نوید بنی اسدی

شمال ما: امروزه در میادین بین المللی، رقابت نه بین دو جسم برتر، که بین دو ذهن برتر است.

 

احتمالا بعنوان یک ورزشکار بارها برایتان پیش آمده که در تمرینات دارای عملکرد فوق العاده در اجرای تکنیکها بوده اید، اما در میدان مسابقه و رقابت، همان تکنیکها را به بدترین شکل ممکن اجرا کرده اید. یا اینکه در جایگاه یک مربی بارها شاهد انجام فنون و تاکتیکها به بهترین نحو توسط ورزشکاران یا تیمهایتان بوده اید، ولی در هنگام یک رقابت مهم علیرغم انتظاری که داشتید، شاهد سردرگمی و تحت تاثیر جو مسابقه قرارگرفتن شاگردانتان و در نتیجه عملکرد ضعیفشان بوده اید. شاید از خود پرسیده باشید که دلیل اینکه ورزشکاران گاهی حتی از انجام یک حرکت ساده عاجز می شوند و بدترین عملکرد خود را به نمایش می گذارند، چیست؟

به چند مثال توجه کنید:

علی قلی زادگان کشتی گیری که در مسابقات جهانی پس از شکست، تمرکز خود را از دست داده، با مربی حریف دست نمی دهد و همین اشتباه باعث می شود، تیم ملی یک کشور از دستیابی به عنوان قهرمانی جهان باز ماند

روبرتو باجو کاپیتان تیم ملی فوتبال ایتالیا، درست در سالی که بهترین بازیکن جهان می شود، یک ضربه پنالتی در فینال جام جهانی ۱۹۹۰ ایتالیا را از دست می دهد

صمدوف وزنه بردار روس، که علیرغم بلند کردن وزنه ای یکسان با نفرات اول و دوم، ولی صرفا بخاطر چند گرم وزن بیشتر، مدال برنز المپیک ۹۲ بارسلون به وی رسید، از پذیرش مدال برنز سر باز زد و همین حرکت باعث شد مادام العمر از حضور در رقابتها محروم شود

افتادن راکت از دست تنیسور ژاپنی، همراه داشتن موبایل توسط شمشیرزن فرانسوی، به اب پریدن شناگر اسپانیایی پیش از استارت داور، همه و همه اتفاقاتی بود که المپیک ریو را جذاب کرده بود. و مثالهای بسیاری که یقینا برای شما یا ورزشکاران حرفه ای پیش آمده است.

موفقیت یک ورزشکار در هر رشته ورزشی نتیجه عملکرد و اجرای صحیح تکنیکها و تاکتیکهایی است که از قبل فرا گرفته است و این فاکتورها در کنار آمادگی جسمانی، ورزشکار را در مسیر صحیح موفقیت قرار می دهد. اما وجود این فاکتورها به تنهایی برای رسیدن به موفقیت کافی نیست. درواقع ضلع سوم این مثلث، آمادگی ذهنی و روانی است که باعث دستیابی ورزشکار به موفقیت می شود.

اگر به مسابقات ورزشی حرفه ای در سطح جهانی و المپیک نگاه کنیم، تفاوت چندانی از نظر آمادگی جسمانی و فنی بین شرکت کنندگان وجود ندارد. در اینجا عامل تعیین کننده، همان آمادگی ذهنی است. آمادگی ذهنی یعنی داشتن تمرکز، اعتماد بنفس، هدفمند بودن، کنترل استرس و تسلط بر خود. در تقابل بین دو ورزشکار حرفه ای، برد از آن کسی است که علاوه بر آمادگی جسمانی و فنی، دارای آمادگی ذهنی نیز باشد.

میتوان گفت، امروزه در میادین بین المللی، رقابت نه بین دو جسم برتر، که بین دو ذهن برتر است.

روانشناس ورزشی

منبع: خط اول ورزشی


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *