سینا معتدل

شمال ما: هر چند می‌دانیم دیگر نوشته‌های چالش‌برانگیز و انتقاد از رفتار و عملکرد امیر عابدینی و تیم مدیریتی او در باشگاه داماش برای هواداران و خوانندگان ملال‌آور است اما اینکه اخیرا او حملات کلامی و هدف قرار دادن دشمنان فرضی را چاره‌ای برای رهایی خود از زیر فشار افکار عمومی یافته، ما را وادار به عکس‌العمل نسبت به این موضوع می‌کند.
در اولین دیدار خانگی و رسمی داماش که در حضور هواداران این تیم، پس از سقوط به لیگ دسته اول برگزار شد و با پیروزی یک – صفر داماش مقابل راهیان کرمانشاه همراه بود شعارهایی علیه امیر عابدینی و عبدا… مرغوب (رییس کمیته فنی باشگاه داماش) سر داده شد. بیان این نکته ضروری است که فحاشی به هر شخص یا گروهی مذموم و ناپسند است، علی‌الخصوص بروز این اتفاق در دقایق میانی نیمه اول ماجرا را شک‌برانگیزتر می‌کند! اما می‌توان بخشی از این اتفاقات را حاصل جو عمومی در اولین دیدار خانگی پس از سقوط داماش به لیگ دسته اول دانست و نباید از این موضوع به‌عنوان ملعبه‌ای برای رهایی از زیر فشار انتقادات استفاده کرد. جالب‌تر اینکه عابدینی در واکنش به این شعارها و در اظهارنظری عجیب منشا فحاشی‌های اخیر در ورزشگاه عضدی را به افشین ناظمی سرمربی حال حاضر سپیدرود رشت منتسب کرد. او در این خصوص گفت: «درباره شعار‌هایی که علیه من سردادند پرس و جو کردم و متوجه شدم آنها یک عده قلیل بودند که ۱۴ نفرشان یک سوی ورزشگاه و ۱۴ نفر دیگرشان سوی دیگر ورزشگاه بودند. بالاخره افشین ناظمی در رشت ۱۰۰ تا رفیق دارد!»
این در حالی است که عابدینی پس از برکناری افشین ناظمی در سال گذشته از او به‌عنوان یکی از مربیان آینده‌دار فوتبال رشت یاد کرد و در تلاش برای اعزام ناظمی به کلاس‌های مربیگری بود! که حال پس از مدتی از او به‌عنوان عامل اصلی فحاشی‌ها در ورزشگاه رشت یاد می‌کند. نمونه دیگر آن در خصوص سرمربی حال حاضر داماش امید هرندی است که تا مدتی پس از برکناری از سمت سرمربیگری داماش (در فصل ۹۲-۹۱) زیر آماج فشار امیر عابدینی و یارانش بود. بله، همچنان چرخه بازی با مهره‌های فوتبال رشت ادامه دارد. عابدینی در بخشی دیگر از مصاحبه خود حضور مسوولان بومی در راس هرم مدیریتی و فنی این تیم را دلیلی برای در امان ماندن خود خواسته است! چه کسی است که نداند این روش کهنه مدیریتی امیر عابدینی است، قرار دادن عناصر بومی و امر برای در امان ماندن خود در شرایط بحرانی باشگاه. حال اینکه افرادی با سابقه آکادمیک، مدیریتی و فنی بالا در شهر رشت اجازه‌ای برای حضور در نزدیکی تیم داماش را ندارند.
نکته جالب توجه دیگر در این خصوص، بیانیه عجیب باشگاه داماش است که در واکنش به این شعار‌ها و با ادبیاتی ضعیف نگاشته شده و حتی در بخشی از آن مسوولان تیم داماش با تهدید هواداران این تیم به کناره‌گیری از مسابقات سعی بر در امان ماندن خود و نزدیکانشان در باشگاه داماش از فشار و هجمه هواداران این تیم دارند. در این بیانیه آمده است: «صراحتا اعلام می‌نماییم در صورت ادامه این حرکات در ورزشگاه و فحاشی به عوامل باشگاه، تیم داماش از بازی‌های آینده زمین بازی را ترک کرده و از ادامه بازی‌ها انصراف می‌دهد!» حال باید گفت تیم داماش متعلق به هواداران پرشمارش در شمال کشور است و یک فرد یا گروه با تهدید هواداران این تیم نمی‌تواند خود را از گزند انتقادات مشتاقان داماش در امان دارد.

منبع: روزنامه ایران ورزشی


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *