طبیعت گردی و در طبیعت بودن فرهنگ، آداب و راه و رسم بخصوص دارد…
شمال ما: طبیعت خانه خدا ٫ دانشگاهی بزرگ ٫ درمانگاهی عظیم و مکانی مقدس است. فراموش نکنیم که زمانی که ما در طبیعت قدم می گزاریم فقط یک میهمان هستیم٫ صاحبان واقعی طبیعت گیاهان٫ درختان و حیات وحش موجود در آن منطقه هستند. با تخریب درختان و اجزای دیگر طبیعت ٫ و یا با بلند صحبت کردن و ایجاد سر و صدا ٫ صاحبان واقعی طبیعت را آزار ندهیم و شانس دیدن صاحبخانه و تجربه زیبایهای کم نظیر طبیعت را از خود دور نکنیم. باید از پرتاب کردن سنگ در کوه جدا خودداری کرد. پرتاب کردن سنگ نه تنها خطر صدمه زدن جدی و حتی مرگ را برای انسانها ، حیوانات و گیاهان به همراه دارد، بلکه آرامش و آرایش طبیعی کوهستان را بر هم میزند.از لگد کردن گیاهان ٫شکستن درختان و از رها کردن زباله های خود در طبیعت جدأ خودداری کنیم و با سکوت و رعایت آداب و رسوم طبیعت گردی ٫ به شنیدن موسیقی زیبا و آموزنده ی طبیعت گوش فرا دهیم.
حفاظت از منابع طبیعی از جمله حفاظت از گیاهان ٫ درختان ٫ خاک ٫ مراتع ٫هوا٫ کوهها ٫آبها و رودخانه ها ٫ حشرات و پرندگان ٫ خزندگان و پستانداران ٫مناظر طبیعی و …..یک وظیفه عمومی و ملی است. برای حفظ پوشش گیاهی طبیعت و کوهستان از لگدمال کردن گیاهان و از شکستن شاخه های درختان ٫ نهالان و بوته های وحشی خودداری کنیم. از راه های مالرو و مشخص شده استفاده کنیم و از میان بر زدن و رفتن به راه های بیراهه خودداری کنیم. گیاهان و گلهای وحشی را نچینیم و آنها را از ریشه در نیاوریم٫ در صورتی که اهل سلیقه هستیم با عکاسی از اجزای مختلف طبیعت و گیاهان زیبایی آنها را به همراه خود به خانه ببریم.
جهت حفظ زیبایی و کیفیت دست نخوردگی طبیعت از درست نمودن سنگچین و یا گسترش سنگچین های موجود به عنوان نشانه یا علامت خودداری کنیم. از نوشتن نام خود و یا گروه کوهنوردی بوسیله رنگ و سایر ابزار بر روی دیوار پناهگاهها٫ جانپناه ها و یا درختان و صخره ها در مسیر کوهنوردی یا روی قلل خودداری کنیم. به هنگام صعود از مسیرهای مشخص از دستکاری علائم راهنمای قلل یا مسیر کوهنوردی و خدشه دار کردن آنها جدأ خودداری کنیم. زباله ها ی خود را جمع آوری و همراه خود به پائین بیاوریم و از رها نمودن آنها و یا از چال کردن و مخفی نمودن زباله ها٫ در پشت سنگ ها جدأ خودداری کنیم.
با احتیاط کامل در کوه٫ جنگل و مراتع از آتش استفاده نموده و با اطمینان کامل از خاموشی آتش محل را ترک نمائیم. از آلوده نمودن آب بخصوص در سرچشمه ها و امتداد رودخانه ها جدأ خودداری کنیم. از ایجاد صدای بلند و غیر ضروری که سبب وحشت حیوانات و پرندگان می شود و آرامش دیگران و طبیعت را برهم می زند جدأ خودداری کنیم. طبیعت گردها از سکوت و خلوت محیط اطرافشان لذت می برند. این آرامش و لذت می تواند به وسیله آلودگی صوتی نظیر داد زدن ٫ آواز خواندن یا صحبت بلند بر هم زده شود. با آرام ماندن می توان شانس دیدن حیوانات را افزایش داد و از صداهای آرام بخش طبیعت همانند صدای باد و آب و آواز پرندگان لذت برد.
با ذهنی مثبت ٫ چشمانی باز و قلبی پاک به دامن طبیعت برویم تا با دستی پر از طبیعت بازگردیم و بدانیم که ما انسانها بر خلاف تصور عمومی ضعیف ترین موجود در طبیعت هستیم و به این دلیل باید سعی کنیم با شناخت صحیح ٬ دوری از غرور بیجا و رعایت کامل اصول پیشگیرانه ایمنی در طبیعت قدم بگذاریم.
و در آخر کلامی تکمیلی درباره آداب طبیعت گردی . در طبیعت به حریم شخصی دیگران احترام بگذاریم ، چرا که کم نیستند افرادی که ساعتها راه را طی می کنند و به دل طبیعت می آیند تا لحضاتی را در سکوت و آرامش بسر ببرند. گوش فرا دادن به موسیقی طبیعت و تأمل در آن نه تنها باعث آرامش و سلامت روح و روان می شود بلکه با تحریکی خاص طبیعت می تواند به تکامل شخصیتی ما کمک کند. قبل از ورود به طبیعت غرور خود را در شهر باقی بگذاریم و با ذهنی باز و روحی متواضع به دل طبیعت برویم و بدون شناخت دیگران ، خود را معلم آنها تصور نکنیم. و از سخنان و ابراز نظر های نابجا پرهیز کنیم . در مقابله با همه موجودات با احتیاط ، فروتنی و تواضع برخورد کنیم که این در نهایت به صلاح خودمان می باشد. متواضع باشیم و به یاد داشته باشیم که هر فردی را که در طبیعت ملاقات میکنیم « بدون درنظر گرفتن سن ، تیپ و قیافه و یا لباس و تجهیزات » ممکن است او در زمینه شناخت طبیعت تجربه بیشتری از ما داشته باشد و شاید او بتواند به ما چیزی یاد بدهد. بهتر است همیشه خود را با یک پیش فرض شاگرد دیگران بدانیم تا روز به روز بر دانش و تجربه ما اضافه شود.
و در نهایت در طبیعت با دیگران به مسابقه و رقابت نپردازیم چرا که رقابت و مسابقه نه تنها ما را از هدف اصلی طبیعت گردی دور میکند ، بلکه می تواند باعث کدورت و کینه ورزی نسبت به دیگران بشود.
با دیگران به طبیعت رفتن نیز مباحث و فرهنگ خاص خود را دارد ، در این زمینه تنها به این نکته اشاره می کنم که وقتی با دیگران به طبیعت میرویم باید در تمام هدف گذاریها و برنامه ها ی خود حتما حد و مرز و توانائیهای ضعیف ترین فرد را در نظر داشته باشیم .
به امید آن که همیشه در زیبائیهای طبیعت قدم برداریم و نورخورشید زندگی بخش بر همه ما بتابد .
منبع: وبلاگ زندگی در کوه
دیدگاهتان را بنویسید