• صفحه نخست
• درباره ما
• تماس با ما

شمال ما: مطلب زیر توسط یکی از علاقمندان حفظ یکپارچگی گیلان با نام مستعار “سرباز سردار بزرگ جنگل” برای شمال ما ارسال شده است که با هم می خوانیم. پیش از این نیز مقاله ای از ایشان در این پایگاه خبری منتشر شده بود.

با توجه به اینکه بنده خودم چندسال در منطقه آستارا و تالش بوده ام و خدمت سربازی را هم در استان اردبیل بودم، اعلام می کنم که مردم آستارا و تالش هیچ تمایلی برای الحاق به استان اردبیل ندارند. بنده قبلا” بطور مفصل دلایل عدم امکان الحاق آستارا و تالش را به اردبیل خدمت افکار عمومی جامعه اعلام کرده ام که بحث مجدد آن ضرورتی ندارد.

۱- از مسئولین محترم اردبیلی تقاضا دارم با توجه به اینکه خودشان می دانند الحاق آستارا و به گفته خودشان تالش به استان اردبیل یک تصور محال و خواب و آرزویی بیش نیست، جهت کاهش تنش ها و جلوگیری از صرف بودجه بیت المال در چاپ مطالب بیهوده و نخ نماشده، یک بار هم که شده در یک موضع رسمی این بحثهای الحاق و پیگیری جدایی و بررسی بیشتر و … را تمام کنند و در صدا و سیما یا مصاحبه با مطبوعات عنوان کنند که بحث الحاق آستارا و تالش برای همیشه تمام شده است.
این کار هم برای خود مسئولین محترم و هم برای دوستی مردم دو استان خیلی مفید و اثربخش خواهد بود .
حیف است که بودجه ناچیز بیت المال صرف چاپ و انتشار مطالبی شود که معلوم است به هیچ جایی نمی رسد.
برای هزارمین بار می گوییم که آستارا و تالش تا ابد گیلانی هستند با دلیل و برهان…

۲- از نویسندگان به نام و اندیشمندان و روشنفکران محترم اردبیلی که در دو دهه گذشته، مردم و بخصوص شهروندان محترم آستارایی را با چاپ مقالات و نوشته های ناب خود درخصوص جدایی آستارا و الحاق به اردبیل به اندازه کافی روشن نموده اند و موجب آرامش!! اذهان عمومی را به اندازه کافی فراهم کرده اند هم انتظار می رود این بحث مسخره و کهنه و نخ نما شده الحاق آستارا و تالش به اردبیل را یک بار هم که شده به بایگانی تاریخ بسپارند.
از روشنفکران و نویسندگان اردبیلی انتظار می رود بودجه موسسه و سایت خود و کلا” بودجه بیت المال را صرف چاپ مطالبی نمایند که هزینه اثربخشی داشته باشد و باعث وحدت اقوام مختلف ایرانی شود .
جالب است که مستندات و مدارک ارائه شده از سوی این دانشمندان و نویسندگان و صاحبنظران اردبیلی مربوط به دوران های جنگ و جدال و عهدنامه صلح با عثمانی و این مدل حرفهاست و چون به فرض مثال در ۱۰۰۰ سال پیش یک قرارداد و عهدنامه ای بسته شده، باید همه چیز به عقب برگردد و دوباره آستارا و حتی تالش به اردبیل ملحق شود.
ولی این روشنفکران و دانشمندان و نویسندگان اردبیلی یادشان رفته که اگر بنا بر عهدنامه و تاریخ باشد، خودشان تا دهه هفتاد زیر مجموعه استان آذربایجان شرقی بودن. معلوم نیست خودشان چرا دیگر حاضر نیستند به دامان و آغوش گرم تبریزی ها برگردند؟!

۳- از کسانی که به دروغ خود را آستارایی و یا تالشی معرفی می کنند و بر علیه گیلان و مسئولینش مطلب می نویسند برادرانه خواهش می کنیم که این شگردها و ترفندها مربوط به چند دهه پیش است و با این حقه ها نمی توانند نظر مردم اصلی و بومی آستارا را نسبت به استان عزیز گیلان تغییر دهند.
قبلا” هم گفته بودم وقتی در آستارا و تالش پر از هزاران مهاجر اردبیلی و خلخالی باشد، معلوم است که این افراد تمایل به الحاق به اردبیل را خواهند داشت.
معلوم نیست چه تشابه فرهنگی میان آستارا و مردمانش با اردبیل وجود دارد که باید جزء آن استان باشد؟؟
آب و هوایش؟ ساحل و دریایش؟ آداب و رسوم مردمش؟ محصولات کشاورزی و میوه هایش؟ رطوبت هوایش؟ نوع ساختمان سازی اش؟
جنگل ها و مراتعش؟ نوع لباس پوشیدن مردمش؟
همان بحث زبان ترکی هم دلیل کاملی نیست… چون در خود استان اردبیل هم تالش زبان داریم که ربطی به زبان ترکی ندارد. پس حداقل در ۴ شهر اردبیل تالش زبان وجود دارد تکلیف آنها چیست؟
۴- افرادی که به دروغ از طرف مردم آستارا می فرمایند گیلان به آستارا توجهی ندارد، یک آدرس به آنها می دهم که بروند مصوبات سفر چند ماه پیش جلسه شورای اداری استان گیلان در خود محل گردنه حیران را مرور کنند ببینند حداقل ۱۰۰ پروژه مهم در آنجا به تصویب رسید. دو هفته قبل فرماندار محترم آستارا در مصاحبه خود فرمودند که بیش از ۷۰% بودجه عمرانی روستاهای گیلان، فقط و فقط به روستاهای شهرستان آستارا اختصاص یافت.
اینها خدمت به آستارا نیست؟ آیا پروژه چهاربانده کردن محور انزلی – آستارا که توسط وزیر راه و شهرسازی در تابستان ۹۳ امضا شد خدمت نیست؟ آیا پروژه راه آهن قزوین – رشت – انزلی – آستارا خدمت نیست؟ آیا توسعه بندر آستارا و پیگیری بندر چندمنظوره و منطقه آزاد تجاری آستارا خدمت به این شهر نیست؟

جالب این است که وقتی ما به شهرهای دو استان گیلان و اردبیل بصورت منصفانه یک سری بزنیم و همچنین تعداد گردشگران و توریستهای دو استان را با هم مقایسه کنیم، معلوم می شود کدام استان زیرساختهای قوی تری دارد که توانسته اینهمه گردشگر جذب نماید.

آیا اردبیل به اندازه نصف استان گیلان گردشگر دارد؟ آن وقت ما می گوییم وضع اردبیل از گیلان بهتر است! راه آهن اردبیل هم که فعلا تعطیل شده….

۵- البته در آخر به مسئولین گیلانی هم عرض می نمایم که بیشتر از قبل به فکر خدمت صادقانه و برابر به همه شهرهای این استان کوچک و البته با فرهنگ و غیور باشند خدمت به گیلان و گیلانی افتخار هر مسئولی است.

در آخر یک خاطره (واقعی) نقل کنم که یکی از اساتید روانپزشکی که خودش دارای مطب بود تعریف می کرد:
یک روز یک خانم به مطب همین آقای دکتر روانپزشک مراجعه می کند و می گوید دکتر! من چندماه است که افسردگی دارم و خود را آدم خوشبختی نمی دانم. دکتر پس از صحبتهای لازم و تجویز دارو به این خانم می گوید شما برو سه هفته دیگر بیا…. در این فاصله حداقل به ۱۰ نفر که احساس می کنی خوشبخت هستند (بخصوص افراد سرشناس) سر بزن و راز موفقیت و خوشبختی آنها را سوال کن و بعد بیا مطب…. سه هفته بعد خانم دوباره به مطب دکتر مراجعه کرد. دکتر دید این خانم برخلاف گذشته بسیار شادمان است و اصلا ناراحتی ندارد. وقتی دکتر علت را از این خانم پرسید، ایشان گفتند که من به ده نفر از آشنایان خودم (دکتر – مهندس – وکیل و …) سر زدم و جزئیات زندگی شان را پرسیدم. این افراد آن قدر در زندگی درگیر بودند و مشکلات داشتند که من بعنوان یک زن خانه دار فهیمیدم خیلی از آنها خوشبخت ترم و اصلا” من اصلا” افسرده نیستم بلکه دیدم را به زندگی عوض کردم.
حالا شده بحث رویای اردبیل! که اگر آستارا جزء این استان شود تمام مشکلاتش یک شبه حل می شود و گلستان می شود!
اگر یک آدم بی طرف به شهرهای اردبیل رفته باشد و آنها را دیده باشد، کاملا متوجه می شود که بجز خود اردبیل، بقیه شهرهایش اصلا در حد آستارا و تالش نیستند و اصلا نصف این شهرها را مردم ایران نمی شناسند.
حالا جالب است که اردبیلی ها ادعای محرومیت گیلان و آستارا و تالش را دارند و می خواهند مشکلات این شهرها را برطرف نمایند!
آن چه شرط بلاغت بود گفتیم/ یا علی مدد
زنده باد اقوام گیل و تالش و دیلم و همه گیلانی ها
با احترام فراوان/ سرباز سردار بزرگ جنگل