• صفحه نخست
• درباره ما
• تماس با ما

شمال ما: متاسفانه بسیاری از کارگران شرکت های خصوصی در گیلان با مشکلات زیادی برای امرار معاش مواجه هستند. تنها با یک حساب سر انکشتی متوجه اختلاف فاحش هزینه های زندگی این قسم از مردم با درآمدهایشان می شوید. شرکت ها انگیزش لازم را برای کارکنان ایجاد نمی کنند و کارگران نیز انگیزه ای برای پیشرفت شرکت هایشان ندارند.

به گزارش شمال ما و به نقل از گیل اورنگ، بیشتر شرکت های خصوصی استان گیلان به دادن حقوق پایه کارگری که بارها در رسانه ها اعلام شده که زیر خط فقر است اکتفا می کنند و این میزان گاهی از یک سوم حقوق و مزایای کارمندان برخی از ادارات دولتی کمتر است. برای اینگونه شرکت ها نه تنها رضایت کارکنان و انگیزش آنها اهمیتی ندارد بلکه تلاشی نیز برای کاهش عدم رضایت کارکنان هم نمی کنند و اینگونه است تمام تعهدات به باد فراموشی سپرده شده و روابط متقابل شرکت ها و کارکنان از بین می رود. با نگاهی به فیش حقوقی برخی از کارگران متوجه اعدادی چون ۸۰ تومان به عنوان حق خوار و بار و ۴۰ تومان برای مجردان می شوید و یا ارقامی که بعنوان حق مسکن به کارگران پرداخت می شود. برخی از کارگران نیز پس از مراجعه به بیمه گاها شاخ در می آورند مخصوصا وقتی می بینند میزان سابقه آنها اصلا قابل مقایسه با سابقه بیمه ای آنها نیست.
یکی از کارکنان این نوع شرکت ها می گوید: شرکت ما حتی پایه حقوق هم نمی دهد و درصد زیادی از این حقوق هم هزینه رفت و آمد و نهارم می شود. بنابراین من هم به اندازه دریافتی خودم کار می کنم و انرژی خود را برای کار دومم می گذارم. وی تاکید می کند که وقتی کارفرما ارزشی برای زندگی و امرار معاش ما قائل نیست من چرا باید غصه سرمایه کارفرمایش را بخورد.

دیگری می گوید: من مدتی در یکی از این شرکت ها کار می کردم حقوق دریافتی من با لیسانس ۶۰ هزار تومان کمتر از پایه حقوق ۳۰۰ هزار تومانی آن موقع بود در حالیکه روزی ۹ ساعت کار می کردم و روزهای تعطیل نیز باید سر کار حاضر می شدم. هزینه ایاب و ذهاب داشتم و نهار نیز با خودم بود. بعد از چند سال برای گرفتن سابقه بیمه آمدم اما متعجب شدم بیمه های من ۱۵ روزه رد شده اند.

و بشنوید از راهکار برخی از صاحبان صنایع …

برخی از شرکت ها برای فرار از مالیات و نگه داشتن پرسنل آموزش دیده خود از راهکاری بنام پشت لیست استفاده می کنند.
پشت لیست، لیستی است که جدای از حقوق پایه و بر حسب سابقه و عملکرد به کارگر تعلق می گیرد اما جز خداوند، کارفرماو کارگر هیچ کس از آن با خبر نمی شود. برخی برای دور زدن قانون و فرار از مالیات فراتر می گذارند و حتی مبلغ اضافه کاری کارکنان را نیز در فیش حقوقی نمی آورند و از این طریق از مالیات فرار کرده و صرفه جویی می کنند. غافل از اینکه این کار ضربه بزرگی برای کارکنانی است که در موقع ترک خدمت باید با حقوقی کمتر از دریافتی خود بسازند!  آنها مطالعات در زمینه های بهره وری، رضایت و تعهد  کارکنان را به سخره گرفته و راهکارهای کمپانی های بین المللی بزرگ برای پیشرفت را افسانه می پندارند. فکر می کنند اینگونه سود بیشتری عایدشان می شود . آنها از این طریق در مسیر توسعه و پیشرفت قدم می نهند اما  خیلی زود به ورطه ورشکستگی سقوط می کنند!

منبع: گیل اورنگ