• صفحه نخست
• درباره ما
• تماس با ما

شمال ما،

دکتر سید ولی الله موسوی: پس از روی کار آمدن شهردار فعلی رشت، مدتی خیابان اعلم الهدا رشت بسته شد و اعلام شد قرار است این خیابان به پیاده روی فرهنگی تبدیل شود و ما هم بر اساس اعلام شهرداری رشت خبر افتتاح آن را (که 5/3 میلیارد تومان برای مردم رشت خرج برداشته است) به عنوان نخستین پیاده روی فرهنگی شمال کشور، چاپ کردیم. اما وقتی دقیق تر نگاه می کنیم می بینیم این پیاده رو چیزی از شاخص های فرهنگی را نشان نمی دهد . علی القاعده پیاده روی فرهنگی فرصتی برای تأمل در محصولات فرهنگی است .

در پیاده روی فرهنگی باید محصولات فرهنگی عرضه شود، در حاشیه پیاده روی فرهنگی، عناصر فرهنگی (فروشگاه های کتاب ، مطبوعات ، صنایع دستی، سینما ، ابزار آلات موسیقی و … ) باید دیده شود . در پیاده روی فرهنگی باید بوی فرهنگ به مشام مردم برسد، اما براستی پیاده روی فرهنگی رشت اینگونه است. معلوم نیست اساساً این عنوان را چرا به این پیاده رو داده اند . مدتی کالسکه سواری در این پیاده رو راه افتاد و بعد حذف شد . معلوم نیست چرا برنامه های شهرداری با آزمایش و خطا پیش می رود. مگر در پیاده روئی که عرض مفید آن کمتر از یک کوچه است و طول آن در حدود یکصد متر است ، کالسکه سواری می توان کرد . مگر با چند حوضچه کوچک که قرار نیست آب نمائی داشته باشد و آب آن هم عوض نمی شود و با چند صندلی روی سنگفرش آن، پیاده روی فرهنگی ساخته می شود.

اساساً آنچه که ساخته شده پیاده روی فرهنگی نیست و هیچ دستاوردی برای مردم ندارد جز آنکه رونق فروشگاه های دوطرف پیاده رو را افزوده که البته برای این کار نیازی به هزینه 5/3 میلیارد تومانی نبود. شاید با این مبلغ بخش زیادی از هزینه های پل روگذر میدان مصلی ساخته می شد . البته هزینه اعلام شده برای ساخت پیاده روی فرهنگی رشت نیز جای بحث دارد و باید شورای شهر بعدی و سازمان بازرسی به آن رسیدگی کند . با ساخت این پیاده رو نه تنها دستاوردی فرهنگی بدست نیامد بلکه با ممانعت از عبور و مرور وسایل نقلیه مشکل تازه ای به ترافیک شهر تحمیل شده است.
اینک شهر رشت از پیاده روی فرهنگی فقط اسمش را دارد و شورای شهری هم وجود ندارد که از شهرداری در مورد چند و چون اجرای این پروژه سئوال کند. براستی خرج کردن 3.5 میلیارد تومان پول بی زبان برای آنچه پیاده روی فرهنگی نامیده شده، چه ضرورتی داشته است . درست است شهرداری رشت باید برای مسائل فرهنگی شهر هم برنامه داشته باشد اما این برنامه ها باید کارشناسی شود و با توجه به هزینه های انجام شده توجیه منطقی داشته باشد. اینک که به لطف منتخبان مردم ، شورای شهر نداریم تا مراقب تصویب و نظارت و اجرای پروژه های شهرداری باشد، مطبوعات باید به نمایندگی از سوی افکار عمومی از مصالح عمومی شهر و مردم پاسداری کنند و استاندار محترم به عنوان کفیل شورای شهر منحله باید موضوع را رسیدگی کند.

عضو هيات علمي دانشگاه گيلان

منبع: هفته نامه مسائل روز