• صفحه نخست
• درباره ما
• تماس با ما

رشت حالش خوب نیست! این را من نمی گویم، شهر خودش فریاد می زند با این حال دل کسی برایش نمی سوزد.

رشت حالش اصلن خوب نیست! وضعیت دو رودخانۀ شهر بحرانی شده و مایۀ آبروریزی و سرافکندگی شهروندان گردیده است. آسفالت خیابان ها همچنان زخمی و وضعیت پیاده روها همچنان نامناسب است و اصلن حقوق سالمندان، کودکان و معلولین برای عبور و مرور در آن دیده نشده است. پیاده روها در اِشغال کسبه و دستفروشان است. نحوه جمع آوری زباله ها و نحوه بازیافت آنها اصلن مناسب نیست و در شان شهر رشت نیست. فکری برای فرهنگ افزایی رفتگران، پرسنل آتش نشانی، کارکنان سد معبر و حتا کارمندان شهرداری نشده تا نحوه ارتباط صحیح با شهروندان را فراگیرند و همیشه خود را طلبکار شهر و شهروندان ندانند. حقوق رفتگران، پرسنل آتش نشانی، فضای سبز و… این روزها به موقع پرداخت نمی شود. تلاشی برای افزایش سرویس های بهداشتی در سطح شهر نشده و وضعیت محدود سرویس های موجود نیز از نظر بهداشت و نگهداری اسفبار است. همچنان جای خالی پارکینگ های طبقاتی خالی ست. شهر از کمبود وسایل حمل و نقل عمومی به ویژه اتوبوس شرکت واحد رنج می برد و…

متاسفانه در این شرایط، حداقل حقوق شهروندی برای شهروندان رشتی تبدیل به رویایی دست نیافتی شده است و پس از گذشت یک سال از عمر شورای چهارم شهر رشت، علی رغم همه شعارها و وعده های اعضای شورای شهر و شهردار، هنوز به حقوق اولیه شهروندان رشتی توجه نشده است. کسانی که می خواستند اعتماد دوباره شهروندان را بعد از فاجعه شورای سوم جلب کنند، امروز خود اسباب ناامیدی و بی اعتمادی شهروندان رشتی را فراهم کرده اند تا این سوال بیش از هر زمانی به ذهن شهروندان خطور کند که چرا دل کسی برای رشت نمی سوزد؟ مگر شهردار، رشتی نیست؟ مگر اعضای شورای شهر رشت، رشتی نیستند؟ حال که شهردار و بیشتر اعضای شورای شهر، رشتی نیستند آیا در این شهر زندگی نمی کنند؟ دلشان برای رشت نمی سوزد؟

نه اینکه کسی دلش نمی سوزد! چرا، اتفاقن دلشان می سوزد اما برای بدست آوردن کرسی ریاست شورای شهر، دلشان می سوزد برای صندلی داغ شهرداری، دلشان می سوزد برای ریاست کمیسیون های مختلف شورا و شهرداری های مناطق و سازمان های زیرمجموعۀ شهرداری و… دلشان می سوزد برای منافع خُرد و کلانشان… اینجا دل کسی برای رشت نمی سوزد.