری اسلامی ایران برای حضور در رقابتهای جهانی آلمان معرفی شده بود.
مسعود رهنما، سرمربی پیشین تیم ملی کاراته پس از رقابتهای جهانی آلمان در گفتگو با وبسایت ستارگان کاراته، با تأکید بر اینکه قهرمانی در آلمان حاصل فرآیندی بود که از سه سال قبل (پیش از رقابتهای آسیایی ازبکستان) آغاز شده و با پیگیری اصولی در فرانسه و امارات، سرانجام در تاتامیهای آلمان به بار نشست و بزرگترین افتخار تاریخ کاراته ایران را نصیب کشورمان کرد، اظهار داشت: محسن آشوری دبیر فدراسیون کاراته و مدیر پیشین تیمهای ملی، بیشترین هزینه را برای قهرمانی این تیم متحمل شد. او در فرآیند شکلگیری تا قهرمانی این تیم، هم از جانب دوستان و هم از جانب دشمنان مورد حمله قرار گرفت و تمامی این مشکلات را صبورانه تحمل کرد تا در نهایت شاهد قهرمانی تیم ملی کاراته جمهوری اسلامی ایران در بزرگترین آوردگاه کاراته جهان باشیم.
به گزارش شمال ما وی اینچنین ادامه داد: من پیشتر نیز به خاطر پایبندی به اصول اخلاقی اعلام کرده بودم که قهرمانی در آلمان مرهون تدابیر و تلاشهای مسئولین فدراسیون کاراته و نیز زحمات اعضای کادرفنی و تمامی افراد و عواملی است که ماهها در کنار این تیم حضور داشتند از جمله آقایان هروی، جعفری، روحانی، حسینی، ایزدی و غیره. من نیز همانگونه که وعده داده بودم، از هیچ تلاشی در راستای موفقیت این تیم دریغ نورزیدم. در جریان رقابتهای جهانی آلمان مشکلاتی بوجود آمد که تلاش کردم تا با مدیریتِ صحیح و اصولی، ضمن جلوگیری از تشدید این مشکلات، در جهت رفع آنها گام بردارم و خوشبختانه و با یاری خدا، موفق به برطرفسازی بخش عظیمی از این مشکلات شدم. نمی دانم گناه مسعود رهنما چیست که هنوز به ایران بازنگشته، آماج حملات منتقدین قرار می گیرد و به گونهای با او رفتار می شود که گویی سنگینترین شکستِ تاریخ کاراته ایران را در تاتامیهای آلمان رقم زده است!
رهنما افزود: من از آقای سمندر تقاضا دارم سکان هدایت تیم ملی را به دست دوستان منتقد بسپارد و از همینجا وعده می دهم که نه تنها در مسیر موفقیت آنها مانعتراشی نخواهم کرد، که حتی با تمام قدرت از آنها و تیم تحتِ هدایتشان حمایت کرده و از هیچ تلاشی در جهت موفقیتِ ملیپوشان فروگذار نخواهم کرد. این دوستان نیز متعهد شوند که اگر چنانچه موفق به تکرار پیروزیهای مسعود رهنما در رقابتهای آسیایی امارات نشدند، برای همیشه دست از انتقاد مغرضانه علیه رهنما و تخریب او بردارند و در کسوتِ یک کارشناس دلسوز، در خدمت کاراته کشور باشند.
سرمربی پیشین تیم ملی کاراته، ابراز داشت: پیش از برگزاری بازیهای آسیایی اینچئون، علیرضا سمندر ریاست فدراسیون کاراته، به هر دلیل تشخیص داد که وجود بنده به عنوان سرمربی میتواند به تیم ملی کمک کند و این مطلب را در جریان بازیهای آسیایی و طی یک مصاحبه رسمی اعلام کرد. پس از آن، بنده استعفا دادم اما این استعفا هرگز از سوی مسئولین فدراسیون مورد قبول واقع نشد و مشیت الهی بر این قرار گرفت که رهنما در پیکارهای جهانی آلمان با عنوان سرمربی تیم ملی کاراته جمهوری اسلامی ایران حضور یافته و با همکاری تمامی عواملی که پیشتر از آنها یاد کردم، برای نخستین بار در تاریخ کاراته ایران، جام قهرمانی رقابتهای کومیته تیمی را برای کشورش به ارمغان بیاورد. چرا برخی دوستان نمیخواهند در برابر خواست و اراده الهی سر تسلیم فرود آورده و بپذیرند که اگر در گذشته مشیت الهی بر این قرار گرفته بود که این دوستان در کسوت بازیکن، موفق به کسب افتخاراتی ارزشمند برای کاراته ایران شوند، امروز نیز خواست و اراده الهی بر این قرار گرفته که مسعود رهنما در کسوت مربی برای کاراته کشورش افتخارآفرین باشد.
.
.
رهنما در واکنش به این مطلب که “شنیده میشود برخی ملیپوشان در جریان برگزاری رقابتهای جهانی آلمان، مخالفِ حضور شما در کنار تاتامیها و هدایت بازیکنان بودند” عنوان کرد: من از این موضوع کاملاً بیاطلاع هستم اما همینقدر میدانم که هیچگاه بدنبال تحمیل خود به تیم ملی نبوده و نخواهم بود. کارنامه مربیگری بنده کاملاً روشن، گویا و مؤید این حقیقت است که رهنما هرگز نیازمند تحمیل خود به تیمهای ملی نیست. به هر حال اگر هم چنین مطالبی از جانب برخی بازیکنان مطرح شده باشد، من از ارائه توضیح پیرامون نظر آنها خودداری کرده و قضاوت در خصوص درستی و یا نادرستی نظراتِ آنها را به کارشناسان کاراته کشور واگذار می کنم.
