در سال هایی نه چندان دور، خانه ها پر بود از ولوله بچه های قد و نیم قدی که با رهایی مطلق می دویدند و کودکانه های خود را رقم می زدند. اما اکنون…
شمال ما: بی شک تحولات جمعیتي در هر کشوري به عنوان يکي از عوامل اساسي تغييرات اجتماعي در آن کشور شناخته مي شود و هميشه رابطه متقابلي بين جمعیت و توسعه وجود دارد.
به گزارش ایسنا، در سال هایی نه چندان دور، خانه ها پر بود از ولوله بچه های قد و نیم قدی که با رهایی مطلق می دویدند و کودکانه های خود را رقم می زدند. اما اکنون که از طبقه به طبقه منازل عمودی بالا می رویم فقط گاهی صدای زمزمه کودکی را می شنویم. دیگر کمتر خانواده ای است که حاضر باشد چندین فرزند داشته باشد و شاید مهمترین دغدغه امروز جامعه رواج خانواده های تک فرزند باشد.
بی شک تحولات جمعیتي در هر کشوري به عنوان يکي از عوامل اساسي تغييرات اجتماعي در آن کشور شناخته مي شود و هميشه رابطه متقابلي بين جمعیت و توسعه وجود دارد. بنابراين، دولت ها بايد سياست هاي جمعیتي خود را با توجه به تحولات جمعیتي تدوين کنند.
اخیرا زمزمه هاي نگراني از کاهش رشد جمعیت و پير شدن ساخت جمعیتي ايران به گوش مي رسد. اين زمزمه ها که همزمان با تغيير سياست هاي جمعیتي کشور آغاز شدند، هشدار مي دهند که اگر ايراني ها امروز تصميم به زياد کردن تعداد فرزندانشان نگيرند، تا 20 سال آينده سونامي پيري کشور را مي بلعد.
در همین راستا است که رهبر معظم انقلاب با دقت نظر به اهمیت مقوله جمعیت در اقتدار ملی و با توجه به پویندگی، بالندگی و جوانی جمعیت کنونی کشور به عنوان یک فرصت و امتیاز و در جهت جبران کاهش نرخ رشد جمعیت و نرخ باروری در سال های گذشته، سیاست های کلی جمعیت را ابلاغ نمودند و با در نظر داشتن نقش ایجابی عامل جمعیت در پیشرفت کشور، تأکید کردند که «لازم است برنامه ریزی های جامع برای رشد اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی کشور متناسب با سیاستهای جمعیتی انجام گیرد».
آنچه که از مطالعه فحوای نکات مورد تأکید رهبر انقلاب در سیاست های کلی جمعیت منتج می شود، نقش و جایگاه ویژه کثرت جمعیت در تضمین و ارتقاء قدرت و امنیت ملی و همچنین رشد و توسعه کشور در حوزه های مختلف اقتصادی می باشد که باید به عنوان یک فرصت و امتیاز مد نظر همگان بخصوص نهادهای مرتبط اجرایی قرار گیرد.
مسئله جمعیت مستلزم بررسی کارشناسانه و علمی است و باید آینده نگری شود که شعار «فرزند کمتر، زندگی بهتر» کشور را به ناکجا آباد سوق ندهد؛ چرا که اگر رشد جمعیتی کشور بدین صورت ادامه یابد در 20 سال آینده رشد جمعیت ایران منفی خواهد شد.
کشوری که جمعیت سالخورده آن، جامعه غالب را تشکیل دهند، توسعه ای در هیچ زمینه ای نخواهد داشت و کشور در مسائلی از قبیل دفاعی و پیشگیری از بحران، تولیدات کشاورزی و صنعتی دچار مشکل می شود.
نا گفته نماند، مبتنی بر سیاست های کلی جمعیت باید برنامه ریزی های ل