گفت‌وگو با نوید نظرمحمدی کارگردان نمایش «یک روز خوب برای کشتن»



شمال ما: کسب موفقیت‌ در جشنواره استانی تئاتر بهانه‌ای شد تا با نوید نظرمحمدی، کارگردان جوان نمایش «یک روز خوب برای کشتن»، گفت‌وگوی صمیمانه‌ای داشته باشیم…

 

نمایش «یک روز خوب برای کشتن» به کارگردان نوید نظرمحمدی در سی و هفتمین جشنواره تئاتر استان گیلان خوش درخشید.

کسب رتبه اول در بخش کارگردانی (به صورت مشترک) و انتخاب به عنوان یکی از دو اثر برگزیده جشنواره، رتبه اول در بخش موسیقی، رتبه سوم در بخش بازیگری زن، تقدیر در بخش بازیگری مرد، تقدیر در بخش طراحی لباس و تقدیر در بخش گریم از جمله افتخاراتی است که اعضای گروه این نمایش در جشنواره کسب کرده‌اند.

نوید نظرمحمدی، کارگردان نمایش «یک روز خوب برای کشتن»، ۲۸ ساله و اهل بندرانزلی است که از نوجوانی وارد عرصه هنر شده و در کنار تحصیلات خود، در مسیر به تعبیر او، جدی، پرهزینه و عاشقانه تئاتر گام برداشته است. این هنرمند جوان گیلانی در سال‌های اخیر در زمینه‌های مختلفی همچون بازیگری، کارگردانی و طراحی صحنه فعالیت داشته و چند اثر نمایشی را به روی صحنه برده است. وی در این سال‌ها به موفقیت‌هایی نیز دست یافته و تجربیات بسیاری اندوخته است. او خود را اینگونه معرفی می‌کند: «نویدی که هنوز با وجود همه سختی‌ها، از روی عشق به تئاتر، ایستاده!».

.

.

کسب موفقیت‌ در جشنواره استانی تئاتر بهانه‌ای شد تا با نوید نظرمحمدی، کارگردان جوان نمایش «یک روز خوب برای کشتن»، گفت‌وگوی صمیمانه‌ای داشته باشیم که در ادامه می‌خوانید:

* گروه نمایش شما چگونه تشکیل شد؟

گروه ما از تعدادی جوان مشتاق بی‌ادعا اما پرکار انزلی و رشت شکل گرفته است. ما تصمیم گرفتیم در شهری که امکانات تئاتری‌اش کم و محدود است، کارهای بزرگ انجام دهیم. کم‌کم افراد همدل و سخت‌کوش کنار هم جمع شدند و گروه امروز ما شکل گرفت؛ گروهی که بیشتر از هر چیز، روی پایه‌های رفاقت، پشتکار و تحمل سختی‌ها بنا شده است. واقعیت این است که در انزلی، کارکردن در تئاتر شبیه تمرین شنا در موج‌های بلند است؛ اگر بمانی، قوی‌ و قوی‌تر می‌شوی.

* از نمایش «یک روز خوب برای کشتن» و چالش‌های پیش‌روی اجرای آن بگویید.

این نمایش برای ما یکی از پرچالش‌ترین تجربه‌ها بود؛ از سختی‌های تمرین و هماهنگی‌ها تا ساخت دکور، جابه‌جایی‌ها، هزینه‌های گریم و نور و… همه چیز چند برابر حالت معمول انرژی و هزینه می‌خواست. با این حال، با تلاش گروه و عشق به تئاتر، اجرای آبرومندانه‌ای ارائه شد. بزرگ‌ترین مشکل ما هزینه بسیار بالا و استقبال کم در اجرای عمومی بود که باعث شد با ضرر مالی مواجه شویم. اما خب! تئاتری که بدون سختی باشد، تئاتر نیست؛ بیشتر شبیه تعطیلات شمال است.

* با توجه به اینکه نمایش «یک روز خوب برای کشتن» از اثر یک نویسنده خارجی به روی صحنه رفته؛ چقدر تلاش شد که فرهنگ یا حافظه جمعی گیلان در آن بازتاب یابد؟

نمایش «یک روز خوب برای کشتن» اقتباسی از یک متن خارجی بود؛ من معتقدم لزومی ندارد که هر اثر نمایشی حتما گیلانی‌سازی شود. گاهی موضوع اثر، جهانی است و نباید بی‌خود آن را به زور وارد کوچه پس‌کوچه‌های محلی کنیم. اگر کاری ظرفیت دارد که فرهنگ یا حافظه جمعی گیلان در آن بدرخشد، چرا که نه؟ به شرطی که به اثر لطمه نزند.

.

.

* نمایش شما در سی و هفتمین جشنواره تئاتر گیلان درخشان ظاهر شد؛ این جشنواره را چگونه ارزیابی می‌کنید؟ آیا از موفقیت‌های به‌دست آمده در این جشنواره راضی هستید؟

جشنواره امسال از نظر کیفی با وجود همه محدودیت‌ها نسبت به سال‌های قبل پخته‌تر و رقابتی‌تر بود اما همچنان جای بزرگان تئاتر در این جشنواره‌ها حس می‌شود. گروه ما از موفقیت‌هایی که به‌دست آورده خوشحال است؛ اعضای گروه لایق این موفقیت‌ها هستند اما صادقانه بگویم برای من بهترین موفقیت، ایستادن گروه روی صحنه با وجود تمام سختی‌ها و هزینه‌ها بود.

* به نظر شما جشنواره تئاتر گیلان در طی این ۳۷ دوره در مسیر دستیابی به اهداف خود موفق بوده است؟

جشنواره در این سال‌ها بالا و پایین زیادی داشته. گاهی شکوفا و الهام‌بخش و گاهی هم شبیه یک کارمند خسته که پنج‌شنبه‌ها فقط چشم ‌انتظار تعطیلی است! اما به‌طور کلی، جشنواره توانسته فضای رقابت و انگیزه را حفظ کند. برای رسیدن کامل به اهداف، نیاز به بودجه، حمایت و برنامه‌ریزی حرفه‌ای‌ است.

* وضعیت کلی تئاتر استان گیلان را چگونه ارزیابی می‌کنید؟ آیا روند رو به رشدی دارد؟ چه آینده‌ای برای آن متصورید؟

تئاتر گیلان ظرفیت فوق‌العاده‌ای دارد؛ از نیروی انسانی گرفته تا ایده و خلاقیت. اما روند رشد؟ چگونه بگویم؟ گاهی می‌دود، گاهی راه می‌رود و گاهی هم مثل اینترنت برخی روزها کاملا قطع می‌شود! اگر حمایت‌ها واقعی شود و گروه‌ها تنها نمانند، آینده‌ درخشانی برای تئاتر استان گیلان متصور هستم.

.

.

* مشکلات گروه‌های نمایشی گیلان را چه چیزهایی می‌دانید؟ و چه راهکارهایی برای حل آنها پیشنهاد می‌کنید؟

کمبود بودجه و حمایت، سالن‌های محدود و گاها قدیمی، نبود امنیت مالی برای گروه‌ها، هزینه‌های سرسام‌آور تولید (از دکور تا گریم) و عدم استقبال کافی مخاطب در اجرای عمومی از اهم مشکلات تئاتر گیلان است که می‌توان با حمایت مالی و معنوی واقعی از گروه‌ها، ایجاد صندوق حمایتی برای تولید آثار، برنامه تبلیغاتی تقویت‌شده توسط نهادهای فرهنگی، به‌روز کردن امکانات سالن‌ها و مهم‌تر از همه، اعتماد و فرصت دادن به گروه‌های جوان، برخی از این مشکلات را رفع کرد.

* به عنوان آخرین سوال چه برنامه‌ای برای آینده دارید؟

برنامه ما این است که با وجود همه سختی‌ها، به کار ادامه دهیم. اگر قرار بود با اولین موج کنار بکشیم، هیچ‌وقت از انزلی بیرون نمی‌زدیم! در حال برنامه‌ریزی برای شرکت در جشنواره پیش‌رو هستیم و همچنین طرح‌هایی برای تولید آثار جدید داریم، آثاری که امیدواریم این‌بار با استقبال بیشتر مردم همراه شود.

* از شما بابت وقتی که گذاشتید و صبورانه و صمیمانه پاسخگوی سوالات ما بودید بسیار سپاسگزاریم و برای شما، تک‌تک اعضای گروه نمایش و همه فعالان عرصه تئاتر گیلان آرزوی موفقیت و درخشش داریم.

عکس‌ها از کیومرث خوش صفت

.


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *