مهیار مرادی

شمال ما؛

شورای اسلامی شهر و روستا به عنوان یک نهاد غیرمتمرکز و مستقل از دولت در سال ۱۳۷۸ تاسیس شده است؛ طبق اصل ۱۰۳ قانون اساسی استانداران، فرمانداران، بخشداران و سایر مقامات کشور که از طرف دولت تعیین می‌شوند در حدود اختیارات شوراها ملزم به رعایت تصمیمات آنها هستند. یکی از مهمترین نهادها در زمینه تمرکززدایی و توسعۀ متوازن با تکیه بر ویژگی‌های فضایی-جغرافیایی و تنها شورایی که دارای دستگاه اجرایی است شورای شهر می‌باشد که دستگاه اجرایی آن شهرداری است. اگر چه این نهاد به دلایل تمایل به تمرکزگرایی و نقش نظارتی، سیستم رانتی و مشخص نبودن حدود اختیاراتش در چند دوره گذشته عملکرد مورد انتظار را نداشته است. ناآگاهی برخی از مردم از  حوزه فعالیت و حدود اختیارات شورا موجب انتظارات غیرمنطقی و یا بالعکس عدم مطالبه‌گری شده است.

این روزها و در آستانۀ انتخابات از تعداد زیاد کاندیداها، فعالیت‌ها و تبلیغات گسترده می‌توان به اهمیت تصدی کرسی‌های شورای شهر پی‌برد. هر یک از این کاندیدا انگیزه‌های مختلفی برای حضور در کارزار انتخاباتی دارند؛ برخی انتقاداتی را به نحوه مدیریت شهری دارند و معتقدند اعضای قبلی توانایی حل معضلات را نداشته‌اند و در صدد اصلاح امور هستند دیدگاه این دسته نگاه مبتنی بر نقد محترمانه و ارائه راهکارهای اجرایی است. دسته دوم کسانی هستند که سودای شهرت و قدرت دارند به ظن این افراد که عمدتا از قشر جوان جامعه هستند حضور در پارلمان شهری آنها را به درصدی از مقبولیت اجتماعی می‌رساند که بتوانند از امتیازاتش استفاده کنند. گروه سوم افرادی هستند که صرفا به منافع اقتصادی خود فکر می‌کنند و هدف‌شان به دست آوردن پول و سرمایه می‌باشدو  هزینه‌های هنگفتی هم در این راه متحمل می‌شوند.

با این شرایط وظیفۀ مهمی که به عهده ماست شناخت منطقی این نامزدها و انتخاب بهترین آنهاست چرا که رای ما علاوه بر اینکه بیانگر دیدگاه ما به مسائل پیرامون می‌باشد بر کیفیت زندگی افراد دیگر تاثیر گذار است. کافی است اسیر  موج های انتخاباتی نشویم و در آرامش خاطر به اینکه شهرمان نیازمند چه افراد متخصصی است فکر کنیم.


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *