شمال ما؛
آرامش این روزها که در آن بسیاری از اشخاص سیاسی و غیرسیاسی، متخصص و غیر متخصص احساس مسؤولیت کردند و کاندیدای انتخابات ریاست جمهوری شدند به سادگی به دست نیامده بلکه ۳۸ سال پیش نخبگان دینی و علمی با همراهی مردم و جوانان انقلابی و جانفشانی و از خودگذشتگی توانستند از سد رژیم ظالم و فاسق پهلوی بگذرند و پایهگذار حکومت اسلامی شوند.
در چنین نظام مقدسی انسان مسلمان و مؤمن یک وظیفه مهم دارد و آن در نظر گرفتن خدا در تمام امور بوده حال این شخص یک مدیر در سطح کلان جامعه باشد و یا یک کارگر ساده، اگر دغدغه هر کدام از افراد جامعه انجام امور با رعایت دستورات الهی باشد به طور قطع کشور ما که طلایهدار حکومت انبیا و اولیای الهی است درگیر مشکلات و معضلات اجتماعی و اقتصادی نمیشود.
نعمت نظام اسلامی و حکومت اسلامی با هیچ معیاری قابل ارزیابی نیست به برکت انقلاب اسلامی در سال ۱۳۵۷، حاکمیت استعمار در ایران به پایان رسید و اسلام، روحانیت و مسلمین به مجد و اعتلا رسیدند و اسلام فراموش شده یک بار دیگر ظهور کرد و با ظهور دوباره خود توحید را به ارمغان آورد، فکرها را احیا کرد و مردم را از تشتّت و تفرق رهایی بخشید.
خداوند متعال در سایه حبلاللّه به مسلمانان وحدت بخشیده، در چنین شرایطی وحدت کلمه را که امانت است باید حفظ کرد و از هرگونه اختلاف داخلی اجتناب شود و با حفظ وحدت و اطاعت از عترت در مقابل دشمنان نظام ایستاد و از جمهوری اسلامی دفاع کرد.
حضرت امام خمینی(ره) دلیل اصلی و منشأ تمام اختلافها را هوای نفس میدانند، ایشان همواره مردم را به حفظ وحدت توصیه فرمودند «از این جهت که دست خدا در کار است، باید شما و ما و همه کاری بکنیم که این دست رحمت بسته نشود؛ از روی سر ما برداشته نشود. و آن کار این است که همان طوری که تا حالا همه با هم بودیم و یداللّه معالجماعه و همه برای خدا بود و خدای تبارک و تعالی عنایت فرمود… الان هم توجهمان به همان مقصد باشد».
فلسفه وجودی حکومت خدمتگزاری به مردم بوده و در نظام اسلامی نباید کارگزاران با مردم رفتاری ملوکانه داشته باشند، بلکه باید مقام و منصب خود را نعمتی بدانند که وسیله خدمتگزاری به مردم است.
عهدهدار شدن حکومت فی حد ذاته، شأن و مقامی نیست بلکه وسیله انجام وظیفه، اجرای احکام و برقراری نظام عادلانه اسلام بوده و حضرت امیرالمؤمنین علی(ع) درباره نفس حکومت و فرماندهی به ابن عباس فرمود «این کفش چقدر میارزد، فرماندهی بر شما نزد من از این هم کمارزشتر است، مگر این که به وسیله فرماندهی و حکومت بر شما بتوانم حق را برقرار کنم و باطل را از میان بردارم».
باید پرسید آیا تمام کسانی که مبادرت به کاندیداتوری ریاست جمهوری کردند دغدغه تحقق، اجرا و گسترش احکام الهی را دارند، صلاحیتهای فردی در اسلام بسیار مهم است و هر کس که میخواهد مسؤولیتی را بپذیرد باید صلاحیتهای لازم را در خود بیابد و اگر نه با پذیرش مسؤولیت رفتار نامشروعی انجام داده است.
در دین مبین اسلام کسی که اهل استعلا و برتریطلبی است و یا همه چیز را برای خود میخواهد حق ندارد قدرت را قبول کند و مردم نیز حق ندارند، چنین شخصی را برگزینند، این نگاه سعادتبخش باید در الگوی اسلامیـایرانی پیشرفت جاری شود.
منبع: فارس
دیدگاهتان را بنویسید