• صفحه نخست
• درباره ما
• تماس با ما

شمال ما؛

به محض جایزه گرفتن شهاب حسینی به عنوان بهترین بازیگر جشنواره کن ۲۰۱۶ عکس قدیمی از وی منتشر شد که نزدیک ۲۰ سال پیش او را به عنوان یک مجری تلویزیون نشان می داد. شهاب حسینی از آن دوران پیشرفت زیادی کرده است و از یک مجری خوش قیافه به یک سوپر استار سینمای ایران تبدیل شده است که البته در فیلم هایش با تفاوتی که ایجاد کرده نشان داده که حرفی برای گفتن دارد.

.

.

شکی نیست که چهره و فن بیان تاثیر زیادی در حضور او در  سینمای ایران داشت اما او سعی نکرد در یک نقطه ایستا بماند. تفاوتی که  شهاب دنبالش رفت با تحقیر مخاطبین، سیاسی کاری و حواشی زندگی خصوصی همراه نبود، او در هر کارش سعی کرد این تفاوت را نشان دهد. همین نکته مهمی است که به جای دریافت زرشک طلایی این چنین شادی از دریافت نخل طلایی برای او پیدا می شود.

وقتی یک هنرپیشه مرفه این روزهای شمال تهران حتی در لباس یک فرد عاصی فقیر در «جدایی نادر از سیمین» می درخشد و به عنوان نمادی از عصیان طبقه کارگر تبدیل می شود، وقتی در«محیا» با گورکنی به دنبال خویشتن خودش می گردد، وقتی حتی  نقش نه چندان مثبتش در «شهرزاد» محبوب تر و واقعی تر  از عاشق دلباخته این سریال می شود، وقتی در  «مدار صفر درجه» و «شوق پرواز» نقش یک قهرمان ملی را به خوبی ایفاء می کند و حتی ضعف فیلم هایی چون چون دل شکسته نیز سبب نمی شود که مردم دیالوگ های او را از یاد ببرند و زیباترین دیالوگ های «درباره الی» و «پرسه در مه» از زبان او شنیده می شود، وقتی که شبکه های اجتماعی از استیکرهای او پر می شود این ها نشان دهنده این است که شهاب حسینی تا چه حد موفق بوده است. بازیگری که به قول خودش به بازیگری راضی نیست و حتی در کارگردانی با فیلم «ساکن طبقه وسط» نیز در جستجوی هویت اصلی خویش می گردد که شاید هنوز پیدا نکرده و چه خوب که پیدا نکرده  و هنوز می توانیم شهابی متفاوت را انتظار بکشیم.

شهاب حسینی نشان داده  یک جرقه و شهاب زودگذر در سینمای ایران نیست.  برای همین خواندن او به عنوان شهاب سینمای ایران غلط است. برای شهاب باید واژه ای دیگر پیدا کرد. واژه ای که تفاوت او را با دیگران نشان دهد. تفاوتی که او را از یک مجری تلویزیون ساده به نخل طلای کن هدایت می کند.

منبع: گیل خبر