مهیار مرادی
شمال ما؛
داستان همان داستان همیشگی است همان تراژدی تکراری اما با لوکیشن و سکانسهای متفاوت. گویی ناامن کردن اماکن عمومی که بخشی از فرهنگمان را میسازند تبدیل به عادت شده است؛ مثلا ورزشگاهایمان جایی شده برای خالی کردن عقدههای فروخورده و فضای مجازی جایی برای خودنمایی و حالا نیز نوبت به سینماها رسیده است. حال این روزهای سینما که روزگاری یک مکان خانوادگی محسوب میشد و محلی برای فیلم دیدنهای خانوادگی و بخشی از خاطرات کودکیمان را میساخت خوش نیست. گویی باز عدهای دست به کار شدهاند تا سینما را هم به ورطه نابودی بکشانند.
این ضدقهرمانها از جنس همان لاتهای مجازیاند همانها که درک درستی از زمان و مکان ندارند. دخترها و پسرهای جوان و خوشگذرانی که سالنهای سینما را با مکانهای دیگر! اشتباه گرفتهاند و الویتشان چیزهای دیگری است تا فیلم دیدن و به شما اجازه نخواهند داد با خیال راحت با خانوادهتان در سینما فیلم ببینید. این به اصطلاح لاکچریهای خودخواه قائل به هیچ حد و مرزی نیستند و متاسفانه در سکوت کر کننده نهادهای نظارتی هر روز بر تعدادشان افزوده میشود. سکوتی که گاه برایش توجیه اقتصادی آورده میشود و گاه توجیه آزادی اجتماعی؛ اما یکجا باید ترمزش را کشید تا این ناهنجاری مثل فحاشیهای مجازی تبدیل به عادت نشود.
اهالی فرهنگ و هنر گیلان باید به هوش باشند تا این بار زود دیر نشود…
.
تمام حقوق مادی و معنوی این سایت برای " شمال ما " محفوظ میباشد.
طراح و کدنویس " گیل دیزاین "
دیدگاهتان را بنویسید