به گزارش شمال ما وی افزود: نباید به گونهای رفتار کنیم که حرمتها از بین برود و بازیکنان به مسائلی ورود کنند که به نفع کاراته کشور نیست. تلاشها و زحمات قهرمانان و ملیپوشان بر هیچیک از اهالی کاراته کشور پوشیده و مستور نبوده و نخواهد بود لکن قهرمانان نیز باید بدانند که بواسطه عناوین و افتخاراتی که در میادین بینالمللی کسب میکنند، از تسهیلاتی همچون تحصیل و غیره برخوردار میشوند و لذا شایسته نیست که بابت تحمل سختیها و ریاضتهای دوران قهرمانی، بر ملت شریف ایران فخرفروشی کرده و یا خدایی ناکرده منت بگذارند. متولیان کاراته کشور نیز نباید ملیپوشان را در حاشیه امنیت قرار داده و از حضور آنها در رقابتهای کشوری و مراحل نخستِ انتخابیهای تیم ملی، ممانعت بعمل آورند. هر بازیکن با هر عنوان قهرمانی که در کارنامه دارد، میبایست برای پوشیدن پیراهن تیم ملی، مسیر رقابتهای قهرمانی کشور و سپس حضور در انتخابیهای درون اردویی را طی کرده و چنانچه موفق به شکستِ تمامی مدعیان شد، آنگاه صاحب پیراهن مقدس تیم ملی شود.
سرمربی پیشین تیم ملی کاراته با تأکید بر آرمانهای همیشگی خود در خصوص نحوه گزینش اعضای کادرفنی تیمهای ملی، تصریح کرد: بارها اعلام کردهام که بر پایه دلایل عقلی و مستدل، بهترین گزینهها جهت هدایت تیمهای ملی، مربیان سازنده و قهرمانپروری هستند که شایستگیهای خود را در پرورش نخبگان کاراته این مرز و بوم بارها به اثبات رساندهاند. مربیانی همچون استاد “غلامرضا دباغیان” که در تمامی ادوار، شاگردانش در تیمهای ملی حضور داشته و در میادین بینالمللی افتخارآفرین ظاهر شدهاند. هدایت تیمهای ملی در وهلهی نخست، برازندهی مربیان سازنده کاراته کشور است لکن اگر مسئولین فدراسیون بر خلاف آنچه عنوان کردم، معتقد به استفاده از قهرمانان اسبق کاراته کشور جهت هدایت تیمهای ملی باشند، آنگاه پایبندی به اولویتها در گزینش قهرمانان اسبق تیمهای ملی (جهت حضور در کادرفنی) ضروری به نظر می رسد. در چنین شرایطی طبیعی است افرادی همچون جاسم ویشگاهی، حسین روحانی و مهدی عموزاده که مردان طلایی کاراته ایران در رقابتهای جهانی هستند، در مقایسه با سایر قهرمانان در اولویت قرار میگیرند.
مدیر کل ورزش و جوانان استان گیلان، با اشاره به برخی ناهنجاریهای جاری در فضای کاراته کشور، اذعان داشت: متأسفانه در مجموعه فعلی تیم ملی، برخی حرمتها شکسته و کسوتها نادیده گرفته شد که البته همه ما در ایجاد چنین وضعیتی مقصر و گناهکاریم. در بازیهای آسیایی اینچئون، اتفاقی بسیار ناخوشایند برای کاراته ایران رخ داد که به سادگی از کنار آن گذشتیم و نازیباییهای نهفته در آنرا نادیده گرفتیم. امروز کاراته کشور از برخی بیاخلاقیها رنج میبرد و این مسئله بزرگترین تهدید برای جامعه کاراته به شمار میآید. در رشتههایی همانند تکواندو، والیبال و… پس از درخشش ملیپوشان در میادین بینالمللی، اهالی آن رشته ورزشی با حضور در جشنهای متعدد، کسب افتخارات بینالمللی را به یکدیگر تبریک گفته و در مسیر تداوم بخشیدن به چنین موفقیتهایی گام برمیدارند اما در کاراته آنقدر اختلافات و عداوتها پررنگ و عمیق است که حتی پس از کسب بزرگترین افتخارات در میادین جهانی، باز هم دست از دشمنی با یکدیگر برنداشته و حاضر نیستیم در فضایی دوستانه و به دور از خصومتهای شخصی، صمیمانه به یکدیگر تبریک گفته و چنین موفقیتی را جشن بگیریم.
یه گزارش شمال ما، وی در پایان خاطرنشان کرد: با مروری گذرا بر آنچه در ماههای اخیر پیرامون تیمهای ملی گفته و نوشته شد، به این نکته پی خواهیم برد که در میان اعضای کادرفنی، حسین روحانی بیش از سایرین مورد حملات منتقدین قرار گرفت و متحمل فشارهای سنگین روحی و روانی شد. من کسب این موفقیت ارزشمند را به او و سایر مربیان تیم ملی تبریک گفته و قویاً اعلام می دارم که در آینده هرگز با این کادرفنی همکاری نخواهم کرد!
دیدگاهتان را بنویسید