بهار

گیلˇ شاعرانˇ بهاری گبان (سخنانِ بهاریِ شاعرانِ گیلان)

محسن آریاپاد

1

ایمسالˇ زمستان-

نوودانˇ جُر-

بیجیر نامو؛ بوشو.

2

حوتˇ مایا

فارَسِن نتانم

هوا خوشی مِئن-

دووستاندره.

3

خنده کودنداره می نا زرنگی رِه-

بی‌رختˇ پَلت دار

اورشِندره خورا، کی چَرِه-

بنفشه شب پاسی مِئن

جوفت و تکˇ سر

هر چی فوندوق داشتیم

پم پِم بباختم

اَخه می حواس-

بهارˇ زورسˇ اَمونˇ ورجا

نهاَ بو!

ابراهیم شکری

1

می رایا شوندرم چوم بیجیر

هر چی میجیک تاودی

مرا وانکفِه.

2

خیلی زماته

مرا واجه اَ ناجه‌1‌ن

چقد بی‌خیالی وارِه اَ کوگا

واتاب ناورم

3

تالاپ تالاپ زَنِه-

زمینˇ دیل.

هوا-

لالایی سرادا

لافند بورسینکه، آب

خنده شکنه

آفتاب-

بنفشه کج کولا، خانی

حاَج حاَجی رقاصی واسی

باهارˇ گازˇ فورْشانˇ رِه….

حسین فدایی

1

گرمˇ باد، لافند بورسِنه

خورا فتورکانِه

دارو دوچینا

ولگانˇ ایجگره

کوچه1‌‌نا پوراکود

پریشانه کشکرت.

می کله1‌ ول دکفته-

تی چوما گالی.

2

خورشیدˇ پا صدا

بهارا ویریزانِه

خالی‌دارˇ تی‌تی بخواند:

زمستانˇ دار-

خال باورده.

محسن احمدی‌زاده

درختون سر بناد غونچه هزارون

جه جنگل سبزه تا مرزˇ کنارون

بیه سنگینˇ خابˇ جی دپرکیم

کـه پیغـوم اَردَره تـازه بهـارون.

ابراهیم ملکی قاضیانی

1

جانˇ چی‌چی‌نی

چی بوبو بامویی اَیا؟!

وانپخته بو تی پا-

سیمرغˇ دوما؟!

حلا بامویی-

هل هل نوکون!

می وَر و بهارˇ ورجا بینیش!

2

فادن تی دسا مرا-

نوّه جان، می‌کفی!

وارش آمد

اونˇ اوطرف، ورفام میاد

گردن شَرْف نداری

کولایم ننایی

نپوشیدی چکمه!؟

اونه گیتیم جی خانه چتر

 زُواش بریم!

ایتا دوکانم ندارد پِلئِه پِئر-

بدهد به تو نوشمک…!

بهار بایه-

همه‌چی حل میشَه!

عباس احمدی

1

خوشا داندره

بهاری وارش

ای جور، تی دیم پرا

چوم، خو چوما

خورداندره.

2

ایپچه فاندر!

بهاره بهار!

سنگ، سنگا کشاشو

چره واستی، کس کسا-

لوچان بزنیم؟!

3

بهاره

چوم-

ای جور دینه

دیل-

ای جور دیگر

بمانستم کویتا حرفا

گوشا دم!

محمد دعائی

کوچنای بیم

مِهربؤنی باغ مِئن

چوم دوسته

             بوشماردم تا ده…

بوشؤبی جگا دوخوسی

               الؤنام تَه یاترم.!

حسین شهاب کومله‌ای

1

میجیگ میجیگ زِئنه باغˇ بنفشه

گلˇ پامچال روخئونه کولˇ کَشَه

هلیو دارون، بسر دَئنَن چی تیته!

بهاره، خئونه میماُن دَئنَه گیشه

2

«پَرَشکو» شودرم بهاره بَئنَم

کوه و صارا میاُن می یاره بَئنَم

بَیسَم «شَلَنگه» سر اَفتُو درامد

«کومَله» چاَیباغ و بیجاره بَئنَم

3

بهار بومه بزن تی زولفه شونَه!

تازه رخته دَکونین شیمه جونَه!

گیلونˇ مأله میان، پیش و دُمبال

عیدˇ گردش بشین خونه به خونه!

زهرا علیزاده (هامون)

می خیالˇ پرپره مِئن

شعر بشاندم-

بهار تی‌تی بزه.

 

سیامک یحیی زاده (سین. سیامک)

بلکی ایمسال…

کُرکی جومجومه

                  دیبِه

شعرˇ راتینی کَشَه

                  دفترˇ کَش.

خاشˇ لَر

              جانˇ نیگا.

خوشˇ ناجه

             کوناسَه ماندی چینا

جوگوردسته

           کوگا آسمانˇ جیری‌یم

عیدˇرِه

              یاسَه بوکود

ایمسالˇ سال

تورˇ وا گومگومه خَفت

پامچال و بنفشه رچ

                       روفه میان

جیجاکی توکاوره

جولفانی فاصله‌تان

اگه یالمند دودَه

        شالانˇ عروسی‌یا

                         وِر بزنم

جوگوردسته کوگا آسمانˇ جیری‌یم

باهاراَ

     چو دگانم

             ایمسالˇ سال!

*   *   *

خاش لَر= لاغر استخوانی

یاسه= اشتیاق و میل فراوان

کوناسه= چُرت

 

 علی‌اکبر مرادیان

1

چش پره پرپره‌تان

صارا مج-

کرا پم‌پم فوکونِه

مترس-

به دسا گیفته دارِه

پارسهَ،

هرایا سرا دا.

گرزنه

شوند

تمش

شالˇ کولا

جه گومار- فاندرید

رخصا درید.

2

تی خنده

زنگه آوه، کوچه‌تان.

و آفتابˇ ماچی ‌یه

درخت، سبزه رِه.

هیزار سال، صیقلی نبو،

– تی داز.

خوشکˇ شاخانا، بیدین

چی وَشتنادَره!

منبع: guilan-e-ma.ir


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *